𝗟𝗮𝗱𝘆

تنها هیولایی که افسانه نیست، انسان است.

تورا، چون جانِ خود میدانمت.

‏بله من tea هستم ، اندکی قرtea و گاهی بسیار قاtea.

من راجبه ماهی و هفت‌سین صحبت نمیکنم.

ماهی ها به کشتن دادیم برای یک هفت‌سینِ ساده.

هروز غروب یطوری بی حوصله میشم که انگار غروبه جمعه‌ست.

به کجا پَر بکشد در هوسِ آزادی آن‌ که از بال و پَرَش ساخته باشد قفسی؟

انسان گاهی چنان به رنج خو می‌گیرد که حتی از خوشبختی نیز می‌ترسد. -یادداشت‌های زیرزمینی

اکنون، هر بار که انسانی قوی میبینم میخواهم بدانم: در دستانش، با کدام تاریکی جنگید و بر آنغلبه کرد؟

من از اهالیِ ای کاش های بی ثمرم، اگر تو خسته ای از من، من از تو خسته ترم.

امشب، خیلی شبه.

ترک کردن جایی که می‌دانی هیچ تعلقی به آن‌جا نداری یعنی پختگی، فقط عاجز‌ها به ماندن اصرار می‌کنند. ویکتور هوگو

‌چایت را بنوش نگران فردا نباش از گندم‌زار من و تو مشتی کاه می‌ماند برای بادها .

دارم بی‌نوتیفیکیشن‌ترین مرحله‌ی زندگیمو می‌گذرونم.

یک مشت سایه‌ی بی‌حس و متحرک. آدم هوس می‌کند از فلسفه، تاریخ، هنر و رنج زنان بگوید؛ اما بعد از دو کلمه، نگاه‌های تهی و ماتشان را دو دو می‌زنند. نود درصد این جماعت حوصله‌ی یک جرعه فکر کردن را هم ندارند. باید برگشت به همان گوشه‌ی تاریک خلوت خود؛ دراز کشید و دود سیگار را به صورت این دنیای تهی و کرخت فوت کرد.

آنچه از دست دادی برای تو آفریده نشده و آنچه برای تو آفریده شده را هرگز از دست نخواهی داد.