[ماضیِ بعید]

کول واقعا کوله.

Bring back that fuckin’ FRENCH Timothée.

مکالمه‌ی طولانی با مردها مثل حرف زدن با بک پسربچه‌ی هفت‌ساله‌ی مبتلا به ADHDٰـه. هر کاری می‌کنه، هرجایی می‌ره، به هرچی توجه می‌کنه جز حرفای تو.

این‌که توی رزومه رنج‌هات «سوگ» وجود نداره یعنی «هنوز» آدم خوشبختی تلقی می‌شی.

يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا شما هم تاریک و سرد و غمگینید؟

يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا شما هم تاریک و سرد و غمگینید؟

انقدر تحت تاثیر مرثیه‌سرایی‌م برای گوشت قرار گرفتم که پا شدم گوشت و پوره درست کردم. واقعا به.

«گوشت» منو به انسان عجیبی تبدیل می‌کنه. انگار اون خوی بدوی و اولیه نیاکانم دوباره توی دی‌ان‌ای‌م کدنویسی می‌شه، انگار یه انسان تازه مجهز شده به سیستم حرکت روی دو‌پا ام که غزال نرمی رو در ماوراءالنهر شکار کرده و داره با پیروزمندی به سمت قبیله‌اش می‌بره. گوشت تنها چیزیه که من رو بدون حتی یک ژن مشترک به دامنه‌های زاگرس و زیر برنجی‌ها و کباب‌هاش مرتبط کنه. من اصلا شکمو نیستم و تقریبا انسان غذا نخوری محسوب می‌شم ولی خب گوشت. تا ابد این بافتار پروتیینیِ خیره‌کننده.

آدمی‌زاد خودشو می‌کشه که یه لحظه بتونه حسی که گذشت رو تجربه کنه. برای همین بچه‌ها، عطرها، عکس‌ها و فیلترهای ‌ادیت عکس آنالوگ وجود دارند.

حالم یه جوریه که انگار چهارم جولایه.

تو قرن ۱۶ میلادی دندون‌های سیاه و پوسیده جزو معیار های زیبایی و ثروت بود. چون به این معنی بوده که تو می‌تونی (طلای سفید) شکر و شیرینی بخوری. #اطلاعات_بدردنخور

متاسفانه غصه به کوتاهی اون لحظه‌ی شادی که گذشت نگذشت.

مسعود چی می‌گی؟

به گروه و دسته‌ای از جغدها که کنار هم جمع باشن می‌گن parliament of owls. دلیلش هم این بوده که در باور عامه‌ی انسان‌های قرون وسطی‌ای، جغد نماد خرد و دانایی بود و توی یک شعر قدیمی اولین‌بار این تمثیل اومده که جمع جغدها مثل جمعی از انسان های خردمندیه که دارن راجع به یک موضوع مهم گفت و گو و قضاوت می‌کنن. خود کلمه‌ی parliament با کلمه‌ی parler در فرانسوی به معنای حرف زدن/ صحبت‌کردن هم ریشه‌ست و parlement در فرانسوی هم از همون ریشه میاد و به معنای گفت و گو و مذاکره‌ست که بعد اختصاصا تبدیل شد به پارلمان یا همون مجلس شورا. #کلمه_ها

انقده خوشم میاد تا یه چیز می‌گم که یه اپسیلون با عقایدتون زاویه داره سریع به تیریج قباتون بر می‌خوره و لفت می‌دید.💘