ကဗျာဂယ်လာရီ-Poetry Gallery

နွယ်သို့ ( ၁ ) လမင်းမို့လို့ ကို မလက်လှမ်းခဲ့တာပါ အဝေးကနေကြည့်ရုံနဲ့ လှနေတဲ့အရာကို အနီးရောက်မှ မပျက်စီးစေချင်ဘူး ချစ်တာတစ်ခုတည်းနဲ့ နွယ့်ဘေးမှာ နေချင်ခဲ့တယ် ကိုယ့် လက်တွေကို အမြဲတမ်း နွယ်ကိုင်ထားနိုင်ပါ့မလား။ _မောင်လှချော

‎မင်းရဲ့ကြယ်နဲ့ ‎ကိုယ့်ရဲ့ကြယ် ၂ခုပဲ ‎ရှိတဲ့ စကြဝဠာမှာ ‎ကိုယ်ပိုင်အလင်းတန်းတွေကို ‎တိတ်တိတ်လေးရေးထိုးကြမယ် ‎ ‎နှစ်ဦးဆိုင်ကမ္ဘာရဲ့ ‎နေ့စဉ်မှတ်တမ်းဟာ ‎အနမ်းတွေရဲ့ အတ္ထုပ္ပတိကို ‎ပြန်ပြောပြလိမ့်မယ် ‎ ‎တေးသွားတွေပြေးလွှားတိုင်း ‎ပျားပိတုန်းဟာလေမှာလွင့်ဝဲ ‎ ‎ပါဠိစာမတတ်တဲ့ ‎ကိုယ့်အတွက် ‎မဂ်လမ်းဆိုတာ ‎ဘယ်ကမ္ဘာမှာမဆို ‎မင်းခြေချခဲ့တဲ့နေရာပဲဖြစ်မယ် ‎ ‎အချစ်နဲ့ ရထားတစ်တွဲတည်းလိုက်ဖို့ ‎လောကကနေထွက်မလာခင် ‎နောက်ဆုံးအနေနဲ့ ‎‌ကျွန်တော်ကျေးဇူးတင်စရာတွေ ‎ရှိတယ် ‎ ‎ကိုယ့်အသက်ကိုယ် ‎မျက်မှန်ထဲ ထည့်ကြည့်ခွင့်ရခဲ့ပြီမို့ ‎လောကရဲ့ ဘုရားသခင်အားလုံးကို ‎ကျေးဇူးတင်ပါတယ် ‎ -မြတ်နွယ်

‎မင်းရဲ့ကြယ်နဲ့ ‎ကိုယ့်ရဲ့ကြယ် ၂ခုပဲ ‎ရှိတဲ့ စကြဝဠာမှာ ‎ကိုယ်ပိုင်အလင်းတန်းတွေကို ‎တိတ်တိတ်လေးရေးထိုးကြမယ် ‎ ‎နှစ်ဦးဆိုင်ကမ္ဘာရဲ့ ‎နေ့စဉ်မှတ်တမ်းဟာ ‎အနမ်းတွေရဲ့ အတ္ထုပ္ပတိကို ‎ပြန်ပြောပြလိမ့်မယ် ‎ ‎တေးသွားတွေပြေးလွှားတိုင်း ‎ပျားပိတုန်းဟာလေမှာလွင့်ဝဲ ‎ ‎ပါဠိစာမတတ်တဲ့ ‎ကိုယ့်အတွက် ‎မဂ်လမ်းဆိုတာ ‎ဘယ်ကမ္ဘာမှာမဆို ‎မင်းခြေချခဲ့တဲ့နေရာပဲဖြစ်မယ် ‎ ‎အချစ်နဲ့ ရထားတစ်တွဲတည်းလိုက်ဖို့ ‎လောကကနေထွက်မလာခင် ‎နောက်ဆုံးအနေနဲ့ ‎‌ကျွန်တော်ကျေးဇူးတင်စရာတွေ ‎ရှိတယ် ‎ ‎ကိုယ့်အသက်ကိုယ် ‎မျက်မှန်ထဲ ထည့်ကြည့်ခွင့်ရခဲ့ပြီမို့ ‎လောကရဲ့ ဘုရားသခင်အားလုံးကို ‎ကျေးဇူးတင်ပါတယ် ‎

