𝗟𝗮𝗱𝘆

حالا اینم یه امتحانیه خدا داره مارو می-

آن دل که بردی، باز ده.

🙂‍↔️

خیلی آدمِ "نکنه پیام بدم، بگه اَه باز پیام داد" ای هستم.

و اینک ایستاده‌ام عقب‌تر، به مسیری که آمده‌ام نگاه می‌کنم و زیر لب می‌گویم: تو شجاع و محکم هستی، عزیزِ من؛ همه‌ی آن روزهایی که زندگی دستش را روی گلویت گذاشته بود تا متوقف شوی، تو تسلیم نشدی و اکنون اینجایی.

گشنمه

تنها هیولایی که افسانه نیست، انسان است.

تورا، چون جانِ خود میدانمت.

‏بله من tea هستم ، اندکی قرtea و گاهی بسیار قاtea.

من راجبه ماهی و هفت‌سین صحبت نمیکنم.

ماهی ها به کشتن دادیم برای یک هفت‌سینِ ساده.

هروز غروب یطوری بی حوصله میشم که انگار غروبه جمعه‌ست.

به کجا پَر بکشد در هوسِ آزادی آن‌ که از بال و پَرَش ساخته باشد قفسی؟

انسان گاهی چنان به رنج خو می‌گیرد که حتی از خوشبختی نیز می‌ترسد. -یادداشت‌های زیرزمینی

اکنون، هر بار که انسانی قوی میبینم میخواهم بدانم: در دستانش، با کدام تاریکی جنگید و بر آنغلبه کرد؟

من از اهالیِ ای کاش های بی ثمرم، اگر تو خسته ای از من، من از تو خسته ترم.

امشب، خیلی شبه.