انتشارات سرو سخنگو
Open in Telegram
اطلاعرسانی کتابها، نویسندگان، نشستها و ... مرتبط با انتشارات سرو سخنگو @BookyPub
Show more247
Subscribers
No data24 hours
-27 days
+430 days
Posts Archive
Repost from محبوب من! منصوره رضایی
در دفتر زمانه فتد نامش از قلم/ هر ملتی که مردم صاحبقلم نداشت
امروز در کلاس فارسی دوازدهم، این شعر فرخی یزدی را خواندیم. به بیت بالا که رسیدیم، دکتر اسلامی ندوشن را بهعنوان صاحبقلم جامعه به بچهها معرفی کردم و این پستهای کانال را برایشان خواندم. سخت در فکر فرورفتند و گفتند: «مگه ایشون علم غیب داشتن که الآن رو پیشبینی کردن؟» گفتم: «دقیقاً معنای صاحبقلم یعنی همین افراد صاحب فکر و اندیشه و دانش که از زمانهی خودشان جلوتر هستند.»
@MahboubeMan
داستان دبستان
بخشی از متن:
ناگهان پسری که دستانش چرکآلودتر و ترکخوردهتر از بقیه بود پرسید: «آقا اجازه… کرم یعنی چی؟»
آتشی از خشم در وجودش شعله کشید. به سمتش رفت و گفت: «دستات رو بیار تا نشونت بدم!»
پسرک دستانش را دراز کرد و او با خطکش چند ضربهی محکم به پشت دستهای زخمیاش زد: «این کرمه!»
زخمها دهان باز کردند و بهجای چشم، خون گریستند؛ خونی که بر خطکشِ تأدیب هم نشست.
مدیر در جایی سوای زندگی دانشآموزان روزگار گذرانده و قد کشیده بود؛ او نمیدانست که حتی والدین پسرک هم با واژهی «کرم» بیگانهاند.
ناظم آن طرف ایستاده بود و زیر لب زمزمه میکرد:
«به تو حاصلی ندارد غم روزگار گفتن
که شبی نخفته باشی به درازنای سالی…»
/////////////////
#سرو_سخنگو 🌿
@sarvpub
Repost from کتابفروشی دماوند
.
نشر سرو سخنگو به تازگی چهار اثر از محمدعلی اسلامی ندوشن را با سر و شکل جدید دوباره چاپ کرده است:
جام جهانبین
ماجرای پایانناپذیر حافظ
چهارسخنگوی وجدان ایران (فردوسی، مولوی، سعدی، حافظ)
ایران چه حرفی برای گفتن دارد
توضیحات بیشتر هر کتاب را میتوانید در پیام بعدی ببینید.
این ناشر چند ماه پیش ۴ کتاب دیگر از ندوشن را هم تجدیدچاپ کرده بود.
سفارش: @bahmanbooks
حضوری / ۶۶۹۸۱۰۲۴ / وبسایت
.
آقای سیفی بعد از این صعود برایمان نوشتهاند:
«سلام وقت به خیر
عرض ارادتی به مرحوم دکتر، و نشر سرو سخنگو بابت چاپ آثار منصفانه و علمی ایشان»
از ایشان و همتی که در صعود به دماوند قله اساطیری و تاریخی ایران داشتهاند، سپاسگزاریم.
آنچه نشر سرو سخنگو انجام میدهد، ادای دین و وظیفهای است نسبت به فرهنگ پربار ایران.
🙏🌱🌷
//////////////////
Repost from محمد علی اسلامی نُدوشن
ایـــــران به نهــادِ خود مُعمّــا دارد
بـس معـرکهی نهــــان و پیــدا دارد
هم کوهِ یخ است و نیز هم شعلهی تاک
آتشـکــدهای درونِ دریـــــــــــا دارد
🏔🏔🏔🏔🏔
صعود آقای شهرام سیفی، آموزگار فرهنگدوست و از خوانندگان آثار دکتر اسلامی نُدوشن به قلّهی دماوند، همراه با نام و یاد استاد و ایران.
#ایران_را_از_یاد_نبریم
--------------
کانال دکتر اسلامی ندوشن
@dr_eslaminodoushan
Repost from ویراستار
کاغذ امروز هم به گران شدن ادامه داد و بندی ۷ میلیون و ۵۰۰ هزار تومان را رد کرد!
بهزودی کتابهای گرانی را که در چند ماه اخیر چاپ شدند و بهای پشت جلدشان مایهی حیرتمان بود بهعنوان «شکار» از قفسهی کتابفروشیها بیرون خواهیم کشید!
(در ابتدای پاراگراف بالا میخواستم بنویسم «اگر اوضاع همینطور بماند»، اما فکر کردم کی شده که بنویسیم «اگر اوضاع همینطور بماند» و اوضاع همانطور نمانده! بنابراین، این عبارت را حذف کردم.)
