ကဗျာဂယ်လာရီ-Poetry Gallery

တောင်ပေါ်ပြေးတဲ့တိမ်လိပ်တွေကို လက်နဲ့ဖမ်းဆုပ်ချင်တာ ကိုယ့်အပြစ်လား။ ဇာပုဝါနောက်မှာ သီတာ့မေးဖျားကို တစ်စုံတစ်ယောက်ကပင့်တင်နေချိန် ကမ္ဘာကိုပိတ်ကားချပြီး အသံတိတ်ငိုရတဲ့ လူကြမ်းကို သနားလောက်ရတဲ့ထိ ဘယ်ကမ္ဘာဟာ စာနာစိတ်ပြည့်ဝခဲ့လို့လဲ။ စံတော်ချိန်မတူတဲ့ လောကတွေပေါ် ချက်သက်ကြွေရင်း ကိုယ်တို့ဟာ လွဲချင်တိုင်းလွဲခဲ့ကြ။ မြစ်တစ်မြစ်ရဲ့အသက် နဲ့ နှစ်တစ်နှစ်ရဲ့ ဇာတ် အလွမ်းဟာ ခေါင်းဆောင်လို့ အဆက်အဆက်နဲ့ သတ်ခဲ့။ -မြတ်နွယ်

‎သမုဒယတောင်ထိပ်မှာ ကိုယ့်ကိုစောင့်ပါ အချစ် ‎ဥပေက္ခာတွေ သယ်မလာနဲ့ ‎အချစ်လေးနေမယ် ‎ကိုယ် မေတ္တာတွေနဲ့ ခရီးဦးကြိုမှာမို့ ‎ပြုံးပြုံးလေးသာ လှမ်းလာခဲ့ပါ ‎ ‎-မြတ်နွယ် ‎

11:11

တိုက်ဆိုင်မှုရှိရင်  တိုက်တိုက်ဆိုင်ဆိုင် နီးစပ်ခဲ့ဖူးသလို တိုက်ဆိုင်မှုရှိရင်လည်း တိုက်တိုက်ဆိုင်ဆိုင် ဝေးခဲ့ရပါတယ် -ထွန်းဟိန်းယံ

အပြစ်တွေ အချစ်တွေ ကိုယ်မခွဲတတ်ဘူး မှားမိတဲ့အပြစ်ဆိုရင်လည်း မင်းကို ချစ်ခဲ့တာပဲရှိမယ်။ -မြတ်နွယ်

တရားမရှိတဲ့လောကထဲ မင်းဟာကိုယ့်ရဲ့ ပစ္စေက ‌‌ဗုဒ္ဓာငယ်။ -မြတ်နွယ်

သတိရတဲ့အကြောင်းကို မပြောမိပေမယ့် သတိရမိတဲ့ရက်ဟာ တစ်ဘဝစာ။ -ထွန်းဟိန်းယံ

ဒေစီခင်းထဲမှာလည်း နှင်းဆီတွေ ထပွင့်တတ်တယ်။ ငါတို့ဟာ စကားနဲ့မပြောဘဲ ကဗျာနဲ့ နားလည်တယ်။ အမည်တပ်မရတဲ့ဗေဒကို မသင်ဘဲ တတ်နေခဲ့တဲ့ လူနှစ်ဦးဟာ ဝေးကွာခြင်း ဘာသာရပ်ကိုတော့ အောက်သက်မကြေခဲ့။ ချစ်ခြင်းစာမေးပွဲမှာ သူတို့ကျရှုံးပါတယ်။ ဘဝမှာတော့ ဂုဏ်ထူးတွေနဲ့။ -မြတ်နွယ်

‎ယနေ့ညမိုးလေဝသ ‎မိုးလေဝသနဲ့ဇလဗေဒ ထုတ်ပြန်ချက် အရ ‎ဟိုဘက်ဒေသမှာ ‎နေရာကွက်ကြား သာယာနေပြီး ‎ဒီဘက်ဌာနမှာတော့ ‎ကမ္ဘာပျက်အလား အခါခါ သေရပါတယ်။‎အင်း သူလှည့်ပြုံးတာ တခြားအရပ်ပဲကို။ ‎ ‎-မြတ်နွယ်

