وبلاگ آثار

أفلام ورسوم متحركة بدون موسيقى وأسئلة متعددة الاختيارات لتعلّم المفردات العربية https://t.me/Alsabbura/296

ترجمه استفتا از میرزا جواد تبریزی: سؤال: آیا درست است که گفته شود: معصوم در طول اراده خدا خلق می‌کند نه در عرض آن؟ جواب: معصوم، خلق نمی‌کند؛ بلکه فقط به اذن خدا، از باب معجزه، کارهایی انجام می‌دهد؛ چنان که عیسی (ع) چنین کرد، والله العالم‌. #تفویض @Alasar_1

أقوال علماء الإمامية في نفي الغلو (6) || قول الميرزا جواد التبريزي في نفي الاعتقاد بأن الأئمة يخلقون 🔸 هل يصح أن يقال: إن المعصوم عليه السلام يخلق طولياً لا عرضياً؟ بسمه تعالى: المعصوم لا يخلق وإنما يعمل عملاً على سبيل الإعجاز بإذن الله كما فعل عيسى عليه السلام، والله العالم.

حلول ماه مبارک رمضان بر همه مسلمانان بویژه ایرانیان دلباخته اهل بیت (ع) مبارک باد

رساله «السّهام المارقة من اغراض الزنادقة» و نقل از کتاب «الرد علی اصحاب الحلاج» در ملحقات آن https://alasar.blog.ir/1401/06/09/Seham #میرلوحی @Alasar_1

رؤیت یا عدد؟ https://t.me/hadisvchaleshha/168

«نقش بازشناسی عقاید و احادیث نُصَیریان در اعتبارسنجی و فهم میراث روایی امامیه» https://t.me/gholow2/2741 (برگزیده دوم جشنواره فارابی ۱۴۰۴، بخش جوان گروه علوم قرآنی، تفسیر و حدیث) @Alasar_1

⚖ آن‌ها به تو ظلم کنند بهتر از این است که تو به آن‌ها ظلم کنی!

عَنْ حَمْزَةَ بْنِ عِمْرَانَ قَالَ: قَدِمْتُ الْمَدِينَةَ بِجَوَارٍ لِي‌ وَ كُنْتُ أُدْخِلُهُنَّ الْبَيْتَ وَ أُغْلِقُ عَلَيْهِنَّ الْبَابَ إِذَا خَرَجْتُ فِي حَوَائِجِي فَدَخَلْتُ عَلَى أَبِي عَبْدِ اللَّهِ فَأَخْبَرْتُهُ الْخَبَرَ فَقَالَ وَ يُشَارُّ الرَّجُلُ عَلَى مَا لَا يَرَى أَمَا إِنَّهُنَّ إِنْ يَظْلِمْنَكَ فِي أَنْفُسِهِنَّ خَيْرٌ لَكَ مِنْ أَنْ تَظْلِمَهُنَّ.

📘مشكاة الأنوار في غرر الأخبار، ص۲۳۷ ▪️ترجمه:

از حمزة بن حمران روایت شده است که گفت: به همراه کنیزانم به مدینه آمدم و هر گاه به دنبال کارهایم بیرون می‌رفتم، [از روی بدگمانی] آن‌ها را وارد اتاقی می‌کردم و در را بر آن‌ها قفل می‌کردم. خدمت امام صادق (ع) رسیدم و ماجرا را برای او گفتم. فرمود: آیا انسان به خاطر چیزی که نمی‌‌بیند [یعنی گناهی که ندیده]، دشمنی می‌کند و آزار می‌دهد؟ بدان که اگر کنیزانت درباره خودشان به تو ظلم کنند، بهتر از آن است که تو به آن‌ها ظلم کنی.

✍ توضیحات: ۱. حمزة بن عمران ظاهراً تصحیف حمزة بن حمران است. ۲. طبرسی این حدیث را از محاسن برقی نقل کرده؛ ولی سند برقی تا حمزة بن حمران را حذف کرده و در نتیجه طریق حدیث معلوم نیست. ۳. درباره بستن در به روی کنیزان، روایاتِ ظاهراً معارضی نیز وجود دارد (مشکاة الأنوار، ص۲۳۶؛ الکافی، ج۸، ص۳۹۲) که می‌تواند ناظر به شرایط متفاوتی باشد. ۴. در پایان حدیث، قاعده اخلاقی مهمی بیان شده که البته عقلی و وجدانی است و می‌تواند به مثابه یک قاضی و‌ مرشد درونی در برخی دوراهی‌های زندگی، تکلیف ما را مشخص کند. هر چند التزام به آن همیشه آسان نیست و نیازمند یاری و توفیق خدا است. #حدیث @Alasar_1