۷ شهریور ۱۴۰۵
حسین جاوید
@Virastaar
Repost from محمد علی اسلامی نُدوشن
🌿سوم شهریورماه، زادروز استاد محمدعلی اسلامی ندوشن، بر دوستداران ایشان و ایران مبارک.🌿
🎞️ در فایل پیوست، شرح کودکی استاد را با قلم و صدای خودشان میشنویم.
✍🏻 در صورت تمایل، یک جمله خطاب به استاد اسلامی ندوشن، یا یک جمله از آثار ایشان را بنویسید.
🎁 از بین کامنتها قرعهکشی کرده و آثار ارزشمند استاد را به برگزیدگان تقدیم میکنیم.
Repost from آقامون سعدی
همۀ خصایص این مرد به کنار، میخواهم هماکنون بر یک مورد که بینظیر است انگشت بگذارم؛ یکی آنکه با آمدن او دیدِ فارسیزبان نسبت به عشقورزی تغییر کرد. یعنی ایرانی آموخت که چگونه دربارۀ عشق بیندیشد و بر گِرد وجودِ زیبایی طواف کند.
تاریخ اندیشۀ این کشور هیچ معلّم عشقی بهتر از سعدی نداشته است و شاید بشود جرئت کرد و گفت که در تاریخ مِهر در سراسر جهان گویندۀ دیگری نیست که به ظرافت سعدی رابطۀ عاشقانۀ انسان با انسان را سروده باشد؛ هیچکس نیامده که به استادیِ او گرمای تن را با لطافت روح اینگونه پیوند داده باشد.
(دکتر محمدعلی اسلامی ندوشن، چهار سخنگوی وجدان ایران، نشر سرو سخنگو)
@aaghaamoonsadii
Repost from محمد علی اسلامی نُدوشن
استاد اسلامی ندوشن در سال ۱۳۵۵ به دعوت بنیاد ژاپن از شهرهای توکیو، کیوتو، هیروشیما، ناکازاکی، هوکایدو دیدار کردند و در بخشی از سفرنامهی ژاپن، این سطور دردناک را نوشتهاند:
ناکازاکی دومین شهر ژاپن بود که مورد بمباران اتمی قرار گرفت. مرد محترم میانهسالی که ژاپنی مسیحی بود، راهنمایی مرا در این شهر بر عهده داشت.
نخست به موزه رفتیم که به یادگار بمباران برپای داشته بودند. عکس بدنهای نیمهسوخته نشان داده میشد، بچهها و زنها. کودکان مدرسه، دستهجمعی، نیمهسوخته بودند. شعری دراینباره بود که ترجمۀ انگلیسی آن را به همراه اصل ژاپنی گذارده بودند.
Very very thirsty we were
No water found anywhere
But lo! There it was cover with something
Only all over
بسیار تشنه بودیم
در هیچ گوشه آب یافت نمیشد
وای، و این آب پوشیده بود از چیزی
همه چیز تمام بود
پس از بمباران اتمی، تشنگی عارض میشده و آب در دسترس نبوده. برکهها پوشیده شده بوده است از مادۀ روغنی غلیظی که غیرقابل آشامیدنش میکرده.
شعر دیگری نیز بود از دختر نهسالهای، ترجمهاش این میشد:
آب، آب، سرانجام آن را یافتم.
نتوانستیم مقاومت کنیم
گودال آب آغشته به روغن و نفت بود
سر نهادیم و نوشیدیم
در ناکازاکی عکس زن جوانی را دیدم که بدنش سوخته بود. از پشت، عکس گرفته بودند و نصف کیمونو هنوز بر تنش بود و نصف بدن برهنه که جامه از آن فرو ریخته بود. در هر گوشه آب روان جاری بود که تشنگی مردم بر اثر بمباران را تداعی کند.
بااینحال، زندگی راه خود را ادامه میداد. شکوفههای گیلاس در هوا پراکنده بود و جفتهای جوان با لباس نو از راه میرسیدند. گذشته، گذشته بود، اکنون را میبایست دریافت.
در موزههای ناکازاکی و هیروشیما که تصویر زخمیهای اتمی را نگاه میکردم، اندیشیدم که انسان در لحظات خاصی از زندگی، آنگاه که درد میکشد، دو جنبۀ روحانی و حیوانیاش نمود بیشتری مییابند: از یک جهت حالت حیوانی به خود میگیرد، برای آنکه در برابر درد درمانده است و از جهتی روحانی، به علت تحمل بزرگوارانۀ این درد.
