زادهٔ‌ مِهـر

گر خون من و جمله عالم تو بریزی اقرار بیاریم که جرم از طرف ماست تسلیم تو سعدی نتواند که نباشد گر سر بنهد ور ننهد دست تو بالاست

دقت کردم دیدم وقتی دوست‌هام ازم آهنگ میخوان، من اگر توی رابطه‌ باشن به‌طور ناخودآگاه تمام آهنگ‌های شکست عشقی رو از لیست پیشنهادیم حذف می‌کنم.

ببخشید، شما همون آهوی مست دشتید که دنبال عشق می‌گشتید؟

مدتیه دوست دارم وقتی دیگران رو می‌بینم به جای اینکه بگم سلام، بگم: خوب از خودت مراقبت می‌کنی؟

امروز نجات‌دهنده رو توی آینه دیدم. واقعا زیبا و بوسیدنی بود و روزم رو ساخت. عاشقش شدم.

"قربونت برم" یعنی دوستت دارم و "دورت بگردم" یعنی عاشق ماشقتم.

اصرار به خاص نبودن، تو رو خاص می‌کنه.

فهمید بادوم‌زمینی‌دوست دارم و وقت غذا خوردن، دیدم چاپ‌استیک‌های حامل بادوم‌زمینی دارن دوان‌دوان به سمت بشقابم حرکت می‌کنن.

توی دانشگاه به تازگی با یک کاپل آشنا شدم که هربار بهشون می‌رسم، احساس می‌کنم دارم‌ عاشقانه‌ترین پاراگراف کتابم رو می‌خونم. تفریحم شده به طور اتفاقی دیدن این دو نفر و در حد چند ثانیه هم که شده به تماشاشون نشستن. خیلی بامزه‌ان.

می‌شه امروز منی‌که‌تمام‌می‌شود رو یه‌نگاهی بندازید و اگه دوست داشتید بیاید پیشمون؟

ای یار جفا کردهٔ پیوند بریده این بود وفاداری و عهد تو ندیده؟ در کوی تو معروفم و از روی تو محروم گرگ دهن‌آلودهٔ یوسف ندریده ما هیچ ندیدیم و همه شهر بگفتند افسانهٔ مجنون به لیلی نرسیده در خواب گزیده لب شیرین گل‌اندام از خواب نباشد مگر انگشت گزیده بس در طلبت کوشش بی‌فایده کردیم چون طفل دوان در پی گنجشک پریده مرغ دل صاحب نظران صید نکردی الّا به کمان‌مهرهٔ ابروی خمیده روی تو مبیناد دگر دیدهٔ سعدی گر دیده به کس باز کند روی تو دیده

سعدی

ای یار جفا کردهٔ پیوند بریده این بود وفاداری و عهد تو ندیده؟ در کویِ تو معروفم و از رویِ تو محروم گرگِ دهن‌آلودهٔ یوسف ندریده ما هیچ ندیدیم و همه شهر بگفتند افسانهٔ مجنونِ به لیلی نرسیده در خواب گزیده لب شیرین گل‌اندام از خواب نباشد مگر انگشتِ گزیده بس در طلبت کوشش بی‌فایده کردیم چون طفلِ دوان در پی گنجشکِ پریده مرغِ دلِ صاحب نظران صید نکردی الّا به کمان‌مهرهٔ ابرویِ خمیده رویِ تو مبیناد دگر دیدهٔ سعدی گر دیده به کس باز کند رویِ تو دیده

سعدی

دست‌های همیشه مشغول.

اوایل مهاجرت، وقتی توی اتوبوسی نشسته بودیم که پر بود از غریبه‌هایی که هیچکدوم رو نمی‌شناختم، یک نفر این آهنگ معین رو پخش کرد. اول صبح بود، همه خسته و خواب‌آلود بودن اما یکم که گذشت، دیدم صداها کم‌کم بیشتر شدن. صداهایی که داشتن باهم می‌خوندن: «با تو پر شور و نشاطم، تو هیاهوی نگاتم تو یه آواز قشنگی، من تو آهنگ صداتم مثل خنده رو لباتم، مثل اشک رو گونه‌هاتم تو رو می‌بوسم و انگار، شاعر شعر چشاتم.» حالا هر زمانی که بهش گوش میدم یاد اون روز می‌افتم، روزی که وسط غربت برای چند دقیقه به واسطه‌ی یک آهنگ، حس کردم که توی خونه‌ام.

سر کلاس عروض استاد گفت بچه‌ها من خیلی عاشقم، خیلی. بعد به درس ادامه داد. من ولی تو لحظه قبل جا موندم. نگاهم بهش لطیف‌تر شد. بعد از اون بیشتر دوستش داشتم. آدم عاشق خیلی بیچاره‌ست. ولی تنها کسیه که داره درست زندگی می‌کنه.

سر کلاس عروض استاد گفت بچه‌ها من خیلی عاشقم، خیلی. بعد به درس ادامه داد. من ولی تو لحظه قبل جا موندم. نگاهم بهش لطیف‌تر شد. بعد از اون بیشتر دوستش داشتم. آدم عاشق خیلی بیچاره‌ست. ولی تنها کسیه که داره درست زندگی می‌کنه.