آثار

▪️تاریخ‌یار ✍ محمدصادق حسین‌زاده این کتاب در دو بخش منطق پژوهش و آسیب‌شناسی تاریخی سامان یافته است. در بخش اول با تفصیل، منطق پژوهش و نحوه مواجهه درست با مسئله پژوهشی تبیین می‌شود. در بخش دوم ابتدا آفات و آسیب‌هایی که گزارش‌های تاریخی بدان دچار شده‌اند تشریح می شود تا کسی که می خواهد وارد میدان پژوهش در تاریخ اسلام شود بداند با چه مشکلاتی در این عرصه روبه‌روست. سپس پاره‌ای از مهمترین آسیب‌های روشی که پژوهشگران بدان مبتلا شده‌اند به خواننده گوشزد می‌شود تا پژوهش خود را از چنین آسیب‌هایی دور نگه دارد. از طرف دیگر چون تاریخ‌پژوهی هم جنبۀ نظری دارد و هم جنبه عملی، برای اینکه مسائلی که در تبیین منطق پژوهش و همچنین در آسیب‌های تاریخی بیان می‌شود صرفا انتزاعی و فرضی نباشد، در سراسر کتاب کوشش شده با رویکردی تطبیقی برای هر مسئله نظری، مثال‌های متعدد تاریخی آورده شود تا خواننده به طور ملموس با مطالب مطرح‌شده آشنا شود و ارتباط برقرار کند. @AlAsar_1

متأسفانه در موارد متعدد آقای حسین‌پوری متن کانال آثار را وارونه متوجه می‌شوند و بر اساس همان به نقد آن می‌پردازند و مطالبی را نسبت می‌دهند که ربطی به یادداشت‌های کانال ندارد! نمونه‌هایی از این فهم وارونه را در جلسه اولشان قبلا تذکر دادیم و این روال همچنان ادامه دارد‌. مثلا در این نمونه اخیر، متن کانال آثار در مقام تذکر این نکته است که اسماعیلیه این روایت را ابتدائاً جعل نکرده؛ بلکه چنان که بسیاری از روایات مسند و اصیل‌ترشان را از فرق دیگر شیعه گرفته‌اند (مقصود مشخصا امامیه و زیدیه بوده است)؛ در این جا هم احتمالا از منابع فرق دیگر گرفته‌اند نه این که خودشان آن را جعل کرده باشند. اما ناقد عزیز متن را کاملا برعکس فهمیده و ردیه، گفته و نوشته‌اند! #تفسیر_باطن @Alasar_1

