می‌خواهم زنده بمانم

خواهم که به خلوتکده‌ای از همه دور من باشم و من باشم و من باشم و من... _مهدی اخوان‌ثالث

پنهون‌کاری از من خوشگله؟! کجای کاری عزیزم! اضطراب من اونقدر بالاست که قبل از اینکه تو فکرتو عملی کنی، همه چیو برام مجسم کرده‌ و تو در نهایت فقط یکی از فکرهای منو تایید میکنی.

فکر می‌کنم داستان همه‌ی آدم بدها توی انیمیشن ها و فیلم‌ها هم همینو می‌خواد بهمون بگه. که همه‌ محصول یه جامعه هستیم، اما هیچوقت قرار نیست انتقام رنجی که چشیدیم رو از بقیه بگیریم.

چیه این شب! که به همه چیز یه روی دیگه، یه وزن دیگه می‌ده. یهو به خودت میای و می‌بینی دردی که فکر می‌کردی ازش عبور کردی، جوری روی دلت سنگینی می‌کنه که با یه ضربه‌ی آروم از پا می‌افتی.

این قضیه که آدم هیچوقت از خودش راضی نیست، تا کجا ادامه داره؟

زندگی گاهی اونقدر غیرقابل پیش‌بینی و پرابهامه که تو به نیتِ یخ در بهشت می‌ری بیرون، اما با بستنی قیفی از بستنی فروشی برمی‌گردی‌. متوجه منظورم میشی؟ یه وقت‌هایی کلی برای چیزی تلاش می‌کنی، اما نمی‌شه و تو مجبور می‌شی انتخابت رو تغییر بدی و سعی کنی لذت‌های انتخاب جدیدت رو پیدا کنی‌.

مهم نیست چقدر احساس حقارت کنی، بازم باید به زندگی ادامه بدی.

🎥demon slayer

نوشته بود: "من اون حرفتو هضم کردم و باهاش کنار اومدم ولی الان وسط فکرام دوباره بهش برخوردم و دیدم تو کتم نرفته." جنابِ اردی‌بهشتی، منم همینطور...

تو مجموعِ اتفاقاتی که برات افتاده نیستی؛ تو کسی‌ هستی که از بین همه‌ی اون اتفاق‌ها عبور کرده. معنای تو با چیزهایی که برات اتفاق افتاده تعریف نمی‌شه. یه اتفاق بد، یک تجربه‌ی بده، نه اینکه تو آدم بدی باشی.

شب بخیر✨

شب بخیر✨

تو را از تو ربوده اند و این تنهایی ژرف است.

- سهراب‌ سپهری

قدر تجربه‌هاتو بدون، تو اون‌ها را به قیمت گزافی بدست آوردی.