ناتموم؛

ایشالا که منظور هواشناسی از بارون تو پاییز، بمبارون بوده.

ناراحت میشم اگه مهمونی هالوین بگیرید و دعوتم نکنید.

این مدت احتمالاً هِیت‌هایی که به شروین حاجی پور دادن رو دیدید که چی شده و چیکار کرده، بماند از ترلان پروانه هم جدا شده. حالا ترلان پروانه توییت شده “هالووین امسال بیاید شبیه اکسامون بشیم، از هر هیولایی ترسناک‌تریم.”

مهرِ بی مهر.

وقتی عادلانه نبودن دنیا زیاد براش برجسته می‌شد، آهنگ “عزیزم دنیا همینجور نمی‌مونه/ یه روز آخر میشکنه خواب زمونه” رو واسه خودش می‌خوند.

دنیا همینه. از دست میدی و به دست میاری. تا زمانی که نه از دست دادن ناراحتت کنه و نه به دست آوردن باعث خوشحالی‌ت شه، اون‌موقع‌ست که جنازه آدم قبلی رو یک‌جایی ناشیانه و بی‌تشریفات دفن می‌کنی و بعد، آدم جدید متولد میشه: آدمی به مراتب سخت‌جون‌تر، به مراتب محتاط‌تر، به مراتب از دید بقیه آدم‌ها پنهون‌شونده‌تر و به مراتب تکلیفش با خودش و اطرافش و اطرافیانش روشن‌تر.

زندگی سخت شده ولس مگه چاره‌ای جز با خل و چلی گذروندن زندگی برای ادا مسیر هست؟

عجیب‌ترین اسمای خانمی که تا به امروز به گوشم خورده، آبان و آشنا بود.

چرا ویدیو شرا گیم رو که دیدم گریه کردم؟

سرگرمی این روزام شده دیدن ویدیوهای اینستاگرام کارخونه مردسازی ایران؛ بماند که خیلی کانسپت جالبی داره اونقدر که اگه بچه داشتم دست تنها کسی که میدادم بزرگش کنه امید محمد رحیمی بود.

به نظرم امیر عزیزی، زیبا‌ترین و سکسی‌ترین زنِ ایرانی رو واسه خودش کرده.

اَه، لعنتی! چرا نمی‌توانم زندگی‌های متفاوت را مثل لباس امتحان کنم تا بفهمم کدام بهتر است و به من می‌آید؟ خاطرات روزانه‌ی سیلویا پلات.

درود بر شب، درود بر تاریکی، درود بر سکوت، درود بر نور شمع و در نهایت درود بر بی‌کلام و نوشتنِ پی در پی.

من ایوب نیستم صبر طولانی داشته باشم، اصن اگه بودم که اینجا نبودم. پس یه بنده نحیف و ضعیفت مگه چقدر توان صبر داره؟ یالا بجنب دیگه، چرا معطلی؟