بافتار
Open in Telegram
🎥🎞📷🎵 بافتار، جستاری در دنیای هنر اینجا از هنر، رسانه و فرهنگ حرف میزنیم بافتار در شبکههای اجتماعی دیگر⬇️ http://zil.ink/baftar_resane بافتار موسیقی، درگاه نشر موسیقی و نوحه⬇️ https://t.me/baftarmusic ارتباط با ادمین: @baftar_admin
Show more2 063
Subscribers
No data24 hours
-47 days
-530 days
Data loading in progress...
Similar Channels
Tags Cloud
Incoming and Outgoing Mentions
---
---
---
---
---
---
Attracting Subscribers
September '26
September '26
+4
in 1 channels
August '26
+53
in 0 channels
Get PRO
July '26
+89
in 9 channels
Get PRO
June '26
+36
in 3 channels
Get PRO
May '26
+17
in 3 channels
Get PRO
April '26
+51
in 4 channels
Get PRO
March '26
+54
in 5 channels
Get PRO
February '26
+54
in 5 channels
Get PRO
January '26
+95
in 8 channels
Get PRO
December '25
+54
in 2 channels
Get PRO
November '25
+164
in 8 channels
Get PRO
October '25
+122
in 4 channels
Get PRO
September '25
+73
in 6 channels
Get PRO
August '25
+97
in 6 channels
Get PRO
July '25
+72
in 2 channels
Get PRO
June '25
+96
in 7 channels
Get PRO
May '25
+48
in 5 channels
Get PRO
April '25
+104
in 2 channels
Get PRO
March '25
+78
in 1 channels
Get PRO
February '25
+103
in 7 channels
Get PRO
January '25
+84
in 3 channels
Get PRO
December '24
+126
in 6 channels
Get PRO
November '24
+44
in 4 channels
Get PRO
October '24
+104
in 3 channels
Get PRO
September '24
+46
in 5 channels
Get PRO
August '24
+106
in 7 channels
Get PRO
July '24
+68
in 6 channels
Get PRO
June '24
+32
in 4 channels
Get PRO
May '24
+47
in 1 channels
Get PRO
April '24
+35
in 0 channels
Get PRO
March '24
+46
in 4 channels
Get PRO
February '24
+84
in 1 channels
Get PRO
January '24
+29
in 2 channels
Get PRO
December '23
+241
in 2 channels
Get PRO
November '230
in 1 channels
Get PRO
October '230
in 4 channels
Get PRO
September '230
in 0 channels
Get PRO
August '230
in 0 channels
Get PRO
July '230
in 0 channels
Get PRO
June '230
in 0 channels
Get PRO
May '23
+3
in 0 channels
Get PRO
April '23
+2
in 0 channels
Get PRO
March '23
+8
in 0 channels
Get PRO
February '23
+13
in 0 channels
Get PRO
January '23
+21
in 0 channels
Get PRO
December '22
+356
in 0 channels
| Date | Subscriber Growth | Mentions | Channels | |
| 10 September | 0 | |||
| 09 September | +1 | |||
| 08 September | 0 | |||
| 07 September | 0 | |||
| 06 September | +1 | |||
| 05 September | 0 | |||
| 04 September | 0 | |||
| 03 September | +1 | |||
| 02 September | +1 | |||
| 01 September | 0 |
Channel Posts
🔻«یا به این میدان نیا، یا تمام بیا! جنگ کاهلانه، همیشه به سود دشمن است»
(«آتش بدون دود»| جلد هفتم از مجموعهٔ هفتجلدی)
عکاس: مهدی محمدزاده، تجمعات شبانه در قم
🔻رسانه بافتار
🆔@baftar_resane
| 2 | 🔹مازیار بیژنی از آن کاریکاتوریستهایی است که نیاز به معرفی و تعریف کسی ندارد و کمتر کسی را میتوان یافت که او را نشناسد. آوازهٔ او به یمن هم رسیده، تا جایی که حتی کمالشرف، کاریکاتوریست خبرۀ یمنی، الگو و سرمشق خود را، او و آثارش میداند.
▫️اما چه چیزی بیژنی و آثار او را متمایز میکند؟ او نسبت به غربزدگی حساسیت دارد و شامۀ قوی او جوری است که هرجا بویی از غرب و غربزدگی باشد، حس میکند. حالا گاهی سوژهٔ او دشمن آشکار ما آمریکاست و گاهی هم مسئول یا روشنفکریست که بنا دارد اراده و تفکر و نگاه غربی را در میان مردم جا بیندازد. از همین روست که سیلی او نصیب مسئولان و ارادههایی میشود که دل در گرو غرب دارند و بههمینخاطر است که در آثار او نقدهایی به برجام، مذاکرات و موضوعاتی از این دست بهوفور دیده میشود.
