مرقومات زنانه

رمز عبور بانکی بابا عوض شده و باید بازیابی‌اش کنیم. چند بار تا حالا بهم زنگ زده و هربار من جایی بودم که نمی‌توانستم به پیشخوان مجازی‌اش سر بزنم و آخر هم فهمیدم خودش باید برای احراز هویت برود جلوی دوربین. برادرم گفت بابا که نمی‌تواند احراز هویت کند. پرسیدم چرا؟ گفت چون نمی‌تواند باسرعت فیلم حرف بزند. من توی اتاق بودم وقتی دکتر از بابا خواست انگشت سوم و چهارمش را به شَست بچسباند و او نمی‌توانست و انگشت‌هاش مثل بچه‌ها توی هوا معلق بود. وقتی دکتر خواست تنها باهام صحبت کند و گفت دمانس مغزیِ بخش‌های مربوط به تکلم و بعضی رفتارهای حرکتی. پرسیدم اگر زودتر اقدام می‌کردیم... و بغضم ترکید. جواب دکتر منفی بود. کاری نمی‌شد کرد. بعد سعی کردم بغض را خفه کنم. توی آسانسور وقتی بابا‌ تشخیص را پرسید، گفتم طبیعی بوده. توی داروخانه، توی اسنپ، توی خانه‌ی خواهرم و هرجا که بابا بود، آنقدر لبم را گاز گرفتم که به بخش‌های تحلیل‌رفته‌ی مغزش فکر نکنم. بعد گفتم بیا روزی نیم‌ساعت بهش فکر کنیم و بعد به زندگی برسیم؛ تا دیروز که دیدم قضیه دارد هویتی می‌شود. توی خیالم همیشه به تصویری فکر می‌کردم که او با دست‌های تپلش، دست کوچک بچه‌ام را گرفته و توی راه مسجد، برایش اسباب‌بازی می‌خرد. حالا از این خیال، به‌جز بچه‌ی نداشته، بابا هم دارد محو می‌شود و من فقط می‌توانم گریه کنم تا بعد از نیم‌ساعت، دنبال راه‌های دیگری برای احراز هویت بگردم. 🌱 @Sara_Anahid