ناتیلوس

افسردگی غم یکجا نشینی و تنهایی مدام به قلب و مغزم چنگ می‌زنه و من تاب تحملش رو ندارم. هی بیشتر فرو می‌رم.

اگر می‌خواست، انجام می‌داد. بقیه‌ش بهونه‌ست.

سلام با کلی درد جسمی و روحی روی تخت دراز کشیدم و حتی نمی‌تونم از جام بلند بشم که آب بیارم و بخورم دلم می‌خواد حرف بزنیم. 🍏

از دستی به دستی دگر می‌روم کجایی تو؟ می‌خواهم در آغوش بگیرمت، غیابت را به آغوش می‌کشم. می‌خواهم صدایت را ببوسم، صدای خنده‌ی فاصله‌ها را می‌شنوم. از دست‌های سوخته‌‌ام درخششی ظاهر می‌شود می‌خواهم ببینمت و چشم‌هایم را می‌بندم از یک سمت سرم به سمت دیگرش می‌روم کجایی تو؟

دوستی‌ها.

آخه مگه چند تا چیز ممکنه پیدا بشه که تو خالصانه دوستش داشته باشی؟ پس چرا به راحتی رهاش می‌کنی؟ قول بده از چیزی که دوست داری مواظبت کنی؛ قول بده، قول بده.

سلااام🍄 بچه‌ها جان من به اندازه‌ی ۸ نفر برای کلاس اسپیکینگ انگلیسی ظرفیت دارم کلاس به شکل خصوصی و آنلاین در پلتفورم الوکام برگزار می‌شه، ۴۵ دقیقه‌ست، می‌تونید تک جلسه ثبت نام کنید و هر جلسه موضوعش مستقله که بر اساس علایق و نیازهاتون با هم انتخاب می‌کنیم روند کلاس به این صورته که با هم مکالمه می‌کنیم و من آموزش کلاسیک به شما نمی‌دم، اما برای مواردی که به نظرم برسه مشکل دارید براتون منبع می‌فرستم و سر جلسات بعد می‌تونیم رفع اشکال کنیم زمان کلاس رو با هم برای روزهای هفته بین ساعت ۶ عصر تا ۱۰ شب به توافق می‌رسیم هزینه‌ی کلاس ۲۸۰ هزار تومن به ازای هر جلسه‌ست که می‌تونید قبل هر جلسه‌ یا به صورت ماهیانه پرداخت کنید برای شرکت در کلاس لازمه حداقل سطح A2 داشته باشید؛ اگر خواستید ثبت نام کنید ما یک جلسه تعیین سطح ۱۰ دقیقه‌ای با هم خواهیم داشت. مسلما برای شرکت در کلاس به وبکم و مایک نیاز دارید. برای هماهنگی از قسمت پیام‌های کانال یا از طریق این بات (@aurorabyreybot) می‌تونید باهام ارتباط بگیرید ❤️

از کلمه‌ی شفیق خیلی خوشم اومده و به نظرم در روابط انسانی خیلی قشنگه که بگی این آدم دوست شفیق منه. یه صداقت و خلوص خوبی در این کلمه هست که استاده ازش کنار یک چیز، عمق پاکی بهش می‌ده.

«آرزو دارم که روزی مثل یک انبه بی‌باک باشم. مثل یک گوجه، شفیق.»

سهراب هم درست می‌بینه هم درست عکس می‌گیره.

سه‌شنبه، ۳۰ فروردینِ هزار و چهار صد و یک بندر انزلی

حرف زدن از این‌ها هیچ موقع تکراری نمی‌شه جنگ هر روزه‌ست هر دقیقه زیست با خانواده یعنی این جنگ رو با تنت و روحت داری بی‌وقفه ادامه می‌دی.

حالم از زن بودن در ایران بهم می‌خوره. مدام باید جواب پس بدی به جامعه به خانواده به معشوق و محبوب به فامیل به ورودی هر مرکز مسخره‌ی دولتی یا حتی خصوصی مدام در جنگی اونم به خاطر تنت! به خاطر جسمت! نمی‌خوام این تن و جسم رو نمی‌خوام بابت هر کار و هر حرکتم جواب پس بدم.

متاسفانه دووم آوردنرو در خودم نمی‌بینم.

هورمون‌هام با دست‌های خودم بهم ریخته ذهنم آشفته‌ست از خانواده بیزارم دوست‌های امنی ندارم جسمم برام دردسره دلتنگ و احمقم از پس بزرگسالی برنمیام غر دارم می‌زنم گلایه می‌کنم و خودم هم نمی‌دونم چی می‌خوام.

🐝🐝🐝

جاده.

فکر می‌کنم از بهترین آهنگ‌های کوردی می‌شه که در زندگی بهش گوش دادین 🐝