▫️البته برای هنرمندان متعهد، شناختن دشمن آمریکایی سخت نیست اما شناخت استکبار داخلی و رشحات غربگرایی تیزبینی میخواهد و صراحت لهجه و جسارت هزینه دادن. در این روزهای جنگ که دوباره عدهای ندای دوستی با دشمن را سر میدهند یا در صدد تضعیف مردم میدان هستند، او دوباره جدیتر از پیش پا به میدان گذاشته و آثاری در مذمت این جماعت خلق کرده است.
▫️کاریکاتور ذات تلخ و زبان گزندهای دارد. آثار بیژنی هم از این قاعده مستثنی نیست. اما سبک طراحی ساده و سهل ممتنع او، همراه با طنز شخصیتهایی که خلق میکند، باعث میشود مخاطب بیهیچ پیچیدگی در نگاه اول منظور طراح را متوجه شود. البته کشیدن چنین آثاری بدون هزینه هم نیست و هیچوقت نبوده است؛ این که کاریکاتوریستی تصمیم میگیرد در مقابل این جماعت بایستد و افکار غربزدۀ آنها را عیان کند، جسارت خاصی میطلبد.
▫️میشود دربارۀ برخی از جزئیات نقدهای آثار او به مسئولان، با او همراه نبود، اما این فرع ماجراست و اصل، همین خطشکنی و تیزبینی و جسارت و صراحت لهجهٔ اوست که در کمتر هنرمندی پیدا میشود.
🔻رسانه بافتار
🆔@baftar_resane | 143 |
| 3 |  +9🔻خطونشان برای غربزدگان
▫️کشیدۀ کاریکاتورهای بیژنی
بر صورت مسئولان غربزده
بخش اول منتخب آثار را از اینجا ببینید.
🔻رسانه بافتار
🆔 @baftar_resane | 119 |
| 4 |  +9🔻خطونشان برای غربزدگان
▫️کشیدۀ کاریکاتورهای بیژنی
بر صورت مسئولان غربزده
بخش دوم منتخب آثار را از اینجا ببینید.
متن این فرسته را از اینجا بخوانید.
🔻رسانه بافتار
🆔 @baftar_resane | 106 |
| 5 | +1 🔻خطونشان برای غربزدگان
▫️کشیدۀ کاریکاتورهای بیژنی
بر صورت مسئولان غربزده
بخش دوم منتخب آثار را از اینجا ببینید.
متن این فرسته را از اینجا بخوانید.
🔻رسانه بافتار
🆔 @baftar_resane | 1 |
| 6 | 🔻آغوش برای دشمن
چگونه سعیدپور با عکسهایش، تجاوز دشمن را بزک میکند؟
🖊رضا رضائی
🔹زن نیمهعریان، عنصر اصلی عکسهای مریم سعیدپور است که رخوتزده و ترسیده، در خانه یا پشتبام، مشغولِ تماشای سوختن وطن است. نام این مجموعه عکس که در روزهای جنگ در تهران ثبت شده، «آغوش دردناک» است. این نوع استفادهٔ پرتکرار از زن، بیشتر فضای سمبلیک را یادآور میشود که زن در آن، نماد وطنی است که حالا در این قابها، با لباسهایی باز، تجاوز دشمن به شهر را منفعلانه تماشا میکند.
🔹این میزانسن _چه نمادین در نظر گرفته شود چه غیرنمادین_، دعوتنامهای به دشمن است برای دستاندازی بیشتر، حتی اگر عکسها با شعار «نه به جنگ» یا «stop war» منتشر شده باشد. عکاسی از دود برخاسته از محلِ اصابتِ موشک و تزئین کردنش با زن، چیزی جز بزک کردن ناشیانهٔ صحنۀ تعرض نیست. و این همه همّ وغمّ سعیدپور است که صحنۀ تعرض را هم میخواهد لذتبخش کند.
