کوچه‌ی بی‌نام

واقعا یهو دیدی مشکلت حل شد اصن.

دخترِ تازه داره بیست و یک سالش میشه، اون وقت امروز هنوز نرسیده با چند نفر تازه آشنا شده و شب رفت دربند. با آب و تاب از خوابگاه قبلش تعریف میکرد که مشروب و گل و اینا به راه بوده که همین امشب فیتیله‌ش رو پیچوندیم که اینجا این خبرا نیست و خودش گفت فردا میرم از اینجا. من درک نمیکنم، چطور با این همه جرم و جنایتی که داریم توی اخبار میخونیم، سریع میتونن اعتماد کنن، برن بیرون تا نیمه شب، برن حالت مستی رو با آدمی که تازه آشنا شدن تجربه کنن؟ واقعا یا من خیلی عتیقه‌ و قدیمیم، این آدما زیادی بی بند و بار.

ای تهران زیبا، وقتی بهت رسیدم که ریشه‌هات رو خشکوندن.

به‌شدت به این معتقدم که اگه پول، وقت و انرژی‌ای که دارم صرف می‌کنم باعث خوشحالی و حال خوبم نشه، پس دارم هدرش می‌دم.

دوستان اگه کسی بلوچستان سمت شهرستان راسک هست یا آشنای معتمدی اونجا داره لطفا با من ارتباط بگیره.

لحظات پس از دوش گرفتن.

Thirteen Lives 2022 فیلم قشنگی بود. میتونم پیشنهادش کنم.

یکی از لذت بخش ترین لحظات زندگیم، لحظات پس از کوتاه کردن ناخن های پام هست.

‏ما کلیه‌مونم در بیاریم بدیم بهش، آخرش باز میاد از اونی که بخیه‌شو پانسمان کرده تعریف می‌کنه.

منم قبلا فکر می‌کردم باید هرچیزی رو تحلیل کنم، بررسی کنم و تا خرتناقش دست ببرم و به عرصه‌ی نقد و بررسی بذارم. بعد فهمیدم گاه خرد دقیقا در اینه که بتونی با پدیده، به عنوان پدیده رو به رو شی. در پدیده، به عنوان انسان حضور پیدا کنی. و از کنار پدیده همچون آب، بوسیله‌ی تجربه، گذر کنی. یعنی گیر نکنی. یعنی ببینی، درک کنی، تجربه کنی و بعد بذاری بره. نگیریش وارسیش کنی. نگیری پیچیدش کنی. نگیری به زور ازش نقد و فلسفه و تفسیر ارائه کنی. بذاری بیاد، تجربه شه و بره. حتی یک حرف. حتی یک آدم. چون خرد در همینه. در همین که بتونی به جوک بخندی و نخوای مصرانه از داخلش فلسفه بیرون بکشی یا که گوینده رو زیر ذره‌بین بگیری. خرد در اینه که بدونی دقیقا چه زمانی، فلسفه و پیچش انتقادی در مسئله، قراره فایده کنه. هرچی می‌گذره بیشتر به شعر سهراب می‌رسم. به اینکه: کار ما نیست شناسایی راز گل سرخ کار ما شاید این است که در افسون گل سرخ شناور باشیم. توی روزهایی که همه از توی دل همه‌چیز می‌خوان فلسفه درارن و همه به همه‌چیز می‌خوان واکنش بدن و همه از همه می‌خوان انتقاد کنن، به نظرم سبک نشینی و ساده‌نگری، تجلی خرد باشه. زمانی که فلسفه‌ورزی کمه، خرد فلسفه‌ورزی می‌شه و زمانی که فلسفه‌ورزی زیادی می‌کنه، مهارت تجربه و گذر، خردمندیه. و من فکر می‌کنم حالا که همه دنبال قاتل بروسلی در هرچیز و هرکس و هرگفته می‌گردن باید جام‌هارو بالا برد و زد به سلامتی توان گذاشتن و گذشتن. در ستایش سبکی و رِندی.

هنوز ذهنم درگیر فیلم پیر پسره. بعد برادران لیلا خیلی وقت بود یه فیلم ایرانی خوب ندیده بودم. امان از بازی فوق‌العاده حسن پورشیرازی.

