مافەتە

لباس سفید خیلی بی‌خداس.

دختر اول خانواده یعنی تو مامان نیستی ولی مجبوری مامان باشی در حالی که نمی‌خوای مامان باشی و بقیه هم ازت انتظار دارن مامان باشی و تهش یجورایی مامان می‌شی با اینکه هیچوقت انتخاب نکردی که مامان باشی.

شب‌ها نمی‌خوابم و صبح‌ها بیدار نمیشم. سال‌هاست

بازم از این دو تا جوجه دور شدم(خواهر برادرم) اوضاع کارم قاراشمیش‌تر شده کلی درس نخونده دارم پولام تموم شده داروهام تموم شده صبرم تموم شده

سرو، آزاد شد آن دم که ثمر هیچ نداد بی‌ثمر شو که ثمرهاست در این بی‌ثمری

کمی گریه می‌کنم، دونه‌دونه جمله‌ها رو می‌نویسم، شفافشون می‌کنم، به یک نفر که دیگه زنده نیست فکر می‌کنم، می‌خوام بنویسم از تو، و می‌خوام یک گوشه‌ پیدا کنم و کتابم رو بخونم. این همه آدم اومدن روی زمین، مدتی زندگی کردن، و رفته‌ان. تمامش همینه.

زیاد محبت کردن مثل نگه داشتن بیسکویت در چای داغ است. به‌اندازه‌اش خوشمزه می‌شود، اما اگر زیادی در چای بماند، وا می‌رود. نه دیگر مزه‌ی بیسکویت را می‌فهمی، نه طعم چای را. محبت هم همین‌طور است. آدم حق دارد مهربان باشد، بی‌آنکه هر بار خودش را خرج کند. حق دارد دوست بدارد، بی‌آنکه مدام خودش را ثابت کند. و حق دارد جایی بیسکویت را از چای بیرون بیاورد و بگوید: همین‌قدر کافی بود.

بدون مدیتیشن یه دالانِ تاریک و پیچ در پیچ و ترسناکم.

خونوادم مزاحم خودکشیمن