کوچه‌ی بی‌نام

بچه ها آنچه در فضای مجازی منتشر میشه خیلی نسبتی با واقعیت نداره معمولا خیلی بزرگ نمایی میشه همین الان بیرون از خونه نگاه کنید می‌بینید زندگی در جریان هست مخصوصا اونایی که استرس دارید سعی کنید از حواشی و اخبار دور باشید و به زندگی عادی بپردازید ...

این قافلهٔ عمر عجب می‌گذرد دریاب دمی که با طرب می‌گذرد ساقی غم فردای حریفان چه خوری پیش آر پیاله را که شب می‌گذرد. به تاریخ ۲۲ خرداد ۰۴

گفت: مشکل اینه که فکر میکنیم حقیقت همون چیزیه که ما میبینیم و میدونیم.

اتفاقا هر جا مجبور بودم، بهتر عمل کردم.

- ای غم! تو با این کاروان ِ سوگواران تا کجا همراه می آیی؟ دیگر به یاد ِ کس نمی آید آغاز ِ این راه ِ هراس انگیز چونان که خواهد رفت از یاد ِ کسان افسانه ی ما نیز! - با ما و بی ما آن دلاویز ِ کهن زیباست در راه بودن سرنوشت ِ ماست روز ِ همایون ِ رسیدن را پیوسته باید خواست - ای غم! نمی دانم روز ِ رسیدن روزی ِ گام ِ که خواهد بود اما درین کابوس ِ خون آلود در پیچ و تاب ِ این شب ِ بن بست بنگر چه جان های گرامی رفته اند از دست! دردی ست چون خنجر یا خنجری چون درد این من که در من پیوسته می‌گرید در من کسی آهسته می‌گرید.

- هوشنگ ابتهاج

گفت: همه رو نجات دادم، جُز خودم. گفتم: گاهی نقش مُنجی رو بازی کردن، یه دفاع روانیه تا کسی زخم ناتوانی‌هامون رو نبینه.

حرف زدن چه فایده‌ای داره وقتی قرار نیست چیزی تغییر کنه؟

بقول پائولو کوئیلو: «آنچه قسمت توست از کنارت نخواهد گذشت.»

رفیقِ خوب تمامِ ماجراس. روحتونم خبر نداره نقشِ رفیق چقدر توی زندگی مهمه. دوستاتون رو درست انتخاب کنید، و خودتون هم رفاقت رو یاد بگیرید.

از لحاظ مالی یک ماه عقبم. یعنی اگر یه ماه دو بار بهم حقوق داده بشه سطح زندگیم دو سه پله میاد بالاتر.

فقط اومدم یادآوری کنم که زندگی خیلی کوتاهه.

دیگه حرف زدن هم دوا نیست.

بابت تموم شدن سریال تد لاسو واقعا ناراحتم، توی این روزهای تنهایی مثل یه همراه و همخونه شده بود برام. به صداش عادت کرده بودم، به شخصیت قشنگش، به اینکه گاهی چند بار یه قسمت از فیلم رو ببرم عقب و دیالوگش رو دوباره و دوباره گوش کنم. یکی از بهترین سریال‌های عمرم بود. رفت توی لیست فیلم های پیشنهادیم.

"این‌بار می‌‌ذارم که بری، نه به‌خاطر این‌که دوستت ندارم، به‌خاطر این‌که متوجه شدم عشق نبردی نیست که تنهایی براش بجنگی."

اما عزیزکم رنج ها هرگز تموم نمیشن فقط تو یاد میگیری یه روزایی با وجود رنج هات بهتر زندگی کنی.

و ندایی که به من میگوید گرچه شب تاریک است دل قوی دار سحر نزدیک است.

وای، باران؛ باران؛ شیشه پنجره را باران شست . از دل من اما، چه کسی نقش تو را خواهد شست ؟ آسمان سربی رنگ، من درون قفس سرد اتاقم دلتنگ . می پرد مرغ نگاهم تا دور، وای، باران، باران، پر مرغان نگاهم را شست . خواب رویای فراموشیهاست ! خواب را دریابم، که در آن دولت خاموشیهاست . من شکوفایی گلهای امیدم را در رویاها می بینم، و ندایی که به من میگوید : گر چه شب تاریک است دل قوی دار، سحر نزدیک است دل من، در دل شب، خواب پروانه شدن می بیند . مهر در صبحدمان داس به دست آسمانها آبی، پر مرغان صداقت آبی ست دیده در آینه صبح تو را می بیند . از گریبان تو صبح صادق، می گشاید پرو بال . تو گل سرخ منی تو گل یاسمنی تو چنان شبنم پاک سحری ؟ نه؟ از آن پاکتری . تو بهاری ؟ نه، بهاران از توست . از تو می گیرد وام، هر بهار اینهمه زیبایی را . هوس باغ و بهارانم نیست ای بهین باغ و بهارانم تو !

- حمید مصدق