အဆင်မပြေရင် ပြန်လာခဲ့ လို့ သေသေချာချာ မှာလိုက်ပေမဲ့ အဆင်ပြေစေဖို့ပဲ အမြဲ ဆုတောင်း ပေးနေခဲ့မိပါတယ် မငိုပါနဲ့ကွယ် မင်းမှာက ငါရှိသေးတယ် ငါ့မှာက ဘယ်သူမှ မရှိတော့ပါဘူး ။ 1 9 9 4

ကိုယ်ပိုင်ဘုရားကိုရှာတွေ့တဲ့အခါ လောကကို ဆီမီး စ ကပ်တယ်။ ‌ဖယောင်းစက်တွေကျလည်း ကျွန်တော့်လက်ဟာ မပူတတ်တော့ဘူး။ -မြတ်နွယ်

လရဲ့ ခေတ်မှာ နေမထွန်းလင်းနိုင်ပါဘူး။ ပန်းတွေအသက်ငင်ချိန် ကြယ်တွေဟာရှက်ကိုးရှက်ကန်း ထလင်း။ ကမ္ဘာဂြိုဟ်ရဲ့စည်းကမ်းကိုစွန့်ပစ်ပြီး ကိုယ့်အချစ်ကို ကိုယ်တိုင်တရားစီရင်ခဲ့။ ဘယ်အချစ်မှာ အမှားဆိုတာရှိလို့လဲ။ မေတ္တာစုဆောင်းရေးမှာ ကျွန်တော်ဟာ အထောက်အပံ့ မဖြစ်တဲ့ ‌volunteer . -မြတ်နွယ်

သောက်တလွဲသော ဆိုင်ကလုန်းငှက်များ Monsieur , ‎ဖွက်မထားခဲ့တဲ့ ပဟေဠိကို ‎ရုတ်တရက်မြင်လိုက်တဲ့နေ့ ‎ကျွန်တော်နားက လိပ်ပြာတွေ ‎ပျော်ပျော်ကြီး ထွက်ပြေးတော့တယ် ‎လောကရဲ့ သောက်တလွဲ ‎စုတ်ချက်တွေကို မြင်တတ်လာတဲ့အခါ ‎မျက်မှန်ကိုင်းဟာ ကမ္ဘာကပ်တစ်ခုစာ ‎လေးလံလာတယ်။ ‎‌ဘဝရဲ့ ပန်းခင်းထဲ ‎ပျိုးမရခဲ့တဲ့ ပန်းလေးတစ်ပွင့် ။ ‎မြေဩဇာရွာချပါလျက် ‎အညွန့်ပေါက်ဖို့ တာဝန်မသိတဲ့ ‎ပန်းတစ်ပွင့် ။ ‎ကြယ်တွေ ပြေးတဲ့ဝေဟင်နယ်ထဲ ‎ပင်လယ်ပြင်ဟာ ကူးခတ်ချင် ‎ကယောက်ကယက်နဲ့ ‎အပျောက်အပျက်သောညတွေမှာ ‎ပင်လယ်ရေဟာ လကိုခိုးနမ်းတယ်။ ‎နေမထွက်တဲ့ညမှာ ‎အိပ်မက်ဟာ မက်တတ်တယ်။ ‎အိပ်မက်ဟာအိပ်မက်သက်သက်ပေါ့။ ‎တိမ်တစ်စဟာ နွယ်တစ်မျှင်နဲ့ ‎ငြိလို့မှ မဖြစ်နိုင်ပဲ။ ‎ကိုယ့်ကမ္ဘာမှာ ကိုယ့်ခေါင်းစဉ်နဲ့ကိုယ်ပေါ့။ ‎အိပ်မက်တစ်ခုတည်းနဲ့ ‎သို့ပေသိ တသီးတသန့်နဲ့။ ‎ချောက်ချားစရာဟာ ‎ငါ့ကိုခြောက်လှန့်တယ်။ ‎သွေးကြောထဲလည်ပတ်နေတဲ့အဆိပ်ဟာ ‎ငယ်ထိပ်ကိုထိုးထွက်တယ်။ ‎‌အစိမ်းရောင်သောသွေးတွေနဲ့ ‎ငါဟာ နတ်ဆိုးတစ်ကောင်ပါလေ။ ‎နတ်ဆိုးကို လက်သပ်မွေးတဲ့ ‎ပျိုးခင်းထဲက ပိုးသတ်ဆေးတွေကြောင့် ‎ထွက်ပြေးခဲ့တဲ့ကောင်။ ‎မှင်စာတစ်ကောင်ရဲ့စိတ်ဓာတ်နဲ့ ‎ကိုယ့်အိမ်ကိုယ် ပြန်မရှာပဲ ‎လမ်းအသစ်တွေမှာ ‎အပင်အသစ်တွေစိုက်ခဲ့။ ‎ကိုယ့်နှလုံးသားကိုယ် စကန်ဖတ်ပြီး ‎ဆိုင်ကလုန်းငွေ့နဲ့ သန္ဓေတည်တဲ့ ‎ရဲတိုက်အသစ်ကို စဆောက်ခဲ့တယ်။ ‎အသက်ရှူကြပ်တတ်တဲ့ငှက်တွေဟာ ‎ဆိုင်ကလုန်းမြေမှာပဲလေ။ ‎ငါ့ဘဝရဲ့ အသက်ဟာ ‎ဘယ်မှာလဲ။ ‎ရေလောင်းတဲ့ငှက်ဟာ မိုးမမိဘဲ ‎ဘေးကငှက်ဟာ ထစိုရှာတယ်။ ‎ကံတရားနဲ့ မြှားနတ်မောင်ဟာ ‎လက်ဝါးချင်းရိုက်ပြီး ‎မွှေချင်တိုင်းမွှေကြတယ်။ ‎ကိုယ့်အသက်ကိုယ်ပြန်ရှာရင်း ‎ငှက်တွေ‌သက်စေ့လွှတ်ခဲ့. . ‎ဆိုင်ကလုန်းနယ်ထဲ သူတို့ ‎ပျော်မှပျော်ပါ့မလား။‌ ‎ငေးကြည့်နေတဲ့မျက်မှန်ကိုင်းဟာ ‎ကပ်တစ်ခုစာ လေးလံမှုတွေနဲ့။ ‎ရေစိုသောအတောင်နဲ့ငှက်တွေ ‎ဆက်ဆက်ရှင်သန်ပါစေလေ။ ‎ ‎-မြတ်နွယ် ‎-ဒီနေ့ရဲ့၁၁:၁၁မှာ ရေးသည်။ ‎

