-مَلْجَأ-

«روزهای عجیبی را از سر میگذرانم عزیزم، در عین اینکه از ارتباط با آدمها میگریزم، شبها مینشینم و با خودم فکر میکنم امروز هم کسی نبود تا به او از لحظات بیهوده ی زندگی ام بگویم، اینکه فیلمی دیدم و خیلی مسخره بود، اینکه تمام پولم را به یک غذای جدید دادم و مزه اش افتضاح بود، از کارم غر بزنم، از کندی اینترنت، با هم از آینده ای حرف بزنیم که معلوم نیست چطور باشد و سه صبح از خستگی خوابمان ببرد. همه ی اینها را توی سرم میچینم و بعد ناگهان میبینم توی اتاقم نشسته ام زل زده ام به دیوار و فکر میکنم آخرین باری که سعی کردم با یک انسان این لحظات را تجربه کنم چنان شکستم که ماهها طول کشید تا به خودم بیایم، و حالا هم از تمام روابط انسانی ناامیدم...»

مریم دولتیاری

«در آغوشم بگیر و نجاتم بده، قاتلی به دنبال من است که گاه به گاه در آینه ها می بینمش.»

داستایفسکی

«دیده ز تو بینا و تو از دیده نهانی.»

عطار

؛

«گاهی آدم آن‌قدر خسته می‌شود که دیگر نمی‌خواهد کسی را تغییر دهد، نمی‌خواهد بفهماند، توضیح دهد، ثابت کند. فقط می‌خواهد در آرامشی غریب، خودش را به خودش برگرداند.»

عباس معروفی

«‏آدم هیچوقت طعم بعضی از اشک‌ها را فراموش نمی‌کن‌.»

داستایفسکی

«یک موی تو را به هر دو عالم ندهم!»

مولانا

؛

«من می‌دانم که شعر و هنر برایم خوشبختی نیاورد، همچنان که برای هیچ‌کس نیاورده ولی من باز هم با تمام قوا آن را طلب می‌کنم.»

#نامهٔ فروغ فرخزاد به پرویز شاپور

«هنوز هم دارند مخفی کاری می‌کنند حتی در عشق. من می‌گویم آدم اگر کسی را ‏دوست داشته باشد باید با صدای بلند بگوید.» ‏⁧

هوشنگ گلشیری ⁩

«می‌رسد غم‌های بی‌پایان به پایان، غم مخور!»

صائب تبریزی

؛

«گاهی آدم آن‌قدر خسته می‌شود که دیگر نمی‌خواهد کسی را تغییر دهد، نمی‌خواهد بفهماند، توضیح دهد، ثابت کند. فقط می‌خواهد در آرامشی غریب، خودش را به خودش برگرداند.»

عباس معروفی