M9you

.

.

مرا حق نباشد که با وجودِ این قوم در کاروانسرای روم؟ با بیگانه خوشتر، که با اینها. شمس مقالات @M9you

شاید همهٔ ما رنج‌دیدگانی هم‌سفریم که نمی‌توانیم حقیقتِ یکدیگر را ببینیم. اروین یالوم وقتی نیچه گریست @M9you

زندگی کن، معطل آدما نباش... @M9you

.

.

هر آنچه در دیگران ما را می‌آزارد، می‌تواند راهی برای شناخت خودمان باشد. کارل یونگ خاطرات،رویاها،تأملات @M9you

.

.

گزیده‌هایی از اشعار خواجه شمس‌الدین محمد حافظ شیرازی رحمت الله علیه:

حافظا چون غم و شادی جهان در گذرست بهتر آنست که من خاطرِ خود، خوش دارم

. غبارِ غم برود، حالْ خوش شود حافظ .

مباش در پی آزار و هرچه خواهی کن که در شریعتِ ما غیر از این گناهی نیست

. من اگر نیکم و گر بد، تو برو خود را باش .

بندهٔ پیر خراباتم، که لطفش دائم است ورنه لطف شیخ و زاهد، گاه هست و گاه نیست

. که از مُصاحبِ ناجنس، اِحتراز کنید .

به مژگانِ سیه کردی هزارن رخنه در دینم بیا کز چشم بیمارت، هزارن درد برچینم

. دائماً یکسان نباشد حالِ دوران، غم مخور .

سال‌ها دل طلبِ جام‌جم از ما می‌کرد وانچه خود داشت ز بیگانه تمنا می‌‌کرد

. چون ندیدند حقیقت، ره افسانه زدند .

من مَلَک بودم و فردوسِ برین جایم بود آدم آورد در این دیرِ خراب آبادم

. ترسم که اشک، در غمِ ما پرده‌‌در شود .

هر آن که جانبِ اهلِ خدا نگه دارد خداش در همه حال از بلا نگه دارد

. که گناه دگران بر تو نخواهند نوشت .

از چارچیز مگذر، گر عاقلی و زیرک؛ امن و شرابِ بی غش، معشوق و جای خالی

. جانا روا نباشد، خون‌ریز را حمایت .

آسمان، بارِ امانت نتوانست کشید قرعهٔ کار به نامِ من دیوانه زدند

. چون نیک بنگری، همه تزویر می‌کنند .

چو عاشق میشدم گفتم که بردم گوهر مقصود ندانستم که این دریا چه موج خون فشان دارد

. هر که آمد به جهان، نقشِ خرابی دارد .

خوبانِ پارسی‌گو بخشندگانِ عمرند ساقی بده بشارت رندان پارسا را

. گر تو نمی‌پسندی، تغییر کن قضا را .

زاهد ار رندی حافظ نکند فهم چه شد دیو بگریزد از آن قوم که قرآن خوانند

. زحمتی میکشم از مردمِ نادان که مپرس .

آدمی در عالمِ خاکی نمی آید به دست عالمی دیگر بباید ساخت وز نو آدمی

. بندهٔ عشقم و از هر دو جهان آزادم .

دلا مَعاش چُنان کن که گر بلغزد پای فرشته‌ات به دو دستِ دعا نگه دارد

. روز و شب عربده‌ با خلقِ خدا نتوان کرد .

در ازل، پرتو حُسنت ز تجلی دم زد عشق پیدا شد و آتش به همه عالم زد

. تو همچو بادِ بهاری، گره‌گشا می‌باش .