موزۀ هیروشیما، مو را بر تن آدم راست میکرد. با کامپیوتر داستان بمباران اتمی و فرار مردم وحشتزده را بازسازی کرده بودند. رنگهای اخرایی و گلسرخی و سیاه. زن و مرد و بچه بودند که از درد میدویدند. پوستهای تن کنده شده و به دست بچهها آویزان بود. بدنها لکههای سیاه داشت. اگر جایی خون میافتاد، دیگر متوقف نمیشد. منظرۀ جراحی روی بدنهای سوخته و صورتها که در فیلم نشان داده میشد وحشتناک بود. مردم و حتی بچهها با صبوری و آرامش عجیبی آن را تحمل میکردند. خود دکتر وضعش بهتر از بیمارها نبود.
در همان نقطهای که بمب منفجر شده بود، اکنون موزه بنا کردهاند. سیل جمعیت به دیدنش روان بود، بدانگونه که نمیشد بهآسانی تماشا کرد. مدیر موزه ما را همراهی میکرد و توضیح میداد.
شعری از بچهای بر آن نوشته بود:
در زیر ابر بمب اتمی،
باید خورشید از همۀ بچهها به دنیا بیاوریم،
صدای تفنگها را خاموش کنیم
ساعت ۱۱، ۹ اوت ۱۹۴۵ نخستین بمب اتمی منفجر شد. ۱۵۰ هزار نفر کشته شدند. بنای یادبودی برای زن شاعرهای بنا شده است. زیرش نوشته است: خود و نگاهش از هر سو ما را احاطه خواهند کرد.
همه جا یادگارهای خرابی بمباران دیده میشود. آجرها زیر باران اتمی رنگ عوض کردهاند. مجسمۀ سترگی از مردی ژاپنی گذارده شده است. یک دست به بالا برای آنکه از خطر ابر اتمی باخبر سازد. یک دست به جلو، رو به افق، به نشانۀ آنکه مراقب صلح باشید.
فوارۀ آب به یاد کسانی که بر اثر بمباران از تشنگی مردند، پیوسته در فوران است.
کتاب صفیر سیمرغ، محمدعلی اسلامی ندوشن، انتشارات سرو سخنگو
@dr_eslaminodoushan
Repost from انتشارات سرو سخنگو
چاپ کتاب روزها
چاپ جدید مجموعه چهارجلدی «روزها» در دو مجلد، مدتی قبل منتشر شده و میتوانید از کتابفروشیهای سراسر کشور با سایت انتشارات آنها را تهیه کنید.
#سرو_سخنگو 🌿
@sarvpub
همراهان میتوانند برای سفارش کتاب روزها
به سایت نشر یا کتابفروشیهای سراسر کشور مراجعه کنند.
👇👇
Repost from محمد علی اسلامی نُدوشن
به مناسبت ۱۴ مرداد، سالروز درگذشت خوانندهی خوشآوا، بانو قمرالملوک وزیری، یادکرد استاد اسلامی ندوشن از ایشان را بخوانیم:
«در کنار این سبزه و آب با بهترین صداهای زمان روبرو بودم. چهچههی قمر برایم هوشربا بود. هنوز تا امروز صدایی به دلنشینی صدای او نشنیدهام.
بشر برگزیده، همان کسی است که ما را از خاک برکند. خود هرکه هست گو باش. چه این هنر اکتسابی باشد، چه طبیعی.
و قمر این کار را میکرد. گذشته از صدا، آنقدر لطف و احساس و درخشندگی در نوایش بود که گفتی بلور در گلویش پول پول میشد.»
🎵موسیقی پیوست: تصنیف مرغ سحر با صدای شگفتانگیز قمرالملوک وزیری
#روزها_جلد_اول_و_دوم
@dr_eslaminodoushan
دو مقاله خوب برای شناخت خانم دکتر شیرین بیانی
تقدم به همراهان نشر
مشخصات مقالات:
بانوی نخستینها، نگاهی به تاریخنگاری استاد شیرین بیانی، ایران نامگ، نوشته دکتر جواد عباسی، بهار ۱۳۹۹
زندگی شیرین، مجله بخارا، نوشته مهرداد صادقیان، بهار ۱۴۰۰
///////
+1
۱۱ مرداد، زادروز استاد دکتر شیرین بیانی را گرامی میداریم. آن جان بیدار، ایراندوست واقعگرا، تاریخدار و مغولشناس نامی ایران و بانویی فرهیخته از خاندانی دانشمندپرور و مؤثر در تاریخ ایران
او که جوانترین هیئت علمی دانشگاه تهران بود، شهرت خود و مادرش در آن طرف مرزها بسیار بیشتر از ایران است و هنوز قدر آن چنان که باید شناخته نشده است و در میان تبلیغات و اخبار سطحی دانش عمیق و احاطه فراوان او دیده نشده است.
امید که قدر او دریابیم.
