مافەتە

«واقعا برای کسی که در عین نچرال بودن به این حد زیباست حیفه انقدر به خودکشی فکر کنه.» قبول دارم منم

شاید دکتر راست می‌گفت باید تا آخر عمرم دارو بخورم

احساس می‌کنم هیچ خستگی‌ای در طول زندگیم واقعا از تنم بیرون نرفته. هنوز فرسودگی‌های ده-پونزده سال پیشم رو هم با خودم دارم، چه برسه به کوفتگی‌های دیروز و پریروزم.

تا زمانی که بود تا جای ممکن از حضورش لذت بردم و زمان رفتنش هم خیلی درد کشیدم ولی خیلی زود سر خاکش رفتن رو ترک کردم. تا خود اون آدم و بعد یادش هست، خاک چرا

اوه داییم دیوانه‌ی اعظم

من این دیوونگی رو از کی به ارث بردم نمی‌دونم

تا حالا شده روحت گریه کنه؟

بچه‌ها من خدا رو پیدا کردم خواهرم خداس.

بزرگ‌ترین شادی زندگی، این است که کسی تو را نه برای آنچه هستی، بلکه با تمام آنچه هستی، دوست بدارد.

یادتونه مشکل شدید خواب داشتم؟ وقتی میام خونه تو شلوغی و با صدای جارو برقی چنان می‌خوابم که همه فکر می‌کنن مردم

دیگه تا این موقع شب بیدار بودن به گروه سنیم نمی‌خوره

بعد از مدت‌ها همه‌ی انسان‌های اطرافم دارن کردی حرف می‌زنن احساس عجیبیه

ایلامیا واقعا انسان‌های نازین. کاش همه این طنزو می‌فهمیدن و می‌شد به اشتراک گذاشتش

«برای همین است که بار آزادی بر دوش سنگینی می‌کند، مخصوصاً هنگامی که تب داری، یا در رنجی، یا کسی را دوست نداری.»

بازم دلم می‌خواد گریه کنم و نمی‌تونم. ناجالب

می‌دانید که چه رویایی در سر می‌پرورانم: عشقی کامل با همه جان و تن، روز و شب، مدام در آغوش یکدیگر بودن، کام از هم گرفتن و باز مشتاق هم بودن، به مدت پنج سال متوالی. و پس از آن مرگ! سقوط/کامو

جالبه که نفرین زمین هم در مورد معلمیه که تبعید شده دهات. ولی بهم نمی‌چسبه بچه‌ها. پس کی انقد جلال آل احمد جلال آل احمد می‌کرد؟ چرا اونجوری نیست که نتونم بذارمش زمین؟ سالی یک بار از رو زمین ورش می‌دارم.

دور بنظر می‌رسید، ولی امشب ترانه رو بغل می‌کنم و پیش صدرا می‌خوابم🥰