حجم مجعولات میرلوحی سبزواری واقعاً هولناک است. علاوه بر موارد قبلی، چند رساله ساختگی جدید نیز یافت شد که به سبک بقیه رسائل میرلوحی ساخته شده‌اند. ان شاء الله معرفی خواهد شد. @Alasar_1

اللَّهُمَّ إِنِّي أَعُوذُ بِكَ مِنْ نَفْسٍ لَا تَقْنَعُ وَ بَطْنٍ لَا يَشْبَعُ وَ عَيْنٍ لَا تَدْمَعُ وَ قَلْبٍ‌ لَا يَخْشَعُ‌ وَ صَلَاةٍ لَا تُرْفَعُ وَ عَمَلٍ لَا يَنْفَعُ وَ دُعَاءٍ لَا يُسْمَع‌

📘مصباح المتهجد و سلاح المتعبد، ج۱، ص۱۰۵ خداوندا به تو پناه می‌آورم از نفسی که خاشع و قانع نباشد و شکمی که سیری نپذیرد و چشمی که اشک نریزد و قلبی که فروتن نگردد و نمازی که بالا نرود و کاری که سود نرساند و دعایی که شنیده نشود. @Alasar_1

🔵 پدر یتیمان

مُحَمَّدُ بْنُ عَلِيٍّ وَ غَيْرُهُ عَنْ أَحْمَدَ بْنِ مُحَمَّدِ بْنِ عِيسَى عَنْ عَلِيِّ بْنِ الْحَكَمِ عَنْ رَجُلٍ عَنْ حَبِيبِ بْنِ أَبِي ثَابِتٍ قَالَ: جَاءَ إِلَى أَمِيرِ الْمُؤْمِنِينَ ع عَسَلٌ وَ تِينٌ مِنْ هَمْدَانَ وَ حُلْوَانَ‌ فَأَمَرَ الْعُرَفَاءَ أَنْ يَأْتُوا بِالْيَتَامَى فَأَمْكَنَهُمْ مِنْ رُءُوسِ الْأَزْقَاقِ يَلْعَقُونَهَا وَ هُوَ يَقْسِمُهَا لِلنَّاسِ قَدَحاً قَدَحاً فَقِيلَ لَهُ يَا أَمِيرَ الْمُؤْمِنِينَ مَا لَهُمْ يَلْعَقُونَهَا فَقَالَ إِنَّ الْإِمَامَ أَبُو الْيَتَامَى‌ وَ إِنَّمَا أَلْعَقْتُهُمْ هَذَا بِرِعَايَةِ الْآبَاءِ.

📘الكافي، ج١، ص٤٠٦ از حبیب بن ابی ثابت روایت شده است که گفت: عسل و انجیری از همدان و حلوان برای امیرالمؤمنین (ع) آورده شد؛ پس به نمایندگان قبائل دستور داد که یتیمان [هر قبیله] را بیاورند. در حالی که عسل را میانِ [همه] مردم، قدح قدح تقسیم می‌کرد، [به طور ویژه] به یتیمان اجازه داد که سر مشک‌ها را بلیسند. برخی گفتند: ای امیرالمؤمنین (ع) چرا باید [فقط] این بچه‌ها آن‌ها را بلیسند؟ علی (ع) فرمود: امام پدر یتیمان است و من این‌ عسل را به آن‌ها دادم تا برایشان پدری کنم. ---------------------

أخبرني علي بن محمد بن الحسين عن إبراهيم بن مسلم الفساطيطي مولى بني أسد قال رأيت أبا بكر بن عياش يوما ذكر عليا فبكى حتى رأيت دموعه في الأرض وجعل يقول يجمع ‌اليتامى ويلعقهم ‌العسل.

📙المتفق والمفترق، ١/ ٢٢٦ روایت شده است که روزی ابوبکر بن عیاش، علی (ع) را یاد کرد؛ پس گریست تا اشکهایش بر زمین ریخت و گفت: او یتیمان را جمع می‌کرد و به آن‌ها عسل می‌داد.  🔹🔹🔹🔹🔹🔹🔹🔹 🔵 ای کاش یتیم بودم!

