کوچه ارغوان🪻

فقط حیفم از این است که من چرا تا حال این قطعه را نشنیده بودم؟! چرا نداشته بودمش؟!

روزهایی که در روشنایی خورشید از خانه بیرون نمی‌روم حس می‌کنم دنیا متوقف شده است. منم و چهار دیواری خانه، پنجره‌یی با نمای زشت دیوار سمنتی همسایه و چند تا گلدان که «ن» عزیز گذاشته در بالکن تا نفسی تازه کنند. به جز کوچه‌ی ما که شاید و در احتمال دو درصدی قرار است بروم و مثلا شیر بخرم، گویی که دیگر تمام کوچه‌های جهان بن بست اند. .. پس روزهایی مثل شنبه‌ها برایم یک عالمه هیجان دارد. وارد ایستگاه مترو می‌شوم. مثل این است که نصف شهر هجوم آورده‌اند به سمت خط‌ها. آدم‌های بسیار زنده. از حجم امید و تلاشی که در فضا پر شتاب جاریست وحشت می‌کنم. سپس عادت می‌کنم. به قدم‌هایم سرعت می‌بخشم و وارد جریان می‌شوم.

گَر بر کَنم دل از تو و بردارم از تو مهر آن مهر بر که افکَنم؟ آن دل کجا برم؟

گیرم که آرزوی دلم جمله حاصلست اکنون چو نیست روی تو حاصل کجا برم؟

مشکل گشای وصل اگر دیرتر رسد چندین هزار قصهٔ مشکل کجا برم؟

-کمال‌‌الدین اسماعیل

اگر بدانم شعرها از کجا می‌آیند، به آنجا خواهم رفت. 🪐💫

If I knew where poems came from, I’d go there. -Michael Longley

زنده‌گی، همسایه اخمویی است که صبح‌ها و شب‌ها از کنار هم میگذریم من سلام می‌کنم او کلاه از سر برمیدارد برمیدارد ولی به قصد پوشاندن صورتش. #سمیه

کلاغ‌ها قاصدک‌ها را می‌خورند و در لباس پستچی نوشته‌های هدایت را با نام تو برای من می‌آورند. #سمیه

آدم‌ها می‌آیند و می‌روند ولی در دلتنگی‌هایمان شعرهایمان رویاهای خیس شبانه‌مان می‌مانند. -هرتا مولر