کوچه‌ی بی‌نام

بالاخره شد. سلام به تهران و زندگی جدید.

من میگم آقا ما خودمون مجبور شدیم کارگر بگیریم اثاث رو بیاریم بالا، نمیشه با آسانسور یخچال رو ببری پایین. گیر داده هر چقدر هزینه خرابی آسانسور شد با من. تو اگه هزینه بده بودی برادر من، یه میلیون میدادی دو تا کارگر بگیری. انقدر کل کل کرد که دوست داشتم خفه‌ش کنم.

تابستونِ افتضاحی بود. تکرار نشه لطفاً.

اصرار به هیچ چیز نکنید؛ آدم‌ها بخوان حرف می‌زنن، بخوان تماس می‌گیرن، بخوان می‌مونن، اگه بخوان همه کار می‌کنن. : parmis

کسی اینجا کتاب معجزه شکرگزاری رو خونده و تمریناتش رو انجام داده؟

دوستان قشنگم؛ مثل همیشه به دعاتون نیاز دارم.💚

چه تازیانه‌ها که نخوردیم از زبان‌هایِ خود عزیز کرده..

چه خوب گفته.

گفت انسان بودن سخته ، انسانِ خوبی بودن سخت تر.

هر کاری کنی تهش پشیمونی، تنها کاری که پشیمونت نمیکنه، کاریه که وجدانت آروم باشه، فارغ از هر نتیجه ای.

نوشته بود: «قصدِ انجامِ هر کاری رو داری، شروعش کن. جرأت با خودش نبوغ، قدرت و جادو به همراه میاره.»

یکی از من یکماهه پول قرض گرفت، الان سه ماهه التماس میکنم پول خودم رو پس بده. تازه باخبر شدم که سر همه یک دور این بلا رو آورده و دیگه کسی بهش قرض نمیده. منم میرم توی همون لیست. دیگه اگه بگن هزار تومن بهش قرض بدی زنده میمونه، هزار تومنی رو جلو چشماش آتیش میزنم ولی بهش کمک نمیکنم. خوش حساب باشیم.

خوش حساب، شریک مال مرمه.

قدیمیا

اینم مهمه که آدمِ درست، در زمانِ درست وارد زندگیت بشه.

حق داری غمگین باشی ولی حق نداری غمگین بمونی و غمگین ادامه بدی.!

خب که چی؟

عجول و غمگین نباش؛ خدا به هرکسی که جاریه قول رسیدن داده.

گاهی وقت‌ها به قدری درگیر چیزی میشی که هدف اصلی‌ت از اون کار رو فراموش می‌کنی.

تا وقتی توی اون معضلی چیزی احساس نمی‌کنی اما به محض خروج‌ت، تازه می‌فهمی چه دودی ازت بلند شده.

زندگی کردن خیلی سخت شده. شبیه اینه که زندگی داره می‌خنده و می‌گه: اگه می‌تونی منو بگیر.!