[ماضیِ بعید]

اینو سال کنکورم نوشته بودم زده بودم جلوی میزم. عجیب.

بنیادی‌ترین سوال زندگی‌م رو نجمه زارع مطرح کرد که پرسید:«دست‌هایم چه‌قَدَر بود و به دریا نرسید..؟» هوم؟

بهترین قسمتِ سرکار رفتن تعطیل بودن و سرکار نرفتنه.

بهترین قسمتِ سرکار رفتن تعطیل بودن و سر کار نرفتنه.

بچه‌ها ما از هر زاویه‌ای شبیه مستضعفانی هستیم که خدا وعده‌ی ارث بردن زمین رو بهشون داده.

خیلی خندیدم.😂😂 واقعا راست می‌گه.😭😂

وقتایی که زندگی از چشمات چکه می‌کنه رو خیلی بیشتر دوست داشته باش. چون یادت میاره قلب داری.

جوابش ساده‌ست؛ من منم، تو تویی.

ظرفیت روانی‌م دیگه حتی میلی‌لیتر و سی‌سی هم نیست.

«برگِ گل سرخ را باد کجا می‌برد..؟»

خواندنی‌.

یه وقتایی دلم برای یه غم شدید تنگ می‌شه. بالاخره هرکسی یه‌طوری دیوونه‌ست.

«این‌یکی موقت نیست.»

ولی واقعا یه سوال مهم. این همه ناراحتی و بحث به خاطر «مقاومت» بود؟ :))) من فکر می‌کردم هر انسانِ آزاده‌ای، فارغ از دین و مذهب و نگرش سیاسی طرف مقاومته. خیلی زشت شد که.

ولی واقعا یه سوال مهم. این همه ناراحتی و بحث به خاطر «مقاومت» بود؟ :))) خیلی زشت شد که.

حس می‌کنم خودم بیشتر دارم بازارگرمی می‌کنم.😭😂

هر کامنتی که از این دقیقه به این پست اضافه بشه رو بن می‌کنم. ای بابا. بسه.

شترهای دوساله گرامی لطفا مراقب دوشیده شدن و سواری گرفتن‌ها باشید.

وقتی می‌بینم کامنتا ثانیه‌ای اضافه می‌شن پنیک می‌کنم. بابا بسه. هرکس هر فکر و عقیده‌ای داره بذارید برای خودش باشه. دوستاتونم قیچی نکنید. همین که سگِ رضا پهلوی و نتانیاهو نباشه، هر مشکلی در نهایت حل می‌شه. دیگه هم کامنت نذارید.