چاوکَم🖤

خیلی سخته واقعاً. نمی‌دونم دلم رو به چی خوش کنم بیشتر وقت‌ها. همیشه آدم میخواد منتظر یه چیزی باشه که خودش رو امیدوار نگه داره، ولی بعد میبینه امید الکی هم فایده‌ای نداره. کلاً شاید اومدیم که همین‌جوری الکی‌الکی بگذره دیگه، نه؟ یه وقت‌هایی یه غذای خوشمزه بخوریم و حس کنیم دنیا سر جاشه. یا نمی‌دونم، یکی رو ببوسیم و حس کنیم زنده‌ایم. بعد، دوباره فرو بریم توی تاریکی. دوباره قاشق بیفته توی ظرف صبحونه و کلش کثیف بشه. دوباره نصفه شب مجبور بشیم سوسک بکشیم و بالا بیاریم. دوباره فهمیدیم که بلد نیستیم به آدم‌هایی که برامون مهم‌ هستن نشون بدیم چقدر برامون ارزش دارن. دوباره وزنه‌هایی بهمون وصل بشن که نمیذارن کل روز از تخت خارج بشیم. ولی میدونی چیه؟ منتظریم. منتظر اون نمایش عروسکی که یه هفته‌ست براش بلیت گرفتیم چون انگار مطمئن بودیم می‌رسیم این‌جا. منتظر این‌که ببینیم با میکاپ صورتی چه شکلی می‌شیم، حتی اگه رنگی نیست که اونقدرها هم ازش خوشمون بیاد. منتظریم واسه اون دفعه‌ی بعدی که فلان غذا قراره بهمون یادآوری کنه بعضی چیزها هنوز هم خوبن؛ قبل از این‌که باز فرو بریم و برگردیم همین‌جا. خیلی سخته واقعاً که از شدت تنهایی تا صبح توی تخت بپیچیم به خودمون ولی خب، فرداش همچنان بیدار می‌شیم و باید به همه لبخند بزنیم. منتظر چی‌ایم آخرش؟ ته داره اصلاً؟ همه‌ش همینه فکر کنم. -صبح شما و شب من بخیر..✨

‏یه فکتی که ازتون فهمیدم اینه که دارید برای دوری از پسری ضجه میزنید که باباتون قطعا شمارو به اون پسر نمیده.

امیدوارم هر مردی که ذوق خانومیشو کور میکنه تبدیل به سوسک بالدار بشه.

لطفا هر چه زودتر بله، روبیکا و ایتا رو فیلتر کنین تا نتونن امنیت ملی رو به خطر بندازن.

🤍؛

یه ریلز دیدم که مجری از مهمونش پرسید: «دخترا بیشتر خیانت میکنن یا پسرا؟» طرف جواب داد: «پسرا.» بعد هم دلیلش رو اینجوری توضیح داد: «چون مرد جماعت تنوع‌طلبه.» و راستش چیزی که توجهم رو جلب کرد نه خود جواب، بلکه منطقی بود که پشتش قرار داشت. چون یه سوال ساده پیش میاد: اگر قرار باشه خیانت رو با تنوع‌طلبی توضیح بدیم، پس اصلا تفاوت انسان با حیوان چیه؟! مگه غیر اینه که یکی از مهم‌ترین تفاوت‌های انسان با بقیه‌ی موجودات، قدرت تعقل و کنترل رفتاره؟ حیوان هر وقت غریزه‌ای رو احساس کنه، همون لحظه براساسش عمل می‌کنه. اما انسان میتونه بین چیزی که میخواد و چیزی که درسته تفاوت قائل بشه. میتونه خودش رو کنترل کنه. میتونه به تعهدی که داده پایبند بمونه. میتونه تصمیم بگیره که هر خواسته‌ای رو تبدیل به عمل نکنه. عجیبه که بعضی‌ها وقتی بحث موفقیت، مدیریت، سیاست، علم یا تکنولوژی می‌شه، از مردها به عنوان موجوداتی فوق‌العاده منطقی و عقلانی حرف می‌زنن. اما همین که بحث خیانت پیش میاد، ناگهان همه‌چیز می‌شه غریزه. یعنی مردی که میتونه یک شرکت رو اداره کنه، برای آینده برنامه‌ریزی کنه، تصمیم‌های پیچیده بگیره و مسئولیت‌های سنگین رو مدیریت کنه، ظاهرا جلوی فرستادن یک پیام یا شروع یک رابطه‌ی موازی هیچ کنترلی روی خودش نداره. واقعا؟ یا شاید مسئله این نیست که مردها نمیتونن خودشونو کنترل کنن. شاید مسئله اینه که بعضی‌ها دوست دارن مسئولیت بعضی رفتارها رو از دوش خودشون بردارن. اسمش رو میذارن غریزه. اسمش رو میذارن طبیعت مردانه. اسمش رو میذارن تنوع‌طلبی. تا مجبور نشن اسم واقعی قضیه رو به کار ببرن: انتخاب. چون خیانت یک اتفاق ناگهانی نیست. خیانت معمولا حاصل یک زنجیره از انتخاب‌هاست. یک پیام. یک گفت‌وگو. یک پنهان‌کاری. یک دروغ. و در نهایت یک تصمیم. برای همین هر بار که میشنوم کسی خیانت رو با جمله‌ی «مرد جماعت تنوع‌طلبه» توضیح میده، حس میکنم داریم به جای توضیح دادن یک رفتار، براش بهانه میسازیم. چون انسان بودن دقیقا از جایی شروع میشه که آدم یاد بگیره هر چیزی که می‌خواد انجام بده، الزاما هر چیزی که انجام میده نیست. وگرنه اگر قرار بود فقط از غریزه‌هامون پیروی کنیم، چیزی به اسم تعهد، اخلاق و مسئولیت‌پذیری هیچ معنایی نداشت.

هرکه care‌اش بیش، painاش بیشتر.

منطق من: اگه من دیر جوابتو بدم یعنی خستم ولی اگه تو دیر جوابمو بدی یعنی ازم متنفری و امیدواری بمیرم.

True✔️

به به چه آتش‌بسی، همش آتیشه.

از سه تا چیز بدم میاد؛ یکی بی ذوقی،یکی آدم بی ذوق،یکی ام اونی که ذوقتو کور میکنه