این موجی که راه افتاده و اکثریت دارن سوارش میشن بابت اینکه این همه سال تحصیل کردیم درس خوندیم هیچی به هیچی و بچه ها رو ترغیب به این میکنن که بیخیال مدرسه بشن، واقعا خطرناکه. دانش آموز کلاس ششم بلد نیست اسمش رو بنویسه، شوخی و اغراق هم نیست، واقعا بلد نیست. خب این افتخار داره؟ مزیته؟ از بچگی توی گوش بچه ها خوندنِ اینکه با درس به هیچ جا نمیرسی اشتباهه، واقعا لازمه تا یه جایی ادامه تحصیل داد. درسته مملکت پارتی بازی شده، این رو صد در صد قبول دارم، ولی آیا باید بیخیال تحصیلات و سواد شد؟ یه سری چیزا برای وجود خودمون لازمه، سواد یه سری چیزا رو داشتن لازمه. دیگه دیپلم گرفتن که لازمه. همینقدرم درس نخونن که واویلاست. یه جوری دارن جو میدن که دیگه دبستانی ها هم مشتاق نیستن چیزهایی که توی هر مملکت و هر زمانه ای لازمه رو یاد بگیرن.

این حرفی که شقایق دهقان در مورد فریبا نادری زده، برای یه مورد دیگم صدق میکنه. یه عده هستن که توی گفت و گو از کلمات خاصی استفاده میکنن که نشون بدن چقدر بلدن، اینا هم واقعا اذیت کننده هستن. سلیقه و علایق تو مخصوص خودته، همه نمیپسندنش، همه توی رشته‌ی تخصصی ماهر نیستن، پس عادی باش.

لینک گوفاندمی https://www.gofundme.com/u/346bf62d-08de-4c09-be87-760816d23a68 لینک پی‌پال https://paypal.me/togetherwithpari شماره کارت بانکی: 6104338663492375 شماره حساب و شبا: 4797886473 800120000000004797886473 پرداخت بیتکوین: bc1qs4mpruj4kug4fcjcus98zcsmy6sw4eyvs839pc تتر روی TRC20: TZHqT7Mh51vLh9zyJLZaN49TpvuDEsWTHS تتر روی bep20: 0x06259e3f81f44c4425eB364940f491b906Ae50Ca

خیلیاتون اینجا منو می‌شناسید و می‌دونید که ما دو ساله درگیر بیماری لنفوم مامانیم. متاسفانه بیماری‌ای که همه میگفتن سریع درمان میشه، شرایطمون رو هر روز سخت‌تر کرد تا الان که رسیدیم به نقطه‌ای که چاره‌ای جز درمان خارج از ایران نداریم. تو این چند وقت خیلی دنبال راه‌های تامین مالی و پیدا کردن گزینه‌هایی با کیفیت خوب و قیمت مناسبتر بودیم ولی نشد و الان طبق گفته پزشک فقط دو سه هفته فرصت داریم تا مامان رو برای ادامه درمان ببریم چین یا اسپانیا. درمان car t cd30 تو اسپانیا ۱۵۰ هزار یورو و تو چین شروع پروسه ۹۰ هزار دلاری داره که تامین این هزینه تو این فرصت کم برامون غیرممکنه. تو این نقطه، در انتهای همه راه‌های بسته‌ای که بهش خوردیم از شما میخوام که تو این مسیر بهمون کمک کنید تا بتونیم تنها امید درمان مامان رو پیش ببریم. می‌دونم پول کمی نیست و توقع زیادیه از این جمع چنین خواسته‌ای داشتن، ولی من برای درمان مامان هرکاری کردم و این آخرین در، آخربن کاریه که میتونم بهش چنگ بزنم.

خودااااااااااااا❤️

عشق رو یک بار تجربه میکنی، نهایتا دو بار. ما‌بقیش نمیدونم اسمش چیه، دوست داشتن معمولی . دوست داشتنه خیلی معمولی، عادت دادن خودت به حضور غریبه‌هایی غیر از تو، قبول کردن اون روی بی‌مزه زندگی. واقعیت.

🌱

زندگی هیچ‌وقت منتظر آمادگی ما نمی‌مونه. باید در میانه‌ی ندانستن، راه رفتن رو یاد بگیری. همین جا، همین حالا، با همین خودِ ناتمام.

فهمیدم که از آدمای پر حرف با تن صدای بالا خیلی خیلی بدم میاد. و اینم نمیتونم بپذیرم که ژنتیکی اینطوری هستن و نمیتونن تغییر کنن. رعایت کردن تن صدا کار خیلی خیلی سختی نیست، شدنیه. متاسفانه یکی تو اتاق هست که اگر سه طبقه هم فاصله‌مون باشه باز صداش میاد.