ဘဝရဲ့သေတမ်းစာဆိုတာ ချစ်ခြင်းတရားက တံဆိပ်နှိပ်ပေးတဲ့ စာချုပ်တစ်မျိုး -မြတ်နွယ်

အနှစ်မပါတဲ့ကျမ်းစာတွေနဲ့အတူ ဓားကိုကိုင်ဆွဲလျှောက်နေဆဲ အချစ်လှလှ၊အပြစ်လှလှ ပြီး ငါကျွံခဲ့တဲ့ နွံလှလှ -မြတ်နွယ်

အဓိပ္ပာယ်မဲ့တာတွေ ကျမ်းစာပေါ် ရောက်လာတာကိုက အချစ်ပဲ သေခြင်းတရားကိုဆွဲဆန့်တဲ့အခါ ချစ်ခြင်းဟာဘယ်မျဉ်းပေါ်မှာရှိသလဲ ပျော်စေချင်တဲ့အသက်တစ်ခုရှိရင် ဆက်ဆက်ရှင်သန်ရတယ်တဲ့။ -မြတ်နွယ်

နှလုံးသားဟာ အမှားအမှန်ကန့်လန့်ကာရဲ့ နယ်ခြားစည်းမျဉ်းပေါ့ အချစ်ငွေ့တွေ မှိုင်းတိုက်ခံရတဲ့အခါ ဦးနှောက်ဟာ ဝေဝါးသော ကမ်းလွန်ပင်လယ်ပြင် -မြတ်နွယ်

ကိုယ့်နှလုံးသားထဲက ရေသေအိုင်ဟာ မင်းကိုမြင်တိုင်း အကြိမ်ကြိမ်လှိုင်းတံပိုး ခတ်လှတယ် အချစ်ဟာ ဘာလဲ မသိပေမယ့် မင်းကို ချစ်တာ အပြစ်မဟုတ်ဖို့ ကိုယ်ဆုတောင်းမယ်။ -မြတ်နွယ်