أنا الْمُؤَمَّلُ بْنُ إِسْمَاعِيلَ، أنا سُفْيَانُ، أنا سَعِيدُ بْنُ عُبَيْدٍ الطَّائِيُّ، عَنْ رَجُلٍ مِنْ قَوْمِهِ يُقَالُ لَهُ الْحَكَمُ قَالَ: لَقَدْ رَأَيْتُ عَلِيًّا قَسَمَ رُمَّانًا، فَأَصَابَ أَهْلُ مَسْجِدِنَا سَبْعَ رُمَّانَاتٍ، وَلَقَدْ رَأَيْتُ عَلِيًّا جَاءَهُ ‌عَسَلٌ، فَدَعَا ‌الْيَتَامَى ، فَقَالَ: «ذُبُّوا وَالْعَقُوا» قَالَ الْحَكَمُ: حَتَّى تَمَنَّيْتُ أَنِّي يَتِيمٌ، فَقَسَمَهُ حَتَّى بَقِيَ مِنْهُ زِقٌّ، فَأَمَرَ أَنْ يُسْقَاهُ أَهْلُ الْمَسْجِدِ، ثُمَّ قَالَ: «إِنَّهُ يَأْتِينَا أَشْيَاءُ، إِذَا رَأَيْنَاهَا اسْتَكْثَرْنَاهَا، فَإِذَا قَسَمْنَاهَا اسْتَقْلَلْنَاهَا، وَإِنِّي قَاسِمٌ فِيكُمُ الْقَلِيلَ وَالْكَثِيرَ.

📗الأموال لابن زنجويه، ٢/ ٥٦١؛ و نیز نک‍: أنساب الأشراف، ٢/ ١٣٥ از حکم طائی روایت شده است که گفت: دیدم علی (ع)، مقداری انار را تقسیم کرد؛ پس به اهل مسجد ما هفت انار رسید! و دیدم برای علی (ع) عسل آمد؛ پس یتیمان را صدا زد و فرمود: بلیسید. حکم گفت: تا جایی که من آرزو کردم ای کاش یتیم بودم! آن عسل را تقسیم کرد و یک مشک باقی ماند. پس دستور داد که آن را به اهل مسجد بنوشانند. سپس گفت: چیزهایی برای ما می آید که وقتی می‌بینیمش زیاد به نظر می‌رسد و وقتی تقسیمش می‌کنیم، کم به نظر می‌رسد و من بین شما کم و زیاد را تقسیم می‌کنم.  -------------------------

أبو الطفيل: رأيت عليا كرم الله وجهه يدعو ‌اليتامى فيطعمهم ‌العسل، حتى قال بعض أصحابه: لوددت أني كنت يتيما.

📔ربيع الأبرار ونصوص الأخيار، ٢/ ٣٠٥؛ مناقب آل أبي طالب، ج٢، ص٧٥ از ابو الطفیل روایت شده است که گفت: دیدم علی (ع) یتیمان را صدا می‌زد و به آن‌ها عسل می‌داد تا جایی که برخی از اصحابش گفتند: دوست داشتم که یتیم بودم! در میلاد مولا امیرالمؤمنین (ع) به یاد یتیمان باشیم: https://t.me/abasmofid69/460 #حدیث @Gholow2

📜مگر به سابقه یا تقوی

عَلِيٌّ عَنْ أَبِيهِ عَنِ ابْنِ أَبِي عُمَيْرٍ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ الْحَجَّاجِ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ مُسْلِمٍ عَنْ أَبِي عَبْدِ اللَّهِ ع قَالَ: لَمَّا وَلِيَ عَلِيٌّ ع صَعِدَ الْمِنْبَرَ فَحَمِدَ اللَّهَ وَ أَثْنَى عَلَيْهِ ثُمَّ قَالَ إِنِّي وَ اللَّهِ لَا أَرْزَؤُكُمْ مِنْ فَيْئِكُمْ دِرْهَماً مَا قَامَ لِي عِذْقٌ بِيَثْرِبَ فَلْيَصْدُقْكُمْ أَنْفُسُكُمْ‌ أَ فَتَرَوْنِي مَانِعاً نَفْسِي‌ وَ مُعْطِيَكُمْ قَالَ فَقَامَ إِلَيْهِ عَقِيلٌ فَقَالَ لَهُ وَ اللَّهِ لَتَجْعَلَنِّي وَ أَسْوَدَ بِالْمَدِينَةِ سَوَاءً فَقَالَ اجْلِسْ أَ مَا كَانَ هَاهُنَا أَحَدٌ يَتَكَلَّمُ غَيْرُكَ وَ مَا فَضْلُكَ عَلَيْهِ إِلَّا بِسَابِقَةٍ أَوْ بِتَقْوَى.

