شناختى نو «برزین»

در ادامه ۲ـ بخشی از مقاله بازتابی تن‌مبنایی «من احساس می‌کنم پس هستم» گفتیم که «گیج» با مغزی که از آن میله آهنی رد شده زنده مانده بود که نشان می‌داد اگر ارتباط فرد با احساسات و نشانه‌های بدنی مختل شود در تصمیم‌گیری دچار مشکل می‌شود. اینجاست که داماسیو از مفهوم «نشانگرهای سوماتیک» می‌گوید: به زبان ساده، بدن ما دائماً اطلاعاتی به مغز می‌فرستد. تند شدن ضربان قلب، تغییر تنفس، عرق کردن دست‌ها، لرزش، گرفتگی گلو، سنگینی شانه‌ها یا ...فقط اتفاق‌های فیزیکی نیستند. این تغییرات یعنی «این موقعیت برای من مهم است.» مثلاً ممکن است قبل از اینکه بتوانیم توضیح بدهیم چرا از یک موقعیت خوشمان نمی‌آید، بدنمان واکنش نشان داده باشد. به همین دلیل، بدن زودتر از ذهن حرفش را می‌زند. پس اهمیت حضور و دیدار بدن مخاطب یا مراجع برای تشخیص و گرفتن پاسخ بسیار مهم است. هیجان با احساس چه فرقی دارد؟ هیجان، اتفاقی است که در بدن می‌افتد؛ مثلاً وقتی می‌ترسیم، ضربان قلبمان بالا می‌رود، بدنمان آماده واکنش می‌شود و ممکن است دستمان بلرزد. اما احساس، آگاهی ما از این وضعیت است. ممکن است بدن یک نفر کاملاً در حالت ترس باشد، اما خودش نتواند بگوید: «من ترسیده‌ام.» یا حتی نداند دقیقاً در بدنش چه اتفاقی افتاده است. ما به مراجع کمک می‌کنیم آنچه در بدنش اتفاق می‌افتد را، متوجه شود، برایش معنا پیدا کند و بتواند آن را به زبان بیاورد. در واقع، بخشی از کار ما این است که بین بدن، احساس و کلمه ارتباط برقرار کنیم. #عاطفه_برزین از مقاله بازتابی دوره بدن‌مبنا با تدریس استاد فرزاد گلی #روانشناس #مشاور #ذهن #تن #احساس #بدن‌مبنا @new_know #atefehbarzin