🔹زن هرچقدر با پررنگکردن مو و بدنش در محوریت این عکسها حاضر میشود اما مرد یا غایب است یا بیصورت و در حاشیه است. مردهایی منفعل و بیخاصیت که وطن را غیرمستور در معرض دستاندازی گذاشتهاند. عکاس، رنج و دردِ پسزمینه را با تنآرایی زنان کادوپیچ کرده و میخواهد با کاسبی رنج و مصرف کردن زن، مخاطب را به لذت بردن از آغوش باز کردن برای دشمن دعوت کند. ق
🔹این نوع عکاسی «استیج» یا صحنهپردازی و کارگردانیشده، هرچند فرم مرسومی است اما این ژانر، معمولاً برای پروژههایِ تبلیغاتی و یا صحنههای از دسترفتهای استفاده میشود که ثبت نشده است. حالا باید پرسید که چگونه میشود در مواجهه با واقعیتی مثل جنگ، این شیوه را برای ثبت آن انتخاب کرد؟ مگر واقعیت سترگ جنگ، چه چیزی کم دارد که دست به دامنِ صحنهآرایی شویم؟
🔹حتی میشود آن را عکاسی تبلیغاتی دانست در راستای عادیسازی _بلکه بزک کردن_ حملهٔ دشمن. دست بردن در صحنۀ یک رخداد واقعی همچون جنگ، چیزی نیست جز دستکاری «معنای» آن. سعیدپور با میزانسن چیدن، واقعیت جنگ را وارونه کرده است. زن ایرانی که در واقعیت، نشان داد چگونه میتواند ایمان را از خانه به خیابان بکشاند و هیچ واهمهای از رویارویی با دشمن ندارد، از عکسهای او حذف شده و جایش، زنی چیدمان شده که در وسط جنگ هم جز غریزه چیزی نمیشناسد. زن هم در این عکسها مثل بقیۀ اجزا، به مثابهٔ یک آکسسوار میماند. حتی همان دود انفجار بمب هم _که کاملاً واقعی است_ در اینجا، کارکرد تزئینی دارد و از آن واقعیتزدایی شده است.
🔹موشکی به خانههایی در شهر اصابت کرده و در همین حین، دود چنین حادثهٔ مهیبی، به عنوان پسزمینهٔ بدننمایی زنی در این عکسها مصرف میشود. اینکه در همین حال، چند زن، چند خانواده در آن گوشهٔ شهر شهید شدهاند، اهمیتی ندارد! اینگونه است که مخاطب باید با دیدن این عکسها، مدام از واقعیت، دورتر و دورتر شود. عکاس چون خودش جرئت نزدیک شدن به واقعیت را نداشته، دستوپا میزند تا مخاطبش را هم از واقعیت دور کند.
🔹وقتی نمیشود چنین قابهای مصرفی را در واقعیتِ جنگ، در خیابان، عکاسی کرد، ناگزیر باید به پشتِبام خانه، پناهنده شد تا امکان و فرصت تحریف باشد. فانتزی و سانتیمانتال خواندنِ «آغوش دردناک»، بخشی از ماجراست. اصل، تحریف واقعیت است. این مجموعه عکس میخواهد زنِ وطنفروشِ و عریان پشت بام را برجسته کند تا زن مقاوم و باحیایِ خیابان به چشم نیاید. حالا مجموعۀ عکسش در جنگ که حتی شبیه عکسهای آماتوری هستند که میشود با گوشی گرفت، در رویدادِ سالانۀ عکس «آیپیای» به عنوان یکی از برندگانِ سالِ 2026 انتخاب شده است. او همان تصاویری را که غربِ متجاوز، دوست دارد به جای تصاویر مقاومت ایمانی ایرانیان ثبت شود، عکاسی کرده و حالا هم مزدش را گرفته است.
🔻رسانه بافتار
🆔@baftar_resane | 232 |
| 7 |  🔻آغوش برای دشمن
چگونه سعیدپور با عکسهایش، تجاوز دشمن را بزک میکند؟
🖊رضا رضائی
🔹این نوع عکاسی «استیج» یا صحنهپردازی و کارگردانیشده، هرچند فرم مرسومی است اما این ژانر، معمولاً برای پروژههایِ تبلیغاتی و یا صحنههای از دسترفتهای استفاده میشود که ثبت نشده است. حالا باید پرسید که چگونه میشود در مواجهه با واقعیتی مثل جنگ، این شیوه را برای ثبت آن انتخاب کرد؟ مگر واقعیت سترگ جنگ، چه چیزی کم دارد که دست به دامنِ صحنهآرایی شویم؟
🔺🔺متن کامل را از اینجا بخوانید.🔻🔻
🔻رسانه بافتار
🆔@baftar_resane | 252 |
| 8 | 🔻عکاسی استشهادی
کدام عکاس میتواند به حقیقت جنگ ما نزدیک شود؟ (با تمرکز بر عکسهای وکیلی و کوچاری در جنگ اخیر)
🖊رضا رضائی
بخش دوم
🔸بخش اول این یادداشت را از اینجا بخوانید.