 📚الكافي، ج۸، ص۱۸۲ از امام صادق (ع) روایت شده است که فرمود:

هنگامی که امیرالمؤمنین علی(ع) حکومت را به دست گرفت، بر منبر بالا رفت؛ خدا را حمد و ثنا گفت و سپس فرمود: «به خدا سوگند تا وقتی که برای من در یثرب درخت خرمایی بر پا باشد، از بیت‌المال شما یک درهم هم برای خود برنمی‌دارم. پس با خودتان صادق باشید؛ آیا می‌پندارید من خودم را محروم می‌کنم و به شما [به‌ناحق] می‌بخشم؟» در این هنگام عقیل برخاست و گفت: «به خدا سوگند، مرا با یک [غلام] سیاه در مدینه برابر خواهی کرد!» امام (ع) فرمود: «بنشین! آیا جز تو کسی اینجا نبود که سخن بگوید؟ تو بر آن [غلام سیاه] هیچ برتری نداری، مگر به سابقه‌ یا تقوا.»

#حدیث @Alasar_1

▪️دیدگاه ابن بطریق حلی درباره علم غیب یحیی بن الحسن، ابن بطریق حلی (۵۳۳-۶۰۰ ق.) نیز مانند دیگر دانشمندان شیعه، بر خلاف غالیان و مفوضه، معتقد است که پیامبر (ص) به وحی الهی از برخی امور پنهان -که قبلاً نمی‌دانست- آگاه می‌شد؛ نه این که بر همه امور احاطه داشته باشد. ابن بطریق درباره حدیث سد الأبواب می‌نویسد:

قال يحيى بن الحسن فقد أبان الله سبحانه و تعالى الفرق بين أمير المؤمنين علي بن أبي طالب ع و بين غيره فيما حل له و حرم على غيره و إذا كان الحرام على غيره حلالا له وجبت مرتبته‌ و ثبتت عصمته لموضع الأمن‌ منه لوقوع ما يكره الله سبحانه من غيره وقوعه. و هذا محمول على ما تقدم من شواهد الكتاب العزيز له و لولديه و زوجته ع و هو قوله تعالى إِنَّما يُرِيدُ اللَّهُ لِيُذْهِبَ عَنْكُمُ الرِّجْسَ أَهْلَ الْبَيْتِ وَ يُطَهِّرَكُمْ تَطْهِيراً و النبي ص فعل فتح أبواب الجميع على ظاهر الحال‌ لأن‌ ظاهر الحال كانت صالحة و لا يعلم النبي من حال الأمة غير الظاهر إلا ما يطلعه عليه القديم تعالى الذي يعلم الغيوب و البواطن ففتح الأبواب للجميع و لم يفرق بين القريب و الصاحب لظاهر الأحوال الصالحة فمنع القديم تعالى للقوم الجواز و سد أبوابهم لا يخلو من قسمين. إما أن يكون على ظاهر الحال أو على باطن الحال فظاهر الحال قد بينا أنها كانت صالحة و هي التي بنى نبي الله ص فعله في الإباحة فلم يبق إلا أن يكون منع الله تعالى لهم على باطن الحال لا على ظاهره لأنه سبحانه و تعالى هو المتولي للبواطن فعلم سبحانه و تعالى من حاله و صلاحها ما لم يحط به النبي ص علما إلا بعد وحي الله تعالى إليه لأن علم الغيب إليه لا إلى غيره تعالى و لا يحيط بعلم الغيب و لا يظهر عليه من البشر إلا من ارتضى الله تعالى عليه من رسله بدليل قوله تعالى‌ عالِمُ الْغَيْبِ فَلا يُظْهِرُ عَلى‌ غَيْبِهِ أَحَداً إِلَّا مَنِ ارْتَضى‌ مِنْ رَسُولٍ فَإِنَّهُ يَسْلُكُ مِنْ بَيْنِ‌ يَدَيْهِ وَ مِنْ خَلْفِهِ رَصَداً. و إذا كان ع قد انفرد بصلاح الباطن دون غيره و ظاهره صالحة كظاهر غيره فقد اتفق له صلاح الظاهر و الباطن معا دون الناس جميعا و حصل غيره بصلاح الظاهر دون الباطن فقد حصلت الميزة بينه و بين غيره بحال أدركها هو من غيره و حال لا يدركها غيره منه بل هي خاصة له و الفرق و الإبانة أيضا بوحي الله سبحانه و تعالى لأنه لو علم تعالى من صلاح باطن غيره كما علم من صلاح باطنه لشركه معه في سكنى المسجد ... و إذا ثبت التمييز بينه و بين غيره في الباطن بوحي الله تعالى اعتبرنا ذلك أيضا من أفعال الرسول به و أقواله فيه ... و لم ينزله النبي ص منه بهذه المنازل إلا و قد علم صلاح باطنه بوحي الله سبحانه و تعالى و ...