ဝင်ရိုးစွန်းပေါ်ခြေဖျားထောက်ရင်း ကမ္ဘာကိုပြန်ရှာတွေ့ခဲ့တယ် သိပ်ရယ်ရတယ် ကိုယ့်လူ အလှတရားဆိုတာ ပန်းတွေမှာ ရှိတာမဟုတ်ခဲ့ပဲ ချစ်ခြင်းတရားမှာပဲ အမြဲရှိနေခဲ့တာ ဝါဂွမ်းတစ်ပေါက်လို နူးညံ့မှုမျိုး အချစ်မှာရှာပါ အချစ်မှာဖွေပါ ချစ်မိတဲ့ညတွေမှာ လဟာ သိပ်သာတာပေါ့ -မြတ်နွယ်

11:11

ကျွန်မကြောင့် ဒဏ်ရာဖြစ်တယ်ဆိုလည်း ဆေးကုလို့ရတဲ့ အနာပါပဲ ကျွန်မကြောင့် အိပ်ပျက်ရတယ်ဆိုလည်းအိပ်ဆေးကူလို့ရတဲ့ မျက်လုံးတွေပါပဲ ရှင့်ရဲ့နိစ္စဓူဝ ရှင့်ရဲ့ ကာလသုံးပါး ကျွန်မက ဘယ်အင်အားနဲ့ ရွှေ့နိုင်ပါ့မလဲ ရှင် မချစ်တော့တာကို ရှင်မမြင်ဘဲ ကျွန်မကို တရားခံလို စွပ်စွဲနေတယ် ။ -မြကျေး

ကိုယ့်ကမ္ဘာနဲ့ ကိုယ် ကိုယ့် နေနဲ့ ကိုယ်ရယ်ပါ မင်းရှိမှ ဒီကမ္ဘာလင်းနိုင်မှာ -မြတ်နွယ်

မင်းတို့မိန်းမတွေက အရိုးကွဲမှ အသဲစွဲတယ် ငါလိုအကောင်တွေကျ အရိုးစွဲအောင်ချစ်မှ အသည်းကွဲရတယ်။ -ဆန်းကျော်စွာဝင်း

ရင်ခုန်တဲ့စည်းချက်တိုင်းသာ ကမ္ဘာတုန်ဟီးရရင် မျက်ဝန်းချင်းဆုံမိတဲ့နေ့တွေဟာ ငလျင်ရာသီပေါ့ အချစ်ရဲ့ -မြတ်နွယ်

‎နှင်းဆီဝါဝါတစ်ပွင့်ထဲ ‎ဒဏ္ဍာရီပေါင်း ၉၀ကျော်ပါတာ ‎ဘယ်သူသိမှာလဲ။ ‎ ‎နှလုံးသားမှာလောင်ကျွမ်းနေတဲ့ ‎ဝတ္ထုတစ်ခုကိုငြှိမ်းသတ်ဖို့ ‎မင်းကိုအကူအညီတောင်းမိရုံရယ်ပါ။ ‎တခြားဘာမှ ‎မရိုးမသား မကြံစည်ရပါဘူး။ ‎ ‎ငါ့မျက်ရည်အိတ်ဟာ ‎ငါ့ကိုပြန်လှောင်တယ်။ ‎စောက်သုံးမကျတဲ့ငါပါပဲလေ။ ‎‌ ‎အသက်မပါတဲ့ကြေးရုပ်ရှေ့မှာမှ ‎သွားငိုပြမိနေခြင်း ‎ ‎နောက်ဆို မတွဲချင်လို့ ‎လွှတ်ချထားတဲ့လိုက်တွေကို ‎လိုက်ပြီး မတောင်းပန်တော့ဘူး။ ‎ ‎ကျနော့်မာနလေးဟာ ‎ငိုရှာတယ်။ ‎ ‎ကိုယ်လုံးတီးနဲ့ ‎အိမ်မက်တစ်ယောက်ဟာ ‎ငါ့ညတွေထဲ အရှက်မရှိ ‎ဝင်ဝင်လာတယ်။ ‎ဘယ်နှင်ရက်ပါ့မလဲ။ ‎တစ်ချိန်က ငါချစ်ခဲ့တဲ့ ‎မိန်းမပျိုပဲလေ။ ‎ခုတော့သူလည်း ‎ပြည့်တန်ဆာကိုဖြစ်ရော ‎ ‎အပျိုဖော်မဝင်သေးတဲ့ ‎အရှက်တွေဟာ ‎ကျောက်ကပ်ရဲ့ ဦးနှောက်ထဲကို ‎ဝင်ပြေးနေကြ။ ‎ ‎ ကြိုက်မရှက် ငိုက်မရှက်ပါပဲ။ ‎ချစ်မိတဲ့လူဟာ ‎ဘယ်ရှက်တတ်ခဲ့ပါ့မလဲ။ ‎ ‎မမက်သင့်တဲ့အိမ်မက်တွေဟာ ‎ဈေးကြီးကြီးနဲ့လှပါတယ်။ ‎မမက်သင့်ပဲမက်လို့ ‎ခံရတဲ့ပြစ်ဒဏ်တွေဟာလည်း ‎တစ်ဘဝစာဈေးကြီးပါတယ်။ ‎ ‎ဈေးနှုန်းတက်နေတဲ့လောကကြီးပါပဲ။ ‎အဲ့လောကကြီးထဲ ‎ဈေးပေါနေတာကတော့ ‎ကြေးရုပ်တုရှေ့က ‎ကျနော့်မျက်ရည်တွေသာ ‎ ‎-မြတ်နွယ် ‎-ကြေးရုပ်ရှေ့ငိုကြွေးခြင်း ‎

