Lady

زِ خود کجا گریزم؟

بالاخره یک نفر باید گردن سرنوشت را بشکند، اگر هر از گاهی یک‌نفر به سرنوشت دهن کجی نمی‌کرد انسان هنوز روی شاخه‌های درخت‌ها زندگی می‌کرد!

جان اشتاین‌بک

نمی‌دانم دارم روزهایم را می‌کشم، یا روزهایم دارند مرا می‌کشند. در هر صورت جنایتی در حال وقوع است.

یادداشت‌های زیرزمینی داستایفسکی

کارات رو انجام بده کنارش افسرده‌ هم باش.

من و آرشیدا شبا اینجا نوبتی نگهبانی میدیم، شما راحت بخوابید.

شب، داستان را می داند.

تمامِ موسیقی های غمگین جهان، منم.

اكنون بنظر می‌رسد صبور تر شده‌ام، اما چراغی در وجودم خاموش شده است كه دوست داشتم تا ابد روشن بماند.

حدیثی، آیه ای، چیزی بخون مادر؛ پریشونم.

آرام گفت: می خواهم بخوابم. دیگری در گوشش زمزمه کرد: از غم فرار می کنی؟

ـ

شاید باید بارون بباره.

ره مسجد و می‌خانه کدام است؟ که هردو، بر منِ مسکین حرام است..

صبح, تیره تر از شب دیده ای؟ آن صبح منم.

هیچ کس نمیفهمه شب‌ هایی که نخوابیدی،به چی فکر میکردی.

یه وقتایی غم انقدر طولانی میشه که دیگه روت نمیشه بگی هنوز بابت اون موضوع غمگینی.

خوشگلا معمولا آخر شب دلشون میگیره.

اول قلب ها به حرف می آیند، بعد چشم ها، و در نهایت لب ها.

کدوم مه جلوه ی روی تو داره یار؟