آیریس نیکویه

سلاااااممممم🙋🏻‍♀️ آغاز دانایی، پذیرفتن نادانی خویش است. آگاهی از لحظه‌ای شروع میشه که جرأت میکنیم بپرسیم: «اگر چیزی که سالها بهش یقین داشتم، اشتباه باشه، چی؟»

✨ می‌دونید چیه؟ هیچکس وقتی نیلوفر رو می‌بینه، از مردابش حرف نمیزنه. همه میگن: «وای چقدر قشنگه…» اما کمتر کسی یادش میاد که این گل زيبا، از دل گِل و لجن بیرون اومده. بعد به زندگی خودم فکر کردم… اگه خیلی از سختیها نبود، شاید امروز این آدم نبودم. شاید هیچوقت سمت کتاب نمیرفتم. شاید هیچوقت وارد مسیر آگاهی نمیشدم. شاید خیلی از چیزهایی که امروز دارم، متولد نمیشدن. بعضیا فقط مرداب و سختیها رو می‌بینن و توش فرو میرن. بعضیا اما نیلوفر رو میبینن… سرشون رو بالا میگیرن، روی خودشون کار میکنن، ادامه میدن، مقاومت میکنن و کم‌کم رو به نور رشد میکنن. فکر کنم زندگی، بیشتر از اینکه درباره مرداب باشه، درباره نیلوفری هست که می‌تونه از دلش بیرون بیاد. 🪷 اینقدر گیر به سختیهای زندگی ندیم غر نزنیم ببینیم اون سختی چه درسهایی برامون داره و با اگاهی پیش بریم…

با آگاهی و با یه انرژی خاص وارد تایستون شو😉

با انرژی وارد تابستون شووووووو

خیلی قشنگه امروز اینو یه دوست فرستاد برام لذت بردم ازش

✨ شب آرامي بود مي روم در ايوان، تا بپرسم از خود زندگي يعني چه؟ مادرم سيني چايي در دست گل لبخندي چيد، هديه اش داد به من خواهرم تکه ناني آورد، آمد آنجا لب پاشويه نشست پدرم دفتر شعري آورد، تکيه بر پشتي داد شعر زيبايي خواند، و مرا برد، به آرامش زيباي يقين با خودم مي گفتم: زندگي، راز بزرگي است که در ما جاريست زندگي فاصله آمدن و رفتن ماست رود دنيا جاريست زندگي ، آبتني کردن در اين رود است وقت رفتن به همان عرياني؛ که به هنگام ورود آمده ايم دست ما در کف اين رود به دنبال چه مي گردد؟ هيچ!!! زندگي، وزن نگاهي است که در خاطره ها مي ماند شايد اين حسرت بيهوده که بر دل داري شعله گرمي اميد تو را، خواهد کشت زندگي درک همين اکنون است زندگي شوق رسيدن به همان فردايي است، که نخواهد آمد تو نه در ديروزي، و نه در فردايي ظرف امروز، پر از بودن توست شايد اين خنده که امروز، دريغش کردي آخرين فرصت همراهي با، اميد است زندگي ياد غريبي است که در سينه خاک به جا مي ماند زندگي، سبزترين آيه، در انديشه برگ زندگي، خاطر دريايي يک قطره، در آرامش رود زندگي، حس شکوفايي يک مزرعه، در باور بذر زندگي، باور درياست در انديشه ماهي، در تنگ زندگي، ترجمه روشن خاک است، در آيينه عشق زندگي، فهم نفهميدن هاست زندگي، پنجره اي باز، به دنياي وجود تا که اين پنجره باز است، جهاني با ماست آسمان، نور، خدا، عشق، سعادت با ماست فرصت بازي اين پنجره را دريابيم در نبنديم به نور، در نبنديم به آرامش پر مهر نسيم پرده از ساحت دل برگيريم رو به اين پنجره، با شوق، سلامي بکنيم زندگي، رسم پذيرايي از تقدير است وزن خوشبختي من، وزن رضايتمندي ست زندگي، شايد شعر پدرم بود که خواند چاي مادر، که مرا گرم نمود نان خواهر، که به ماهي ها داد زندگي شايد آن لبخندي ست، که دريغش کرديم زندگي زمزمه پاک حيات ست، ميان دو سکوت زندگي، خاطره آمدن و رفتن ماست لحظه آمدن و رفتن ما، تنهايي ست من دلم مي خواهد قدر اين خاطره را دريابيم سهراب سپهري

میدونید امروز ٢٠ روزه که چالش رو داریم میریم جلو تونستی بیای؟

شنبه ها رو بايد با انرژی شروع کرد

ما گذشته رو زندگی نمیکنیم؛ ما «برداشت خودمون از گذشته» را زندگی میکنیم… چندبار بخونش

چقدر همیشه بخودمون حق دادیم و ناراحت شدیم این من حقم من حق گفتم من درست گفتم اینا رو بریزیم بیرون چقدر ارومتر میشیم

یه درس خیلی مهممممممم این زاویه نگاه رو عوض کردن