လူတစ်ယောက်ကို ချစ်တယ်ဆိုတာ ပစ္စုပ္ပန်ထဲ ကမ္ဘာဦးဒိုင်နိုဆောကို အရှင်လတ်လတ်ဖမ်းချင်နေတာမျိုး -မြတ်နွယ်

‎လှောင်ရယ်သံတစ်ခုဟာ ‎ငါ့ကိုကျောခိုင်းခဲ့တဲ့နောက် ‎ထန်းလက်သီတဲ့ငွေခက်တွေ ‎စရွာပါလေရော ရွာချတဲ့ ‎ငွေစတွေ ပါးပေါ်စင်တဲ့အခါ ‎ငါဟာ အစကနေအသစ်ပြန်ငိုရတယ် ‎ ‎-မြတ်နွယ် ‎-စေတိသိက် မြူ

ဘဝရဲ့အစမှာ ၁၆ နှစ်ကနေ ၂၅ နှစ်အထိလောက်ကတော့ လူတွေမှာ လုံလုံလောက်လောက်ပင်ပန်းခဲ့ကြလိမ့်မယ်။ ဒီအသက်အရွယ်ကြားမှာ လူတွေအကြောင်း၊ ပတ်ဝန်းကျင်အကြောင်း၊ ချစ်သူအကြောင်း မုန်းသူအ‌ေကြာင်း၊ အလုပ် အကြောင်းတွေကြောင့် စိတ်ပင်ပန်းတာ လူတွေကို စိတ်ကုန်တာ၊ စိတ်နာတာတွေ အဖြစ်များပြီးအထီးကျန်ပြီး စိတ်ကုန်ခမ်းလာနိုင်တယ်။ ဒါဟာ လူတွေရဲ့အကြောင်းကို ဘဝထဲက သင်ယူရတာပါပဲ။ ပင်ပန်းစိတ်ကုန်တဲ့အချိန်တွေမှာ အတူရှိချင်တဲ့သူတွေဟာ အဆုံးထိပါလာပြီး မရှိနိုင်တော့တဲ့ လူတွေပြတ်ကျန်ခဲ့လိမ့်မယ်။ ချစ်သူတွေရှိခဲ့ပြီး အသည်းတွေကွဲကြရင်း ငိုလိုက်ရ၊ ရယ်လိုက်ရနဲ့ ဖြတ်သန်းလာရင်းက အရွယ်တစ်ခုရောက်လာတဲ့အခါ စိတ်အေးချမ်းတဲ့ နေရာ၊ အချစ်ကိုရှာဖွေတတ်လာပါလိမ့်မယ်။ တဖွဖွဂျီကျ၊ သဝန်တိုတတ်တဲ့သူကနေ နားလည်နိုင်တဲ့သူ၊ ဖြည့်တွေးပေးတတ်တဲ့သူတဖြည်းဖြည်း ဖြစ်လာပါလိမ့်မယ်။ ဒီအသက်အရွယ်ဟာ သိပ်ကိုအထိအရှများပြီး သင်ခန်းစာယူစရာတွေများသလို၊ သင်ခန်းစာရခဲ့တာတွေလည်းများလိမ့်မယ်။ အချစ်နောက်လိုက်တဲ့သူကလိုက်ပြီး ပညာနောက်လိုက်တဲ့သူက ပညာပေါ့။ ငွေရှာတတ်တဲ့သူက ငွေနောက်လိုက်ပါလိမ့်မယ်။ ဒါပေမယ့်လည်း အရွယ်ရောက်လာရင် လူတိုင်းကတော့ စိတ်အေးချမ်းပျော်ရွှင်မှုကို ကျန်တဲ့အရာတွေထက် ပိုလိုအပ်လာကြတာပဲမဟုတ်လား။ တဖြည်းဖြည်း ၂၅ ကျော်လာရင် အဆိုးအကောင်း ခွဲခြားနိုင်ပြီး ခွင့်မလွှတ်နိုင်တဲ့စိတ်တွေကနေ တဖြည်းဖြည်းဝေးကွာလာပြီး စိတ်အေးချမ်းတည်ငြိမ်ရင့်ကျက်လာပါလိမ့်မယ်။ အထူးဖြင့်တော့ ပြောင်းလဲခြင်းသဘောတရားတွေကိုနားလည်ပြီး ခွင့်လွှတ်ချင်စိတ်တွေဖြစ်လာပြီး ရန်သူဟာ မိတ်ဆွေဖြစ်ပြီး မိတ်ဆွေဟာလည်း ရန်သူဖြစ်သွားနိုင်ပါတယ်။ ပြောင်းလဲခြင်းတွေအကြောင်း ကောင်းကောင်းနားလည်ပြီး လက်ခံတတ်လာပါလိမ့်မယ်။ ငယ်ငယ်တုန်းကလို ပူပန်စရာတွေမများတော့ပေမယ့် လူတွေဆီမှာ ရင်မဖွင့်တော့ဘူး။ လိုချင်တာကိုပူဆာမနေတော့ဘူး။ တိတ်တိတ်လေးနေတတ်သွားပါမယ်။ ရင်မဖွင့်တော့ဘူးဆိုရင် မင်းဟာ အထီးကျန်တာမဟုတ်ဘူး။ ပိုသန်မာလာတာပါ။ ခံစားချက်မှန်သမျှ ကျိတ်မှိတ်ပြီးဖြေရှင်းနိုင်တာဟာ ရင့်ကျက်ခြင်းဆိုရင် ပျော်စရာမရှိတဲ့ကမ္ဘာမှာ ရယ်နိုင်တာကလည်း ရင့်ကျက်ခြင်းပါပဲ။ -စုဟန်နီ

‎ကြယ်တွေကိုညွှန်းတဲ့ ‎သံလိုက်အိမ်မြှောင်ဟာ ‎ခုတော့ ကန့်လန့်တိုက်‌တတ်နေပြီ ‎-မြတ်နွယ်

အဆွေးည ဘယ်တော့ ပြန်ဆုံကြမယ်မသိပေမယ့် ဘယ်လောက် ချစ်နေပါ့မယ်ဆိုတာ ကိုယ့်ဘက်က သေချာပါတယ်။ မင်းမြင်နိုင်တဲ့အခါ စင်္ကြာဝဠာဟာ ငါဖြစ်နိုင်ပေမယ့် မင်းမမြင်နိုင်တော့တဲ့အခါ ငါဟာ အမှိုက်ပေါ့။ ဘယ်လောက်လိုက်လိုက်  ပြန်ပါမလာရင် အမောဆို့တတ်တာသိပါတယ် ဘယ်လောက် ဆိုက်ဆိုက်  ငြင်းခဲ့တဲ့ရထားတွေလဲရှိပါတယ်။ မင်းမို့ပါကွယ် အရာရာ ဖြည့်တွေးရင်း ည‌တွေကျော်ပြီး မိုးလင်းခဲ့ပါတယ်။ -ထွန်းဟိန်းယံ

စုတ်ချာချာသံသရာထဲ သွားရင်လာရင်း အချစ်နဲ့ တွေ့ပြီးကတည်းက "နိဗ္ဗာန ပစ္စယော ဟောတု"ဆိုတာ ကိုယ် ရွတ်ဖို့ မလိုတော့တဲ့ မန္တန် တစ်ပုဒ်ပဲ။ -မြတ်နွယ်