📷منتخب عکسهای حمید وکیلی و عرفان کوچاری را از اینجا تماشا کنید.
🔹عکاس جنگ ما را «تکلیف» به میدان کشانده و مرگ در این راه، برایش «شهادت» است. اصلا همین شهادتطلبی اوست که امکان آیینگی حقیقت را به او میدهد. او شجاعت روبرو شدن با حقیقت را از باورش میگیرد و به دل خطر میزند. این همان «آنی»ست که عکسهای وکیلی و کوچاری را ارزشمند کرده. این دو نفر هم میتوانستند همانند برخی عکاسان، نگاه حرفهای صرف داشته باشند و این جنگ را جنگ خود ندانند یا _دور از واقعیت_ از بام خانهها، دودهای بلندشده از شرق و غرب تهران را ثبت کنند. عکسهایی که تنها بعد دیدنشان میتوان آهی کشید و سپس به جمهوریِ اسلامی ایران غر زد بدون اینکه فهمید آمریکا در همان لحظه چند خانه را ویران کرد و چند نفر را کشت! همینقدر فانتزی و سانتیمانتال و غیرواقعی!
🔹البته عکاسی جنگ، تنها ثبت آن لحظۀ مهیب اصابت و بمباران نیست. موقعیت جنگی و لحظات سخت جنگ، پوستههایِ ظاهریِ جنگاند که تازه با کنار زدن این ظواهر، باطن و معنایِ واقعی آن کشف میشود. پشت این تلخیهای ظاهریِ جنگ، انسانهاییست که اراده کردهاند بایستند ولو به قیمت رنج کشیدن. جنگی که انسان را در تلاطم میانِ ایمان و ترس میاندازد. عکاس جنگ ما باید بتواند معنایِ متمایز جنگیدن ما را حمل کند. جنگ را در ارادههایی که میخواهند مقاومت کنند و نحوۀ جنگیدنشان و باورهایشان پیدا کند. اگر اینچنین نباشد رفتهرفته خود نیز در دام معنازدایی از جنگ میافتد و عکسهایش ضد جنگ میشوند.
🔹جنگی که مردم مؤمن ایران، آن را با فریاد «اللّه اکبر» پیش بردند، با مشتهای گرهکردهٔ رو به آسمان، با صورتهای غضبناک نسبت به دشمن و خاضع بهوقت استغاثه و دعا. با همان دستهای یاریگر که بیلوکلنگ در دست میگرفتند و به سمت خانۀ موشکخورده میدویدند. با همان قدمهاییکه خیابان را برای برقراری امنیت میپیمودند و همان ذکرهایی که نیروهای امدادی، در وقت استراحت با دانههای تسبیح میشمردند. این «آن»های ایمانی، مختصِ جنگ ماست؛ «آن»هایی فراتر از تیر و ترکش.
🔻رسانه بافتار
🆔@baftar_resane | 290 |
| 9 | 🔻عکاسی استشهادی
کدام عکاس میتواند به حقیقت جنگ ما نزدیک شود؟ (با تمرکز بر عکسهای وکیلی و کوچاری در جنگ اخیر)
🖊رضا رضائی
بخش اول
📷منتخب عکسهای حمید وکیلی و عرفان کوچاری را از اینجا تماشا کنید.
🔹عکاسان جنگِ ما، در موقعیت جانبازی و شهادت ایستادهاند. آنها شبیه عکاسان دیگر جنگها نیستند. جلیقۀ خبرنگاری و مجوزهای نهادهای بینالمللی، برایشان مصونیتی در برابر بمبها ایجاد نمیکند. حتی شاید آنها را به هدفی ویژه تبدیل کند. «حمید وکیلی» و «عرفان کوچاری» مثال خوبی برای فهم این داستانند. آنها از همان ساعات اول جنگ ما با آمریکا، با موتور، خیابانهای تهران را گز میکردند و همقدم با جنگ، آرام و قرار نداشتند. جنگندههای آمریکایی، همهٔ مردم ایران اعم از نظامی و غیرنظامی را میکشتند اما با برساخت رسانهای وانمود میکردند که تنها اهدافشان نظامی است. در این وضعیت، در همان دوسهروز ابتدای جنگ، وکیلی و کوچاری با حضور در سختترین لحظههای جنگ و ثبت مظلومیت مردم ایران، طرف خود را معلوم کردند.
