چاوکَم🖤

بعضی آدما استاد نقش بازی کردنن. تا وقتی بهشون نیاز داری، مهربونن. تا وقتی ازت چیزی میخوان، هوات رو دارن. تا وقتی منفعتشون وسطه، کنارت میمونن. اما همین که ورق برگرده، طوری عوض میشن که انگار هیچوقت نمیشناختنت. من از عوض شدن آدم‌ها ناراحت نشدم، فقط فهمیدم بعضیا از همون اول خودشون نبودن. و بزرگترین اشتباه من این بود که شخصیتشون رو از حرفاشون شناختم، نه از رفتارشون.

حالم مثلِ سکانسِ آخرِ خاتونه؛ انگار همه رفتن، همه مردن، فقط من موندم، تنها، زخمی، با وطنی که وطن نشده.

زندگی تو ایران اینجوریه که یا درگیر غم های شخصی ای،یا درگیر غم های جمعی،یا درگیر ترکیبی از غم های شخصی و جمعی.

زندگی تو ایران اینجوریه که یا درگیر غم های شخصی ای،یا درگیر غم های جمعی،یا درگیر ترکیبی از غم های شخصی و جمعی.

🤍

‏اون دختری که باهات لاس میزنه دوستت نداره, اونی دوستت داشت که گریه کرد رفتاراتو درست کنی ولی تو نکردی.

آدم میاد ببخشه، ‏می‌بینه کصکشااا حتی پشیمونم نیستن.

من حریر بی تحمل بودم ولی زندگی داره باهام مثل پالاز موکت رفتار می‌کنه.

«اندوه ما آن‌قدر شدید شد که رخنه کرد به عمیق‌ترین لایه‌های وجودمان. عزیزم، ما حالا از ریشه غمگین و خسته هستیم.» شبتون اروم.✨

غم و حالِ بد، تنها روتین منظم یک ایرانیه.

…💔

هفت ماه از دی می‌گذره و شما هنوز دارید آدم‌های اون شب رو می‌کشید.

تو از آیین انسانی چه می‌دانی؟ اگر جان را خدا داده است چرا باید تو بستانی؟