گفتگفتم داستان

"‌فرانتس کافکا" که هرگز ازدواج نکرد و فرزندی نداشت، در چهل‌سالکی در حال قدم زدن در پارکی در برلین با دختر کوچکی که در حال گریه کردن بود ، برخورد کرد. دختربچه عروسک مورد علاقه خود را از دست داده بود. دختر کوچولو و کافکا با هم به دنبال عروسک گشتند ولی جستجو بی نتیجه ماند. کافکا به دختربچه پیشنهاد داد که روز بعد ‌دوباره همانجا همدیگر را ملاقات کنند و با هم به دنبال عروسک بگردند. روز بعد، کافکا که هنوز عروسک را پیدا نکرده بود، نامه‌ای به دختر کوچک داد‌؛ نامه‌ای که توسط عروسک نوشته شده بود: "لطفاً گریه نکن، من برای دیدن دنیا به سفری بزرگ رفته‌ام. درباره‌ سفر و ماجراهایم برایت می‌نویسم." بدین ترتیب داستانی آغازشد ‌که تا پایان عمر کافکا ادامه یافت. کافکا در طول ملاقات‌هایش با دختز، نامه‌های عروسک را که با دقت نوشته شده بود، همراه با ماجراها و مکالمه‌هایی می‌خواند که دختر کوچک آن‌ها را شایان ستایش می‌دانست. در نهایت روزی کافکا عروسکی را که خریده‌بود به او دختر داد.گویی عروسک به برلین بازگشته بود. ‌دخترک گفت: «این شبیه عروسک من نیست» سپس کافکا نامه دیگری به او داد که عروسک در آن نوشته بود: «سفرهای من، مرا تغییر داده» دختر بچه، خوشحال عروسک جدید را در آغوش گرفت. سال بعد کافکا درگذشت. سال‌ها بعد، دختر کوچکی که اکنون بالغ شده بود، ‌پیامی‌را در داخل عروسک پیدا کرد. در نامه کوتاهی که کافکا آن را امضا کرده بود، نوشته شده‌بود: «هر چیزی که دوست داری احتمالاً از دست می‌رود، اما در نهایت عشق به گونه‌ای دیگر باز خواهد گشت.» *** #کافکا_و_عروسک_و_دختر @goftgoftam 🔺🔻