🔹عکسهای _مماس با واقعیتِ جنگ_ آنها بهسرعت در رسانههای بینالمللی همچون گاردین و ... مورد توجه قرار گرفت و همۀ آن ادعاهای دستگاههای تبلیغاتیِ دشمن، زیر سوال رفت. دربارهٔ جزئیاتِ تکنیکی این عکسها میشود حرفها زد اما اینجا برآنیم تا تفاوت جهان عکاس جنگ ما با دیگر عکاسان را دریابیم.
🔹مثلا در مستند پرترهٔ «War Photographer»، جیمز نچوی (عکاس آمریکایی) سوار بر ماشینش در اراضی اشغالی میچرخد، مجوزش را به سربازان اسرائیلی نشان میدهد و با جلیقهٔ ضد گلولۀ «press»نشانش، به محل کارش _ وسطِ حمله به فلسطینیان_ میرود. البته او، طرف اسرائیلیها نبود و سعی میکرد مظلومیت فلسطینیها را به تصویر بکشد؛ اما درنهایت او بهعنوان یک بیطرف در جنگ حاضر میشد و با خیال آسودهای، میتوانست عکاسی کند.
🔹اگر برای نچویها، خود عکاسی موضوعیت دارد و زندهماندن در جنگ، نشانی از حرفهای بودن است اما عکاسی برای هنرمند انقلاب اسلامی، فقط حرفهٔ او نیست، نحوی از جنگیدن اوست. رسالت او، آشکار کردن حقیقت است. او با علم به همۀ خطرات، بیمهابا به دل معرکه میزند، تا حتی اگر شد، با خونش حقیقت را روشن کند. نچوی اگر کشته شود، یادمانی برای او میسازند که به «کار حرفه»ایاش پایبند بود و تیر را هم خطا به حساب میآورند. اما در اینجا، عکاس اراده کرده تا دستهای خونآلود مستکبران را نمایان و رسوا کند و با این حساب، نحوهٔ حضورش رنگوبوی دیگری میگیرد. چنین حالتی تنها در صورتی محقق میشود که عکاس، خود را طرفی از این جنگ بیابد. بیطرف نمیتواند افشاکنندۀ دستان بیشرفِ جنایتکاران باشد.
🔹معروف است که عکاس، باید همانند شکارچی صبور باشد تا آنی را شکار کند. یا هرچقدر هم اهل خطر کردن باشد، جانش عزیز است بالاخره. اما اینجا همهچیز رنگ دیگری میگیرد. اینجا حتی خطرکردن هم از جنس کنجکاویِ حرفهای نیست. وقتی عقل میگوید از صحنه دور شو تا زنده بمانی، باید نزدیک صحنه شوی. وقتی سوت موشک و موج انفجار، عقل از سر میپراند، باید همۀ هوش و حواست به ثبت لحظه باشد. وقتی همهچیز آشفته است، باید خود را در آن تلاطم بیاندازی تا بتوانی واقعیت هولناک صحنه را بچشی و بچشانی. گاهی حتی فرصت این هم نیست تا چشم را مماس ویزور (چشمی) دوربین کنی و تنها آن شمّ عکاسانه است که به کار میآید تا لنز را به سمت سوژه تنظیم کنی و بدون تعلل، شاتر را فشار دهی.
🔹اصابت موشک در خیابان سپهبد قرنی تهران، یکی از همین لحظات است. پس از انفجار اول، اگر حمید وکیلی، جانبرکف به محل حادثه نزدیک نمیشد، انفجار دوم در همان نقطه و قابهای منحصر به آن لحظه ثبت نمیشد تا سندی باشد بر وحشیگری دشمن. ثبت این آن، به قدر عجیب بود که متهم به پردازش با هوش مصنوعی شد.
🔸بخش دوم این یادداشت را از اینجا بخوانید.
🔻رسانه بافتار
🆔@baftar_resane | 231 |
| 10 |  +9🔻عکاسی استشهادی
کدام عکاس میتواند به حقیقت جنگ ما نزدیک شود؟ (با تمرکز بر عکسهای وکیلی و کوچاری در جنگ اخیر)
🔹عکاسان جنگِ ما، در موقعیت جانبازی و شهادت ایستادهاند. آنها شبیه عکاسان دیگر جنگها نیستند. جلیقۀ خبرنگاری و مجوزهای نهادهای بینالمللی، برایشان مصونیتی در برابر بمبها ایجاد نمیکند. حتی شاید آنها را به هدفی ویژه تبدیل کند. «حمید وکیلی» و «عرفان کوچاری» مثال خوبی برای فهم این داستانند. آنها از همان ساعات اول جنگ ما با آمریکا، با موتور، خیابانهای تهران را گز میکردند و همقدم با جنگ، آرام و قرار نداشتند. جنگندههای آمریکایی، همهٔ مردم ایران اعم از نظامی و غیرنظامی را میکشتند اما با برساخت رسانهای وانمود میکردند که تنها اهدافشان نظامی است. در این وضعیت، در همان دوسهروز ابتدای جنگ، وکیلی و کوچاری با حضور در سختترین لحظههای جنگ و ثبت مظلومیت مردم ایران، طرف خود را معلوم کردند.