کمتر از ذره نه‌ای، پست مشو، مهر بورز تا به خلوتگه خورشید رسی چرخ‌زنان

. غمخوار خویش باش، غم روزگار چیست؟ . •بیستم مهر ماه، روز بزرگداشت حافظ شیرازی فرخنده باد @M9you

زین همرهان سُست‌عناصر دلم گرفت شیرِ خدا و رستمِ دستانم آرزوست. مولانا @M9you

نگذار زخم‌هایت تو را به کسی که نیستی تبدیل کند. پائولو کوئیلو @M9you

گزیده‌هایی از سخنان شمس تبریزی رحمت الله علیه:

وصلِ تو بس عزیز آمد، افسوس که عمر وفا نمی‌کند. جهانِ پر زر می‌باید تا نثار کنم وصلِ تو را.

| در سکوت، صدایی است. دلی باید که دریابد. |

چه دوستی باشد که می‌تواند به یک سخن، دوستِ خویش را از رنج خلاص کند، و این کلمه را دریغ دارد؟

| گفتِ من در سنگِ خارا اثر می‌کند، اِلّا در مردمِ سنگدل اثر نکند. |

- می گويد: تو به رقص، به خدا رسيده‌ای! + گفت: تو نيز رقصی بكن به خدا برسی.

| هر كجا جنگی ديدی از متابعتِ هوا باشد. |

دلِ من خزينهٔ كسی نيست، خزينهٔ حق است.

| آن دَم كه با خدای برآرند، دَمی بُوَد باقی. |

اسرار می‌گويم، كلام نمی‌گويم.

| هر مشكل كه شود، از خود گله كن. |

فی‌الجمله تو را یک سخن بگویم؛ این مردمان، به نفاق خوش‌دل می‌شوند و به راستی غمگین. با مردمان به نفاق می‌باید زیست، تا در میانِ ایشان با خوشی باشی. همین که راستی آغاز کردی، به کوه و بیابان برون می‌باید رفت، که میان خلق راه نیست.

| همه رنج‌ها از اين شد، كه ورق خود می‌خوانيد، ورقِ يار نمی‌خوانيد. |

همه فدای آدمی‌اند و آدمی فدای خويش.

| يك پول، پيشِ دنياپرست، يك قبله است. |

انصاف بده، تا انصاف، تو را به جایی برساند.

| شيطان را هيچ نسوزد، اِلّا آتشِ عشقِ مردِ خدا. |

عشق را با دی و امروز و فردا چكار.

| عقل، تا درگاه، ره می‌برد. |

عقل، در بيانِ محبوب، سرگشته می‌شود.

| عيب بر خود نِه، بر روی آينه عيب مَنِه. |

بد مَكُن كه بد اُفتی، چَه مَكَن كه خود افتی.

| دنيا، گنج است و مار است؛ قومی با گنج بازی می‌كنند و قومی با مار. |

سخن، در اندرونِ من است.

| سخن پيشِ سخندانان گفتن، بی ادبی است. مگر بر طريقِ عرضه كردن. |

كسی كه ما را ديد، يا مسلمانِ مسلمان شود، يا مُلْحِدِ ملحد.

| كسی را خواستم از جنسِ خود، كه او را قبله سازم و روی بِدو آرَم. |

من هرگز بد نينديشم.

| هر كه اهل، اخلاصِ او بيشتر. |

بدان‌كه تَعَلُّم نيز، حجابِ بزرگ است.

| اغلب اين شيوخ، راهزنانِ دين محمد بودند. |

هزاربار گفتم هر كه را دوست داريم با او جفا كنيم.

| هر اسراری كه می‌آموزی، شكرِ آن را به جای آر. |

همه عالم در يک كس است، چون خود را دانست، همه را دانست.

| که خاک با تو خوش‌تر، که زر با دگران. |

در میان باش و تنها باش.

| همه‌ی حجاب‌ها، یک حجاب است. جز آن یکی، هیچ حجابی نیست. آن حجاب، این وجود است. |

بعضی کاتبِ وحی‌اند و بعضی محلِ وحی‌اند. جهد کن تا هر دو باشی؛ هم محلِ وحی باشی، هم کاتبِ وحیِ خود باشی.

| دنیا بد است، اما در حقِ آن‌کس که نداند که دنیا چیست. چون دانست که دنیا چیست، او را دنیا نباشد. |

یکی هزار جهد می‌کند که از خود چیزی بنماید، و یکی به صد حیلت، خود را پنهان می‌کند.

| • هفتم مهر ماه، روز بزرگداشت شمس تبریزی فرخنده باد شمس مقالات @M9you