📗عمدة عيون صحاح الأخبار في مناقب إمام الأبرار، ص۱۸۱-۱۸۲ علی بن عیسی اربلی (د. ۶۹۲ ق.) این سخن را از ابن بطریق پسندیده و در کشف الغمة نقل کرده است. (کشف الغمة، ج۱، ص۳۳۳) علی بن حسن زواری در سال ۹۳۸ ق. سخنان ابن طریق را به فارسی ترجمه کرده که بخش‌های مرتبط آن را می‌آوریم:

پیغمبر ص در اوائل، فتح جمیع ابواب نمود بر ظاهر حال؛ زیرا که ظاهرِ آن، صلاحیتِ این داشت و پیغمبر نمی‌داند از حال امت، غیر ظاهر؛ مگر آن که حق تعالی که عالم غیوب و بواطن است، او را اطلاع دهد بر بواطن و غیر ظاهر؛ پس آن حضرت فتح ابواب نمود و هیچ فرق ننمود میان اهل بیت و صحابه از جهت ظاهر احوال صالحه ... پس ... حق سبحانه و تعالی منع نمود بر باطن حال نه بر ظاهر، زیرا که او متولی بواطن است، پس می‌داند حال و صلاح آن که پیغمبر بر آن اطلاع ندارد مگر بعد از وحی الهی به دلیل «فلا یظهر علی غیبه أحدا إلا من ارتضى من رسول» یعنی پس آشکارا نسازد و مطلع نگرداند بر غیبی که مخصوص است به علم او یکی را مگر آن که پسندد از فرستاده خود که او را بر بعضی از آن اطلاع دهد تا معجز وی باشد ... پس لازم گردد اقتدا به او از برای اختصاص به این منازل که حصول آن از وحی الهی است.

📘ترجمة المناقب، علی بن حسن زواری، نشر أدب الحوزة، ج۱، ص۴۵۴-۴۵۶ ۱. ابن بطریق به صراحت اعتقاد خود را این گونه بیان کرده است که ابتدا پیامبر (ص) از بواطن آگاه نبود و سپس با وحی الهی از آن آگاه شد. ۲. زواری در ترجمه آیه «فلا یظهر علی غیبه أحدا إلا من ارتضى من رسول» مانند عموم دانشمندان، تصریح کرده است که مقصود، اطلاع از بعض غیب است نه تمام آن‌. و البته هر ذوق سلیمی که با شبهات صوفیه و غلات آمیخته نباشد، جز به این معنا رهنمون نمی‌شود. #علم_غیب @Alasar_1

وثائق تحریف الأحادیث فی کتب أهل السنة 📗الجزء الأول: https://alasar.blog.ir/1404/05/10/Wathaiq1 📙الجزء الثاني: https://alasar.blog.ir/1404/09/30/Wathaiq2 @Alasar_1

أُولَٰٓئِكَ يُسَارِعُونَ فِي الْخَيْرَاتِ وَهُمْ لَهَا سَابِقُونَ (المؤمنون، ۶۱)

