M9you

هر چیزی را صیقلی است؛ و صیقلِ دل، تسلیم و ذکر است.

شرابِ تلخ می‌خواهم که مردافکن بُوَد زورش که تا یک دَم بیاسایم ز دنیا و شر و شورش حافظ @M9you

از مسلمان هیچ نشان و راهِ مسلمانی نیابی، از مُلحِد راهِ مسلمانی یابی. شمس مقالات @M9you

وقتی آدم‌های کوچک، سایه‌های بزرگ می‌افکنند، یعنی خورشیدمان در حال غروب است. والتر سویج لندور گفت‌وگوهای خیالی @M9you

اعتقاد و عشق، دلیر کند، و همهٔ ترس‌ها بِبَرَد. هر اعتقاد که تو را گرم کرد، آن را نگه دار؛ و هر اعتقاد که تو را سرد کرد، از آن دور باش. شمس مقالات @M9you

خمش، خمش، که اشاراتِ عشق معکوس است نهان شوند معانی ز گفتنِ بسیار مولانا @M9you

عالِم و عابِد و صوفی، همه طفلان رهند مرد اگر هست به جز عارفِ ربانی نیست سعدی @M9you

هو ای درویش بدان که احوالِ عالَم بر یک حال نمی‌ماند؛ همیشه در گردش است. هر زمانی صورتی می‌گیرد و هر زمانی نقشی پیدا می‌آید. صورتِ اول هنوز تمام نشده و استقامت نیافته که صورتِ دیگر آید و آن صورتِ اول را محو می‌گرداند. ای دَرویش! [عالَم] به‌عَینه، موجِ دریا می‌مانَد یا خود موجِ دریاست؛ و عاقل هرگز بر موجِ دریا عمارت نسازد و نِیّتِ اِقامت نکند. عزیزالدین نسفی انسان کامل @M9you

و هم او گفتی: معشوقه‌ٔ بی عیب مجوی که نیابی. ذکر ابوسعید ابوالخیر اسرار التوحید محمد بن منور @M9you

گفتم که روی خوبت از من چرا نهان است؟ گفتا تو خود حجابی، ورنه رخم عیان است فیض @M9you

که گاهی کشوری زیر و زبر از آه می‌گردد صائب @M9you

حقیقت، همیشه برای دردِ آدم مناسب نیست؛ همیشه نمی‌توان با حقیقت، روح را درمان کرد.

لوکا - پرده‌ٔ سوم |

باید در جهان سرزمینی عادلانه وجود داشته باشد؛ در آن سرزمین آدم‌های ویژه‌ای زندگی می‌کنند، آدم‌های خوب! به یکدیگر احترام می‌گذارند، به یکدیگر کمک می‌کنند و همه‌چیز نزد آنان خوب و شایسته است.

لوکا - پرده‌ٔ سوم |

دوست داشتن را باید برای زنده‌ها نگه داشت... برای زنده‌ها.

لوکا - پردهٔ سوم |

نوازش کردنِ انسان، هیچ‌وقت زیانی ندارد.

لوکا — پردهٔ سوم ‌|

هر انسانی را باید محترم دانست؛ آخر نمی‌دانیم او کیست، چرا به دنیا آمده و چه کاری ممکن است انجام دهد... شاید برای خوشبختی ما به دنیا آمده باشد، شاید برای سودی بزرگ برای ما.

لوکا - پردهٔ سوم |

دروغ، دینِ بردگان و اربابان است؛ حقیقت، خدای انسانِ آزاد است!

ساتین - پردهٔ چهارم |

حقیقت چیست؟ انسان، خودِ حقیقت است!

ساتین - پردهٔ چهارم |

فقط انسان وجود دارد؛ همهٔ چیزهای دیگر، کارِ دست و مغز اوست. انسان! این باشکوه است! این کلمه با غرور طنین می‌اندازد: انسان!

ساتین - پردهٔ چهارم |

باید به انسان احترام گذاشت! نباید با ترحم، او را تحقیر کرد... باید به او احترام گذاشت!

ساتین - پردهٔ چهارم |

آدم می‌تواند ایمان داشته باشد یا نداشته باشد؛ این به خودش مربوط است. انسان، آزاد است؛ خودش بهای همه‌چیز را می‌پردازد: برای ایمان، برای بی‌ایمانی، برای عشق و برای عقل. انسان خودش بهای همه‌چیز را می‌پردازد، و از همین رو آزاد است!

ساتین - پردهٔ چهارم |

در کالسکهٔ گذشته نمی‌توان به جایی رفت.

ساتین - پردهٔ چهارم | ماکسیم گورکی نمایشنامهٔ در اعماق @M9you

.

.

.