Lady

ـ

و در نهایت اگر اندوهت آنقدر زیاد شده که حرف زدن برایت دشوار است، به سمت من بیا، تا در کنار هم سکوت کنیم.

از دسته زندگی خسته شده ام، هرقدر که به مسخرگی می‌گذرانم میبینم نمیشود که نمیشود. -فروغ فرخزاد

زیاد در دسترس بودن ارزشت رو پایین میاره، فردا نرو سر کار.

و شب، ادامه همان شب بیهوده بود.

شعری که این نیمه شب به مغزِ خسته ام رسیده و تا پوست و استخون نفوذ کرده.

به دلیل عدم حضور ذهن ممکنه واژه ها کمی تغییر کرده باشند، پوزش از شما و فروغ عزیز.

می روم، خسته و افسرده و زار، سوی منزلگه ویرانه خویش، بخدا می برم از شهر شما، دل شوریده و دیوانه خویش می برم تا ز تو دورش سازم، ز تو ای، جلوه ی امیدِ محال.

دیگه ازت ناراحت نمی‌شم، می‌تونی سرتو بذاری و بمیری.

خیلی وقته که شبا خیلی شب‌ان.

امشب، چقدر شبه.

ممنونم از نامه ی قشنگت عزیزدلم💘

با حالی که طوفانه چشمِ تو داشت، نفهمیدی اصلا منو باد برد..

میکشم من نفس هواتو.

تا سقوط فاصله ای نیست از اینجا که منم،

‏لِول واقعی آدما رو موقع دعوا یا قطع ارتباط می‌فهمی.

بزرگترین جنایت این سرزمین، عادی شدن رنج است.

زِ خود کجا گریزم؟

بالاخره یک نفر باید گردن سرنوشت را بشکند، اگر هر از گاهی یک‌نفر به سرنوشت دهن کجی نمی‌کرد انسان هنوز روی شاخه‌های درخت‌ها زندگی می‌کرد!

جان اشتاین‌بک

نمی‌دانم دارم روزهایم را می‌کشم، یا روزهایم دارند مرا می‌کشند. در هر صورت جنایتی در حال وقوع است.

یادداشت‌های زیرزمینی داستایفسکی