شيوه شهرآشوبى طالعتُ مقداراً وافراً من كتاب (شيوه شهرآشوبى) للمؤلّف محمّد صادق حسين زاده، وهو بحث علميّ يستحقّ الملاحظة والاهتمام، فأنصح بمطالعته. تدور فكرة الكتاب حول الدّراسة النّقدية لمنهج الشّيخ ابن شهرآشوب في كتابَيْه (مناقب آل أبي طالب) و(مثالب النّواصب)، حيث يتعرّض لمشكلات منهج النّقل والاستدلال وما يرتبط بذلك. من الملاحظات التي أحببت ذكرها للمؤلِّف أنّ الكتاب قد دار بشكل مركّز على شخصيّة ابن شهرآشوب ومنهجه ثمّ لم يضع جملةً من النّتائج المستفادة في إطارها التّاريخيّ، فالمُلاحظات التي يمكن أن توجّه إلى منهج ابن شهرآشوب ليست يتيمةً منقطعةً عن السّياق التاريخيّ لمرحلة ما بعد الشّيخ الطوسيّ حيث يُلاحظ انخفاض الضّبط والعناية في الانتقاء الحديثيّ في جملةٍ من المصادر المدوّنة بعد القرن الخامس الهجريّ، وابن شهرآشوب يمثّل حلقةً ضمن هذه السّلسلة وليس طفرةً فريدةً في هذا المجال، وهذه النّقطة لها أهمّيتها في دراسة الحديث والتاريخ ومراحل تدوينهما المختلفة عند الإماميّة. ولذا كان من المناسب أن يُسلَّط الضوء على السياق التاريخيّ الذي يرسم ملامح "مدرسة الحديث" -إن صحّ التعبير- بعد مرحلة الشّيخ الطوسيّ. وكذلك من الأمور المهمّة التي كان ينبغي تحرير الكلام فيها مسألة القيمة المعرفيّة المستفادة من الألفاظ الواردة في التّراجم في كتب متأخّري المتأخّرين وما تنطوي عليه من نظام معيّن قد لا يفيد الكشف عن الواقع في مواضع كثيرة، وهذه قضيّة تحتاج إلى تحرير مستقل في موضع آخر. من المهم أيضاً التنويه إلى أنّ هذه التجربة البحثيّة ليست خالية من النّقائص لكنّها لا تسلب حقّها، وهي بحاجة إلى المزيد من الإفادات والملاحظات ليأخذ بهذا المؤلّف في تحرير دراسته هذه أو البناء عليها في دراسات أخرى، ونعني بذلك الملاحظات الجادّة لا تناول أمورٍ هامشيّة لا تغيّر من النتائج والإفادات الأساسيّة للبحث، فقد لاحظتُ في كتابات بعض الباحثين شيئاً من هذا القبيل، من قبيل الإنكار على المؤلّف حيث نقل عن الصّفديّ ضبط اسم ابن شهرآشوب بالسّين المهملة، وقد طرح احتمالاً "عقلائيّاً" أن يكون ذلك تصحيفاً في النّسخة لا أنّه من صنيع الصفديّ نفسه، وهذا من الإسراف في الاحتمالات مع قلّة الفحص والمراجعة، مع أنّ الصفديّ قد نصّ في متن الترجمة على ذلك الضّبط فقال: (محمّد بن عليّ بن شهرآسوب -الثَّانية سينٌ مهملةٌ- أبو جعفر السّرويّ المازندرانيّ، رشيد الدّين الشّيعيّ، أحد شيوخ الشّيعة)، انظر: الوافي بالوفيات، ج4، ص164، رقم الترجمة 1702. فهذا نصّ الصفديّ نفسه على أنّها (ابن شهرآسوب)، فانتفى بذلك الاحتمال "العقلائيّ" في التصحيف.

تفسیر باطن و قیامت‌گریزی (۲۰) ▪️انگیزه تأویل آیات قیامت در بین غلات محمدکاظم شاکر در این باره می‌نویسد:

به نظر می‌رسد عده‌ای با سوء استفاده از جری و تطبیق آیات بر اهل بیت (ع)، اهداف پلیدی را نیز در سر می‌پرورانده‌اند. نفی اصول و فروع شریعت و در نتیجه از بین بردن اساس دین و دیانت و محو کامل اسلام را از اساسی‌ترین اهداف آن‌ها می‌توان نام برد. بنابراین تأویل قیامت، نماز، زکات، امر به معروف و نهی از منکر و ... به افراد خاص، در این راستا انجام می‌گرفته است ... اکثر آیاتی که مشتمل بر الفاظی چون قیامت، آخرت، حشر، نشر، بعث و ... است، یا به رجعت تأویل کرده‌اند و یا مراد از آن‌ها را یکی از ائمه اهل بیت (ع) دانسته‌اند؛ بدون تصریح به این که این گونه تأویلات از باب باطن آیات است. (روش‌‌های تأویل قرآن، ص۱۹۵)

#تفسیر_باطن @Alasar_1

إنّا لله وإنّا إليه راجعون درگذشت آیت الله سید موسی شبیری زنجانی را تسلیت می‌گوییم. دانش عمیق، خردورزی، تواضع و دغدغه‌های درست دینی، از او چهره‌ای معتدل به یادگار گذاشت و برکات علمی و اخلاقی او ماندگار خواهد بود. رحمت خدا بر او باد. @AlAsar_1