ဘီလူးစီးတဲ့ ရာဇဂြိုဟ်ပြည်ကို အချိန်ယန္တရားမပါဘဲ ကိုယ်ရောက်သွားခဲ့ အင်း အချစ်မပါသော ကမ္ဘာမြေပေါ့လေ -မြတ်နွယ်

မိးညှိလိုက်တဲ့နောက် ကံကောင်းစွာ ဘဝဟာ ထလောင်တယ်။ -မြတ်နွယ်

‎အာဏာကိုငြင်းပြီး ‎သူ့အပြုံးကိုရွေးမိခဲ့တာ ‎အချစ်ပါပဲ ‎ ‎ဆောင်းခေါင်ခေါင်မှာ‌ ‎ချွေးစီးထွက်တတ်တာလည်း ‎အချစ်ပါပဲ ‎ ‎‌ကမ္ဘာ့အချိုဆုံးတေးသွားကို ‎လူတစ်ယောက်ရဲ့လည်ပြွန်ကသာ ‎ထုတ်တယ်ထင်မိတာဟာလည်း ‎အချစ်ပါပဲ ‎ ‎မာရီယာနာချောက်လောက် ‎မနက်ပေမယ့် အဲ့ထက်ကို ‎နက်နက်နဲနဲနစ်ဝင်တတ်တာဟာလည်း ‎အချစ်ပါပဲ ‎ ‎သူဖျားလို့ ‎ကိုယ်နေမကောင်း ‎ဖြစ်ရတာဟာလည်း ‎အချစ်ပါပဲ ‎ ‎ကမ္ဘာကိုရုတ်တရက် ‎အပိုင်စီးချင်တာဟာလည်း ‎အချစ်ပါပဲ ‎ ‎ဆိုင်ကလုန်းတွေတိုက်နေတဲ့ ‎လောကထဲ ‎သူ့အတွက်လေညှင်းကို ‎ဖန်တီးပေးချင်တာဟာလည်း ‎အချစ်ပါပဲ ‎ ‎ကျေကျေနပ်နပ် ‎ဒူးထောက်အရှုံးပေးခြင်းဟာလည်း ‎အချစ်ပါပဲ ‎ ‎အင်ပါယာတစ်ခုနဲ့ ‎ပန်းတစ်ပွင့် ‎တန်ဖိုးချင်းတူတတ်တာဟာလည်း ‎အချစ်မှာပါပဲကွယ် ‎ ‎သူ့စိတ်မှာရေးပြီး ‎ကိုယ့်နှလုံးသားမှာ ‎အရာထင်ရတယ် ‎ ‎တစ်ယောက်ရဲ့ နှာခေါင်းပေါက်နဲ့ ‎လူ၂ယောက်အသက်ရှူကြတယ် ‎ ‎ဘဝပန်းချီကားကို ‎လက်၂စုံဟာ တူတူရေးခြယ်တယ် ‎ ‎လောကရဲ့ ‎အရှားပါးဆုံးအလှတစ်ခု ‎အင်းပေါ့လေ ‎အချစ်ပါပဲတဲ့ ‎ ‎ ‎-မြတ်နွယ် ‎

မြူမှုန်ဝေဝါး အိမ်မက်များတွင် ပေါ်ကားရုပ်လွှာ ပုံပေါ်လာသည့် ဖူးစာသက်ညှာ ကြင်တော်ရာသည် ဘယ်ကမ္ဘာစက်ကွင်း တွင်းအောင်းပုန်း၍ ပုန်းပါသော်ငြား ဖုံးကာမရဘဲ မရှာသော်လည်း ဆုံပေဦးမည် ဖူးစာနတ်မင်း ဖန်ဆင်းလေသို့ တစ်ကွေ့တစ်မှောင့် ဘဝထောင့်၌ တစ်ဖန်တွေ့မြင် ချစ်သက်ဝင်၍ တစ်ဖန်ကွဲကာ ဘဝကူးပေဦးမည် ထိုဘဝတွင်လည်း ထပ်ကာကြုံဆုံလိမ့် ရေတွက်ရန်ခဲ ဘဝဝဲသည် ဘယ်နှကြိမ်မြောက် ပေါ်ပေါက်ရအံ့။ ဖူးစာသက်ညှာ ကြင်ရာတော်အား ဘဝမည်မျှ ရှာခဲ့ရအံ့။ #မြတ်နွယ်