آغوش.

صبح.

وقتی داری التماس می‌کنی که باهات درست رفتار کنه و دائم گریه می‌کنی براش، یادت بیاد که یکی فقط یه فرصت ازت میخواد تا هرکاری بکنه که لبخند بزنی.

من دوستت نداشتم؟! من آشپزی کردن رو شروع کردم بخاطرت.

اگه توی زندگی یه درس مهم گرفته باشم اینه: «کسی که بخواد میتونه، میاد، انجام میده، میخره، توجه میکنه، می‌مونه. فقط باید بخواد.» انقدر زندگی رو برای خودت سخت نکن، بخواد، میتونه.

اگه مردی تورو دوست داشته باشه، درست رفتار کردن با تو براش آسون‌ترین کاره، جز روزمره‌ش حساب میشه. کار اصلی‌ش محافظت از توعه. و تو کنار اون مرد هیچ حس بدی برات موندگار نیست، چون اون تورو ناراحت رها نمیکنه.

ببخشید درس نخوندم. داشتم غصه می‌خوردم، وقت نشد.

اگه من مُردم و دیگه کنارت نبودم، منو توی آسمون پیدا کن وقتی اَبرها شکل‌های خوشگل ساختن، منو لا به لای کتاب‌هایی پیدا کن که جملات خط کشیده با هایلایت دارن، منو توی بوی بارون پیدا کن، منو نور خورشیدی ببین که بدنت رو لمس می‌کنه، و در آخر هروقت دلتنگ من شدی توی‌ آینه نگاه کن، قسمتی از من تا همیشه توی چشم‌های تو باقی می‌مونه. من هیچوقت از پیشت نمیرم، من تبدیل به بادی میشم که توی موهات می‌رقصه.

اگه داشتن منو توی زندگیت بُرد حساب نکنی، با رفتنم باختن رو نشونت میدم. 🫶🏻

کمبود ویتامین آ دارم، «آغوش».

مریض را به مریض‌خانه می‌برند، مرا به آغوشِ تو.

«one day»

وای من خیلی دوست دارم اینو.

درسته دریا روبه‌روی منه، اما واسه از دست دادن اون ماهی گریه میکنم. چون اون ماهی کوچولوی موردعلاقم بود.

و عزیزم در نهایت، قلب حرف‌های مغز را می‌پذیرد و بازی برای همیشه تمام می‌شود.