متن کامل را از اینجا بخوانید.
🔻رسانه بافتار
🆔@baftar_resane | 360 |
| 11 |
🔹رویارویی ازلی حق و باطل در سرگذشت انسان، حضور خود در نقاشی ایرانی را نیز فراموش نکرده است. درونمایۀ تصویرسازی این نبرد در روزگاران پیشاز دوران معاصر، داستانهایی برپایۀ رویدادهای واقعی و اسطورههای افسانهای بوده است؛ مانند مصیبت کربلا و شاهنامۀ فردوسی. با فرارسیدن سالهای پایانی دهۀ ۱۳۵۰، تمثیلهای متفاوتی از این تقابل، به زبان نمادین و با توجه به دگرگونیهای جهان معاصر ارائه شد. بخشی از این آثار، ثروتاندوزی زیادهخواهانۀ اربابان قدرت، زارعت و صنعت را در صحنۀ روستا و شهر به تصویر میکشند. درحالیکه زمامداران و صاحبان زمین یا کارخانه با اندامهايی فربه و قرارداشتن در جایگاه سلطهگرانه پدیدار شدهاند، از مرارتها و رنجهای كارگران و كشاورزان بهرهکشیِ ستمگرانه میکنند.
سپس این چیرگی، با رخدادن نهضت انقلاب اسلامی ایران و بعدازآن جنگ هشتسالۀ تحمیلی، دچار چالش میشود. سختکوشیها و مجاهدتهای ابوذرهای ایران زمین در برابر فرازونشیبها و بهویژه نبرد با دشمن خارجی ادامه مییابد. در مقابل، ابازرها در حاشیۀ امنی که برای زندگی خود انتخاب کردهاند، از واقعیتهای جاری در متن جامعه میگریزند و خواهان آسایش شخصی و عافیتطلبی و زراندوزی هستند. بازنماییِ چنین تقابلی را میتوان به صورت نمادین در شعری از زندهنام سلمان هراتی نیز بازخوانی کرد:
چرا سهم عبدالله جریب جریب زحمت است و حسرت
و سهم ناصرخان
هکتارهکتار محصول است و استراحت؟ [...]
پس چرا عبداللّه فقط کاشتن را بلد است
و ارباب، برداشتن را؟
ما در مقابل آمریکا ایستادیم
اما چرا هنوز کیومرثخان خرش میرود؟
عبدالله با داس
هرشب چند خوک سر مزرعه میکشد
اما وقتی ارباب میآید، مجبور است تعظیم کند
چرا عبداللّه مجبور است به این خوک تعظیم کند؟
مگر ارباب از دماغ فیل افتاده است؟
🔹در فرستۀ حاضر، ده تابلوی نقاشی به نمایش گذاشته شده است که جدال ایثارگری و منفعتطلبی را در جامعۀ ایران تداعی میکنند.
🔹پینوشت: تصویرگر قاب طرح جلد با عنوان «غریبه»، مرحوم حبیباللّه صادقی است که به شیوۀ رنگوروغن روی بوم و در سال 1365خلق شده است.
🔻رسانه بافتار
🆔@baftar_resane | 167 |
| 12 |  +9🔻ابازرها و ابوذرها
جنگ فقر و غنا در ۱۰ نگاره ایرانی
🔹سلمان هراتی در شعری تقابل میان ابازرهای شکمباره که تازیانهٔ ظلم و استعمار را بر تن نحیف ابوذرها میزنند اینگونه توصیف میکند:
چرا سهم عبدالله جریب جریب زحمت است و حسرت
و سهم ناصرخان
هکتارهکتار محصول است و استراحت؟ [...]