الْحُسَيْنُ بْنُ سَعِيدٍ عَنِ النَّضْرِ عَنْ يَحْيَى الْحَلَبِيِّ عَنْ أَيُّوبَ بْنِ عَطِيَّةَ قَالَ سَمِعْتُ أَبَا عَبْدِ اللَّهِ ع يَقُولُ‌ قَسَمَ رَسُولُ اللَّهِ ص الْفَيْ‌ءَ فَأَصَابَ عَلِيّاً أَرْضٌ فَاحْتَفَرَ فِيهَا عَيْناً فَخَرَجَ مِنْهَا مَاءٌ يَنْبُعُ فِي السَّمَاءِ كَهَيْئَةِ عُنُقِ الْبَعِيرِ فَسَمَّاهَا عَيْنَ يَنْبُعَ فَجَاءَ الْبَشِيرُ لِيُبَشِّرَهُ فَقَالَ بَشِّرِ الْوَارِثَ هِيَ صَدَقَةٌ بَتّاً بَتْلًا فِي حَجِيجِ بَيْتِ اللَّهِ وَعَابِرِ سَبِيلِهِ لَا تُبَاعُ وَلَا تُوهَبُ وَلَا تُورَثُ فَمَنْ‌ بَاعَهَا أَوْ وَهَبَهَا فَعَلَيْهِ‌ لَعْنَةُ اللَّهِ وَ الْمَلائِكَةِ وَ النَّاسِ أَجْمَعِينَ لَا يَقْبَلُ اللَّهُ مِنْهُ صَرْفاً وَ لَا عَدْلًا.

📚تهذيب الأحكام، ج۹، ص۱۴۸-۱۴۹

از امام صادق (ع) روایت شده است که فرمود: رسول خدا (ص) اموال فیء را تقسیم کرد؛ پس زمینی به علی (ع) رسید که در آن چاهی کنَد و از آن، آبی خارج شد که مانند گردن شتر به بالا می‌جوشید. آن را «عین ینبع» نامید‌. شخصی آمد تا او را مژده دهد؛ پس امیرالمؤمنین (ع) فرمود: به وارث بشارت بده؛ این آب صدقه‌ای قطعی و همیشگی است، برای حاجیان خانه خدا و رهگذرانش؛ نه به فروش می‌رود و نه بخشیده می‌شود و نه به ارث می‌رسد. هر کس آن را بفروشد یا ببخشد پس لعنت خدا و ملائکه و مردم، همگی بر او باد؛ خدا نه صرفی از او بپذیرد و نه عدلی. [۱]

[۱] درباره صرف و عدل چند معنی گفته شده؛ از جمله: توبه و فدیه یا مستحب و واجب‌. [۲] این حدیث از امام صادق (ع) در منابع اهل سنت نیز با متن و سند متفاوت نقل شده است. (برای نمونه: تاریخ المدینة لابن شبة، ج۱، ص۲۲۰) #حدیث @Alasar_1

بررسی روایات تأویل «الإنسان» در سوره زلزال به امیرالمؤمنین (ع) https://alasar.blog.ir/1404/09/20/zelzal #تفویض #تفسیر_باطن #ولایت_تکوینی @Alasar_1

✅خیریه حضرت ام المؤمنین خدیجه کبری سلام الله علیها چند روز قبل، یه مادری تمام زندگیش سوخت و از بین رفت. مادری تنها که یه دختر معلول ذهنی و جسمی داره، سال‌ها قبل همسرشون فوت کرده و توی همه سال‌ها از دخترش مراقبت کرده، خونه آتیش می گیره و دختر هم سوختگی شدیدی پیدا می کنه این ماه می خوایم به این خونواده کمک کنیم 6037997395334197 روی شماره کارت بزنید کپی میشه شماره شبا: IR820170000000107970774001 به نام امید مفید بجنوردی 🔺@abasmofid69

به بهشت اکتفا کن! عَلِیُّ بْنُ إِبْرَاهِیمَ عَنْ أَبِیهِ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ الْمُغِیرَةِ عَنْ أَبِی الْحَسَنِ (علیه السلام) قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلی الله علیه و آله کُنْ بَارّاً وَ اقْتَصِرْ عَلَی الْجَنَّةِ وَ إِنْ کُنْتَ عَاقّاً فَظّاً فَاقْتَصِرْ عَلَی النَّارِ. 📚الكافي، ج٢، ص٣٤٨ از امام کاظم (ع) روایت شده است که فرمود: رسول خدا (ص) فرمود: [با پدر و مادر] نیکوکار باش و به بهشت اکتفا کن و اگر اهل آزار و مخالفت [با پدر و مادر] و خشن و بداخلاق بودی، جهنم تو را بس است! #حدیث @Alasar_1