مردی نشسته در ایوان؛

نمی‌دانم چرا این‌قدر خالی شده‌ام نه حرفی برای گفتن دارم و نه کاری برای کردن.

جایی میان قلب هست که هرگز پر نمی‌شود. حتّی در بهترین لحظه‌ها، جایی میان قلب هست که هرگز پر نمی‌شود. ما در همان‌جا انتظار می‌کشیم. چارلز بوکوفسکی

آب از چشم‌های مِرگان روان بود و او خود مایل بود بپندارد از باد است. نمی‌خواست به روی خود بیاورد که دارد می‌گرید. دلش این را نمی‌خواست. گریه دیگر چیست؟ سال‌ها می‌گذشت که آب در کاسه‌ی چشم‌های مِرگان خشکیده بود؛ و حالا… حالا دیگر حوصله‌اش را نداشت. دیگر حوصله‌اش را نداشت. چه چیزی از او کم شده بود؟ جای خالی سلوچ محمود دولت آبادی

چطورین!؟ http://t.me/HidenChat_Bot?start=840793562

«من شب را می‌پوشم؛ مثل پیراهنی که بوی خون می‌دهد و با آن در کوچه‌های تهی راه می‌روم. کسی صدایم نمی‌زند. شب، نام من را بهتر از هر کسی بلد است.» _توماش ترانسترومر

چشم‌ها دروغ نمی‌گویند. چندبار بهتان گفتم که اشتباه اساسی شما کم بها دادن به اهمیت چشم است. زبان آدمی شاید بتواند حقیقت را کتمان کند، ولی چشم‌ها هرگز. میخائیل بولگاکف|مرشد و مارگاریتا

Untitled By Alain Daussin

هیچ‌ چیزی شاعرانه تمام نمی‌شود. تنها تمام می‌شود و ما شعرش می‌کنیم. اینهمه خون هیچ‌وقت زیبا نبوده است. فقط سرخ بوده است، سرخ! _کیت روکوفسکی

در پاسخ پیام بالا این عکس را فرستاد!

از این‌که به فکر من بودید خیلی خوشحال شدم، حالم خوبه و خیلی ممنونم ازت🤍

امیدوارم حالت بهتر شده باشه جواد عزیز