پس چرا عبداللّه فقط کاشتن را بلد است
و ارباب، برداشتن را؟
ما در مقابل آمریکا ایستادیم
اما چرا هنوز کیومرثخان خرش میرود؟
عبدالله با داس
هرشب چند خوک سر مزرعه میکشد
اما وقتی ارباب میآید، مجبور است تعظیم کند
چرا عبداللّه مجبور است به این خوک تعظیم کند؟
مگر ارباب از دماغ فیل افتاده است؟
🔸متن کامل این فرسته را از اینجا بخوانید
رسانه بافتار
🆔@baftar_resane | 125 |
| 13 | ▪️باید هم بترسند. کودکی که بادبادک دارد، یعنی هنوز رویایی در سر دارد، هنوز امیدی به پرواز دارد؛ امید به پریدن از این قفسِ تنگ و رسیدن به آسمانی که مالِ همۀ پرندههاست. صیادِ کارکشته خوب میداند که برای اسارتِ یک کبوتر، نباید فقط بالهایش را بست؛ باید یادِ پرواز را از ذهنش زدود، باید باورش را از آسمان گرفت، آنچنان که گویی هرگز برای پریدن آفریده نشده است.
▪️حالا رژیم صهیونیستی همین کار را با کودکان غزه میکند. آرامآرام، پس از آنکه خانه، مدرسه، امنیت و حتی کودکیشان را از آنها گرفت، اینک بادبادکبازی را نیز جرم اعلام کرده است. او خوب میداند تا امید در دلِ این بچهها زنده باشد، غزه هرگز تسلیم نمیشود و ابوعبیدهها و سنوارها از دلِ همین کودکانِ پر امید سر برمیآورند.
▪️از همین رو، هنرمندانِ جهان، قلم و قلمو به دست گرفتند و دست به اعتراض به این ممنوعیت زدند؛ از گرافیک و نقاشی تا کاریکاتور و ... وقتی این آثار را از نظر میگذرانیم، آسمان، عنصرِ همیشگیِ این طراحیهاست اما نه آن آسمانِ لاجوردیِ آشنای ما در بیشترِ این طراحیها. آسمان ابریست، تیره و گرفته، گویی رژیمِ صهیونیستی، خورشید را هم از آسمانِ غزه دزدیده است؛ اما همه آثار تلخ نیستند. برخی از هنرمندان، با نگاهِ کودکانهٔ خود، از دلِ همین ابرها گذر کردهاند؛ قلمشان را به دستِ خیالِ کودکان سپردهاند و بادبادکها را به آسمان فرستادهاند تا شاید ذرهای امید بر دلِ زخمدیدهٔ بچهها بنشیند.
🔻رسانه بافتار
🆔 @baftar_resane | 124 |
| 14 |  +9🔻 بادبادکهای مبارز
▫️چگونه بادبادک هم در غزه
نماد مقاومت میشود؟
بخش اول منتخب آثار را از اینجا ببینید.
🔻رسانه بافتار
🆔 @baftar_resane | 156 |
| 15 |  +9🔻 بادبادکهای مبارز
▫️چگونه بادبادک هم در غزه
نماد مقاومت میشود؟
بخش اول منتخب آثار را از اینجا ببینید.
🔻رسانه بافتار
🆔 @baftar_resane | 109 |
| 16 |  +5🔻بادبادکهای مبارز
▫️چگونه بادبادک هم در غزه
نماد مقاومت میشود؟
بخش اول منتخب آثار را از اینجا ببینید.
🔻رسانه بافتار
🆔 @baftar_resane | 1 |
| 17 | +1 🔻بادبادکهای مبارز
▫️چگونه بادبادک هم در غزه
نماد مقاومت میشود؟
بخش اول منتخب آثار را از اینجا ببینید.
🔻رسانه بافتار
🆔 @baftar_resane | 1 |
| 18 |  +9🔸سلمان کو؟ مسلمان کیست؟
مرور سرود «مسلمانم» با شعر علی معلم
- به مناسبت میلاد حضرت محمد (ص) -
🔹 دهۀ ۱۳۸۰ روزگاری بود که پساز حملۀ یازدهم سپتامبر و جنگهای افغانستان و عراق، مسلمانان - بهویژه مردم ایران - هجمههای بسیاری را در جهان از سرگذراندند. «مسلمانم» در یکی از سالهای این دهه ساخته شد و چهرهای شفاف از مسلمانان ایرانی را پدیدار کرد. البته این قطعه تنها یک خودتوصیفگری انساندوستانه و اخلاقمدارانه از انسان مسلمان نیست؛ بلکه پیروانی از پیامبر اکرم (ص) را معرفی میکند که آن حضرت، آنان را مانند «برادر خود» دانسته و «یقینـ»ـشان را در آخرالزمانْ ستوده است. ازاینرو بندبند سرود «مسلمانم» و دعوت آن به همبستگی، همچنان زنده است و جریان دارد؛ بهویژه آنکه جهاد مسلمانان ایران با ابرقدرتهای مستکبر در این دوران نیز برجستهتر از همیشه شده است.
