𝐁𝐈𝐒𝐋𝐔𝐋

امروز سهم من اندوه بوده ، پس از موزیک هایی که میذارم لذت ببرید .

آرام بخواب ؛ کابوس هایت از قبل اسم مرا میدانند .

همه از تاریکی میترسند ؛ من از سکوتی که بعد از تاریکی می آید . آدم ها فکر میکنند هیولاها فریاد میزنند ، دیوانه وار میخندند یا چشمانشان سرخ است . اشتباه میکنند ؛ هیولاها خیلی آرام راه میروند ، مودبانه سلام میکنند و آنقدر عادی به نظر میرسند که حتی حاضر میشوی کنارش بنشینی . من مدت هاست دیگر با آینه بحث نمیکنم . آینه فقط کسی را نشانم میدهد که بقیه هنوز نمیشناسند . گاهی با خودم فکر میکنم اگر روزی حقیقت را بفهمند ، از من نمیترسند ... از این میترسند که تمام این مدت کنارشان بوده ام و هیچ چیز نفهمیده اند . بعضی رازها برای زنده ماندن ساخته نشده اند ؛ فقط منتظرند کسی بالاخره آن ها را زمزمه کند . • چهارم مرداد ماه

عشق ، شاید فقط زیباترین دروغی باشد که انسان برای تحمل تنهایی اش ساخته است . چیزی که نامش را عشق گذاشته ایم ، اغلب مجموعه ای از نیازها ، ترس ها ، وابستگی ها و توهم ماندگاری است . آدم ها تا زمانی کنار هم میمانند که منافع ، احساسات یا شرایطشان هم جهت باشد ؛ اما همین که زمان چهره واقعی اش را نشان میدهد ، آنچه عشق نامیده میشد ، فرو میریزد . واقعیت این است که هیچ احساسی ابدی نیست . قلبی که امروز برای کسی میتپد ، فردا میتواند برای غریبه ای آرام بگیرد . قول های همیشگی ، زیر فشار روزگار رنگ میبازند و خاطره ها جای آدم ها را میگیرند . اگر عشق حقیقتی مطلق بود ، نه فاصله معنایی داشت ، نه خیانت ، نه فراموشی و نه پایان . شاید آنچه وجود دارد ، فقط انتخاب های موقتی انسان هایی است که از تنهایی میترسند . ما نام این ترس را عشق گذاشته ایم تا باور کردنش آسان تر شود . اما حقیقت ، بیرحم تر از آن است که با واژه ها تغییر کند ؛ در نهایت ، هر کسی راه خودش را میرود و آنچه باقی میماند ، نه عشق ، بلکه رد زخمی است که روزی خیال میکردیم ابدی است . • دوم مرداد ماه

امروز رد و بدل شدن این پیام هارو بین دو آدم دیدم . ناخودآگاه خندیدم ؛ قلمم تحریک شد و حالی به کاغذ دادم .