🚩|در فلق بود|

نیستی؛ این‌ها به ما می‌گویند یک‌لاقبا. این‌ها ما را دوست ندارند. دیگر کسی به ما «ملت عزیز ایران» نمی‌گوید. کسی «فرزندان خوب من» صدایمان نمی‌کند. نیستی. دیگر کسی آغوش باز نمی‌کند برای دخترکان و پسربچه‌ها. برای ما. کسی برای ما در هشتاد و پنج سالگی ایستاده پیام تشکر نمی‌فرستد. تو رفته‌ای عزیز قلبم. و هیچ‌گاه بازنخواهی گشت. دیگر کسی نمی‌گوید «من همه ملت رو دوست می‌دارم» و دستش را آن‌طور تکان دهد که مفهوم «همه» را خوب نشان دهد. تو نباید می‌رفتی. تو که از همه چیز برای ما گذشته بودی. باید از شهادت هم می‌گذشتی. نمی‌شد؟ می‌خواستی با شهید شدنت ثابت کنی آن‌ها که دوست نداشتند اشتباه کردند؟ خب ثابت نمی‌کردی. ما به‌قدر همه آن‌ها دوستت داشتیم. تو فقط نباید می‌رفتی... «مهدی مولایی»

خمار صدشبه دارم.

فریاد که گر جور فراق تو نویسم فریاد برآید ز دلِ هر که بخواند شرح غم هجران تو هم با تو توان گفت پیداست که قاصد چه به سمع تو رساند

خیر نبینن حسودا، قد و بالات نظر خورد...

امسال خودمونم یتیم شدیم.

چه جونی کندیم پارسال فاطمیه تو مدینه.

سال وصال با او یک روز بود گویی واکنون در انتظارش روزی به قدرِ سالی #روح‌الروح

من چیزهای زیادی زمزمه می‌کنم. گاهی از خواب بیدار می‌شوم و بیتی که تمام شب در خواب می‌شنیدم را به زبان می‌آورم. گاهی عکس تو را می‌بینم و چند ساعت بعد بیتی که فکر نمی‌کردم اصلا بلدش باشم آرام با خودم تکرار می‌کنم. یادم می‌آید هربار تصویر جدیدی از تو می‌آمد چطور من و حافظ و گاهی شیخ اجل کلمات را روی دایره می‌ریختیم تا قربان صدقه‌ قد و بالای رشیدت برویم. بابا تو شعر خیلی دوست داشتی و از وقتی رفتی من با شعر خیلی برای تو سوگواری کردم. بابا جدیدا حتی فرصت ندارم هروقت یادت می‌افتم اشک بریزم. بجایش شعر می‌خوانم و می‌گویم حالا یک وقتی خالی می‌کنم تا برایت گریه کنم. بابا من این سرشلوغی را هم از تو دارم که فکر نبودنت پایم را از این عالم قطع نکند. این روزها به دارالذکر هرچه بیشتر فکر می‌کنم بیشتر از تجربه حضور در آنجا می‌ترسم. بابا تو چطور ممکن است که چندماه یک جا خوابیده باشی؟ تو که حتی عصا را جوری دست می‌گرفتی انگار یک وسیله تزئینی برای به رخ کشیدن قد و بالایت شده؟ این روزها که به دارالذکر فکر می‌کنم یا تصویرش را می‌بینم فقط یک شعر هست که مدام تکرار می‌کنم و با هربارش از نو می‌میرم. "یارم به یک لا پیرهن خوابیده زیر نسترن ترسم که بوی نسترن، مست است و هشیارش کند..."

در گذران روزهای جوانی و غم.

نیاز دارم کنج گوهرشاد باشم و تا صبح حافظ بخونم.

تیمار غریبان اثر ذکر جمیل است..

تیمارِ غریبان اثرِ ذکرِ جمیل است جانا مگر این قاعده در شهرِ شما نیست؟

در صومعهٔ زاهد و در خلوتِ صوفی جز گوشهٔ ابروی تو محرابِ دعا نیست

چون چشمِ تو دل می‌برد از گوشه نشینان همراهِ تو بودن گُنَه از جانب ما نیست

مستند «نقاش آسمان» روایتی‌ از زندگی شهید حاج محمود باقری فرمانده موشکی مقاومت چهارشنبه پنج‌شنبه جمعه ساعت ۱۶:۳۰ از شبکه سه

و للحرية الحمراء بابٌ بكل يدٍ مضرجةٍ يُدقّ [ و آزادی سرخ را دریست، که جز با دستانِ خونین کوفته نمی‌شود]

بعد خیلی جادویی بود. رفتم زینب رو ببینم بابت تولدش. بهم گفت قراره بره و من اینجوری بودم که: خب منم! واقعا سال عجیبی بود.

واقعا آه عمیق.