🔹 «مسلمانم» در مرکز موسیقی و سرود صداوسیما تولید و گویا از شبکههای این سازمان، پخش شده است. در فرستۀ پیش رو به مرور این سرود میپردازیم.
🎶 همچنین نسخۀ کامل این قطعه ازطریق کانال «بافتارموسیقی» در دسترس قرار گرفته است.
🔻رسانه بافتار
🆔 @baftar_resane | 152 |
| 19 |  +9🔸والا پیامدار محمد
منتخب موسیقیهای خاطرهانگیز در
عرض ارادت به حضرت محمد(ص)
🔹برای عرض ارادت به حضرت محمد (ص)، در جهان اسلام -بهویژه ایران- آلبومها و تکقطعهها و موسیقی متن فیلمهای فراوانی در سبکهای گوناگون خلق و نواخته شدهاند. در میانشان آثاری وجود دارند که بارها مورد استقبال مخاطبان قرار گرفته یا نسلهای مختلف با آنان خاطرههای بسیار دارند و گویا به بخشی از حافظۀ شنیداریشان تبدیل شده است.
با فرارسیدن سالروز بعثت حضرت محمد (ص)، نه قطعه موسیقی در این فرسته گلچین شدهاند که با شنیدن آنان، یاد و نام آن پیامبر بزرگوار اسلام برایمان یادآوری میشود. | 155 |
| 20 | 🔻بیداد علیه سینما
با «سینمای زیرزمینی» از پردهپوشی هنری تا فاشگویی سیاسی
✍️محمدحسین بابایی
🔸بخش دوم
(بخش اول یادداشت را از اینجا مطالعه کنید)
🔹بیتوجهی «بیداد» به شخصیتپردازی، همان گزارهٔ کلیشهای «شخصیتپردازیِ ضعیف» نیست. مسأله نه ضعف تکنیکی فیلم که رویکردی بنیادین به فیلمسازی – و دقیقتر، به جهان – است که بیتوجه به شأن چیزها از آنها بهره میکشد. شخصیتپردازی سِتی ضعیف است چون او اصلا به حساب نمیآید و مهم نیست. این دخترِ آوازهخوان صرفا هست تا ترحم ما را بخرد و قلب ما را در برابر پیامِ سیاسی فیلم، خاضع و خاشع [!] کند
🔹حتی صدایِ ستی هم از آنِ خودش نیست که پلیبک صدای خوانندهای مشهور است؛ خوانندهای مشهور در بیرون از جهان فیلم که میشود با استفاده از صدایش و اندکی مانور تبلیغاتی، بیآنکه رنجِ رئالیسم –بهمثابهٔ یک شیوهٔ بیان هنری– را کشید، پزِ رئالیست بودن داد و از «واقعیت نسل جوان» سخن گفت. غافل از آنکه رئالیسم هنری یعنی بازسازی جهان بیرون در اثرِ هنری بهواسطهٔ تکنیک هنری و انتخابهای خلاقه، و نه بهرهکشی از آنچه در بیرون از جهان فیلم -و پیش از فیلم- وجود دارد. این دیگر خلق هنری نیست، بازاریابی است و تجارت احساس.
🔹هر چیز به اصل خودش برمیگردد. «بیداد» هم به «سینمای زیرزمینی» بازمیگردد و «سینمای زیرزمینی» هم به بلوای «زن، زندگی، آزادی»؛ بلوایی که با گسست از ارزشهای جامعه ایرانی پدید آمد و نیرویش را از غرب میگرفت. نیرویِ بلوا البته سازندهٔ عالم و آدمی جدید نبود که عالم و آدم ایرانی را تباه میکرد. از او انسانی میساخت مطیع و بیخطر، عضوی دیگر از اعضای «جامعهٔ نرمال جهانی». «سینمای زیرزمینی» هم به همین شیوه و بهعنوان پیوست فرهنگی بلوا، بهدنبال تحقق همان جهان موهوم و بیریشه در تصویر متحرک بود.
🔹 و حالا «بیداد»، این آخرین دستپخت سینمای زیرزمینی، بهگونهای عریان، وضعیت «سینمای زیرزمینی» و «زن، زندگی، آزادی» را برملا میکند. یک فایل ویدئویی که در گسست از جامعه و فرهنگ و علاوه بر آن، در گسست از سینما، بهدنبال پیشبرد طرح سیاسی غرب است.
🔻رسانه بافتار
🆔 @baftar_resane | 166 |
