لیلا طوفانی | Kootah_beshnavim

نگاهِ آب دلهره امانش را بریده بود تنها و دست خالی به هر طرف که بگویی می‌رفت. اما بی‌نتیجه بود. مات و متحیر به لب آب رسید. خیره در آب شد و بیشتر ترسید. انگار از تنهایی درآمده بود. احساس عجیبی داشت نه آرام بود و نه خشمگین. حیرت کرده و مات تماشا می‌کرد. او را نمی‌شناخت. همان که همیشه نادیده گرفته بود. چشمانی غریبه با اندوهی آشنا. لیلا طوفانی #داستانک