𝘚𝘪𝘯𝘨𝘶𝘭𝘢𝘳𝘪𝘵𝘺

نیاز دارم هر روز ماه رو برات نامه بنویسم، توی پاکت‌های قدیمی بذارم و بفرستم.

قرن‌ها بعد که هردوی ما خاک شدیم. زیبایی تو و اندوه من همچنان خواهند زیست و مردم خواهند گفت آن‌ها هردو یک نفر بودند.

جانمان را به لب رساندند بس که گفتند باید درجوانی جدی بود، بس که خواستند به زور به بهشتمان ببرند، خسته شدیم از مجرم شدن از بی‌اعصابی،نه! ماهم دلمان می‌خواهد بخندیم بی‌گناه باشیم ، چیزی از زندگی‌مان بخواهیم. سوال کنیم، نادان باشیم. دوست نداریم همین حالا هرچه رؤیاست را به دست باد دهیم.

دیشب با پنجره باز خوابیدم چون حس میکردم قراره بارون بیاد، صبح صدای بارون بیدارم کرد سریع هودیمو پوشیدم رفتم پارک، حالا انسان بهتری هستم.

songs explain what i can’t say.

نویسنده‌ها خودشون رو بین کلماتی که می‌نویسن مخفی می‌کنن. احساساتی که هیچوقت جرات به زبون آوردنشون رو نداشتن رو به این وسیله بروز میدن و رها میشن.

پذیرش یکسری از واقعیت‌ها برای آدمی به سن و سال من غیر قابل قبوله،باید با خط قرمز زیرش بنویسن مثبت هشتاد.

این تابستان تمام شد و ما در شروع پاییز دو نقطه دور افتاده بودیم در انزوا و تنهایی باید باور کنم دور افتاده ام ، دور افتاده ام و این چرخش و گردش آسمان زندگی‌ام را می‌سازد و دستش که برسد به موقع همه چیز را تغییر می‌دهد و راه فراری از آن نیست. همین که خورشید کمتر تابید ، برگ ریزان درختان بیشتر شد، سرما شدت گرفت و همه چیز قندیل شد و یخ بست. من باید جور دیگری جهان را دوست می داشتم و زندگی را از سر می‌گرفتم. هر روز منتظرم که باران شود، منتظرم پرنده‌ها به جای کلاغ ها برگردند،منتظرم نسیم به جای طوفان برگردد،منتظرم عطر خاک و زندگی برگردد.

باید به کجای زندگی برگردم؟ ای شعر نفس بریده کم آوردم خیزاب غمم که در خودم میریزم میخواهم از این دوباره ها بگریزم - علیرضا آذر

وقتی سبک زندگیت با بقیه جور نیست، نصف عمرتو باید زور بزنی تا به جایی برسی که به دلخواه خودت زندگی کنی و و بقیه عمرتم باید روزی دست‌کم سه بار به بقیه شرح مسئله بدی که: آقا جون سبک زندگیت فرق داره و از این تفاوت کاملاً راضی‌ای.اینجور وقتا به قول داستایوفسکی ٬٬از دست دیگران میرم و جایی قایم میشم٬٬ حالا می‌خوام بگم که ٬٬دیگران جهنم اند٬٬ منتها این وسط مسطا یه کنایه فلسفی به خودم میزنم که آره این ٬٬خود نیز جهنمی‌ست.٬٬ هردوش درسته و من با جهنمش کاملاً موافقم.

آفیـس تموم شد و :

دوست دارم پاییز امسال بیشتر از پاییز گذشته راه برم.

یعنی چی که نمی‌شه رفت و توی دنیای کتاب‌ها زندگی کرد؟ ای بابا.

موریِ عزیز شما بسیار مهربانید اما من فکر نمیکنم که در عشق ورزیدن به همه آدم‌ها بایدی وجود داشته باشد، شما از دریچه مهر خود به دنیا نگاه میکنید اما باور بفرمایید که خیلی از انسان‌ها لایق عشق ورزیدن نیستند، خیلی‌ها معنای مهربانی را درک نمی‌کنند و شما فقط عشق خود را اصراف می‌کنید و دور می‌ریزید و با هر هدر رفتن بخشی از خود را به باد نسیان می‌سپارید.باور کنید همه لایق مهربانی شما نیستند.