نشر سرو سخنگو زادروز خانم دکتر را تبریک گفته و خرسند است که تاکنون موفق به چاپ دو عنوان از کتابهای ایشان شده است. و این نوید را میدهد که کتابی دیگری نیز از ایشان بهزودی راهی بازار شود.
عمر خانم دکتر دراز باد همراه با سلامتی که هنوز صدای امیدواری برای ایران است.
////////
Repost from سازمان اسناد و کتابخانه ملی ایران
🔵 ۱۱ مرداد؛ زادروز شیرین بیانی، تاریخنگار و پژوهشگر برجسته ایرانی
🔹 شیرین بیانی (اسلامی ندوشن)، زاده ۱۱ مرداد ۱۳۱۷، فرزند خانبابا بیانی، مورخ و بنیانگذار دانشگاه تبریز، و ملکه ملکزاده (بیانی)، باستانشناس و نخستین سکهشناس ایرانی است. او نوه میرزا نصرالله ملکالمتکلمین، از چهرههای مشروطه، و همسر محمدعلی اسلامی ندوشن بود.
🔹 بیانی دانشآموخته دکتری تاریخ دانشگاه سوربن و استاد بازنشسته دانشگاه تهران است. «کوروش کبیر»، «شامگاه اشکانیان و بامداد ساسانیان»، «دین و دولت در ایران عهد مغول» و «تاریخ عیلام» از آثار اوست.
🔹 او مقالات متعددی در نشریات معتبر داخلی، از جمله «بررسیهای تاریخی»، و منابع خارجی همچون «ایرانیکا» منتشر کرده است.
📚 به مناسبت زادروز شیرین بیانی، در این پست صفحاتی از کتاب «زن در ایران عصر مغول» برای معرفی این اثر منتشر شده است:
بیانی، شیرین (اسلامی ندوشن) (۱۳۹۷). زن در ایران عصر مغول. تهران: دانشگاه تهران، مؤسسه انتشارات و چاپ.
🗂 شماره مدرک در کتابخانه ملی ایران: ۵۴۳۴۰۵۳
#گشت_و_گذار_در_تاریخ_ایران
#ایران_شناسی
#سازمان_اسناد_و_کتابخانه_ملی_ایران
🆔 @nali_ir
هشتم مردادماه، بزرگداشت شیخ اشراق، شهابالدین سهروردی، گرامی باد.
استاد اسلامی ندوشن به شیخ اشراق، عنایت و ارادت ویژهای داشتند، تا آنجا که نام یکی از آثارشان را از سهروردی وام گرفتند:
«نام این مجموعه را «صفیر سیمرغ» نهادم و این نام را به تبرّک از عارف شهید شهابالدّین سهروردی به عاریت گرفتم. سیمرغ، مرغ ایران کهن است، به سالخوردگی افسانهها، مرغ حاکم بر دریا و زمین و فضا، چارهگر و همه چیزدان؛ رمز تلاش و جستجوی بشر، آفریدهای که همه جا هست و هیچ جا نیست. جز نامی از او نیست و با این حال، از هر موجودی موجودتر است، و هدف زندگی را در همان تلاش و جستن خلاصه میکند و این همان سر مشقی است که مرغهای عطّار در منطقالطّیر دادهاند:
پر گشودن و رو به راه نهادن، در جمع بودن و از خود جدا نبودن.»
@dr_eslaminodoushan
Repost from محمد علی اسلامی نُدوشن
مژده به دوستداران آثار استاد اسلامی ندوشن
از این پس، کتابهای انتشارات سرو سخنگو را میتوان از طریق اسنپپی و با امکان پرداخت در چهار مرحله تهیه کرد.
خوشحالیم که با فراهمشدن این امکان، راه دسترسی به آثار ارزشمند استاد اسلامی ندوشن برای علاقهمندان آسانتر شده است.
لینک سایت نشر سرو سخنگو تقدیم به شما🌿
مبالغه در حق بزرگان و نسبت دادن صفات و القابی به آنان که در مورد هیچ بنیبشری صدق نمیکند، به جای آنکه بر شأن آنان بیفزاید، از آن میکاهد. هر انسانی که پای به زندگی مینهد، از دایرۀ سرشت انسانی خود خارج نیست. ما چون ذاتاً گرایش به افراط داریم، هر انسانی را که به علتی در زمانی مورد لطف قرار گرفت، عنان سخن را در حق او رها میکنیم و به کمک کلمات میکوشیم تا او را از زمین بکنیم و به صورت «فراانسان» درآوریم، که هرچه گفته است درست است و هرچه کرده است از آن بهتر نمیشده!
محمدعلی اسلامی ندوشن، رنگ و بیرنگی؛ گفتارهایی دربارهٔ مولوی، بهزودی منتشر میشود.
/////////////////
#سرو_سخنگو 🌿
@sarvpub
