مردی نشسته در ایوان؛

«زیبایی را برای چه می‌خواهم؟ من فقط دلم می‌خواهد به آن مرحله از رشد روحی برسم که بتوانم هر موضوعی را در خودم حل کنم و برای من احتیاج به -کلمه- بی‌معنی شود؛ بتوانم زندگی را مثلِ یک گیاهِ زهری میانِ انگشت‌هایم بفشارم و خرد کنم.» • نامه از فروغ فرخزاد به پرویز شاپور

و اگر تو را از دست بدهم، چیزهای زیادی در من ویران خواهد شد، و می‌دانم که غبار روزها بر زخم خواهد نشست، اما به همان اندازه می‌دانم که مانند سایر زخم‌های تنم خواهد بود: هر بار که باد بر آن بوزد ملتهب می‌شوند. غسان کنفانی|تپش‌های شیدایی

«آیا آن‌قدر مرا دوست داری که بتوانم در مقابلت ضعیف باشم؟» _آلن دوباتن

کتاب به او فرصت گریختن از نوعی زندگی را می‌داد که هیچ‌گونه رضایت خاطری از آن نداشت. بار هستی|میلان کوندرا «داستان تازه، ۱۸۷۷» اثر وینسلو هومر The New Novel, 1877 By Winslow Homer

Winter

آیا این خواست توست که نقش و خیال تو در شب‌های خسته و خسته‌کننده پلک‌های سنگین مرا باز نگه‌دارد؟ ویلیام شکسپیر|غزل‌های عاشقانه

چرا این تصویر شما که روی بالکن ایستاده‌اید و به دوردست‌ها خیره شده‌اید و احساس تنهایی می‌کنید از مغزم بیرون نمی‌رود؟ ۱۵ اکتبر۱۹۰۲ مسکو، نامه از الگا کنیپر به آنتوان چخوف

از حال دل ات بگو! http://t.me/HidenChat_Bot?start=840793562

با یک پیاله چای چطوری عزیز من؟

تقریبا روز و شب بدی داشتم.