پښتو شعرونه
Open in Telegram
Show more
The country is not specifiedThe category is not specified
237
Subscribers
+324 hours
+57 days
+1230 days
Posts Archive
237
خدایه ته خو مهربان یی
ته رحیم یی ته قادر یی
ته ظاهر یی پر خکاره
او پر باتن باندی خبر یی
نو بیا ولی زه جدا
له خپلی وینی خپلی مینی
خپل د زړه ټوټئ نه لیری
زوریدلی کړیدلی
ژړیدلی سوزیدلی
رویا هسی تاته وایم
چه درزمه زه درزمه ژر درزمه
خو درتللی درته نشم
ما احمق ته بخشه وکړه
درتلی نشم درتلی نشم
هسی تاته دروغ وایم
زه جواد یم دروغجن یم
فریبکار یم خطا کار یم
ماته ډیره بخشه وکړه
زه بی حده ګناهګار یم
#جواد پرهر
237
غزل
راسره مل به دومـــــره زياتې شوګيرې نه واى،
ته چې زما واى زما سترګې به لمدې نه واى،
زما دې نه واى خــو دا مخ اړول زور غواړي،
د بل دې هم واى خـو چې ختمې رابطې نه واى،
څه شرپسندو ته يې په سر دي د دولت په خاطر،
د دې جاهلو په سرونو چــــــــې شملې نه واى،
دا چې سکه وروڼو په يوه کور کې ديوال وهلى،
د وروڼو مينځ کې چې د دوى دا فيصلې نه واى،
په بعضو بعضو مې روښانه داغه زړه خوږيږي،
په بدرنګ زړه پورې چې دا ښکلې څيهرې نه واى،
Rohan Niazai
237
اوس دې زنه کې هماغه کنده شته دی؟
چې خندل به دې جوته ښکارېدله
ما به وې دا مې خوښېږي ګلابمخې!
نو حيا به دې اوچته ښکارېدله
اوس دې ستوني باندې هغه خدايي خال
د پخوا رقم تازه دی او ځلېږي؟؟
ته هماغه رقم شوخه او خوږه يې؟
خوله دې هسې له خندا نه راټولېږي؟
هغه سپين کريمچ بوټونه پښو کوې لا؟
اچوې يې هماغسې مدرسې ته؟
زما پښه کې په اغزي تلو خپه کېږې؟
هماغه رقم مې درد درځي سينې ته؟
اوس هم ورور سره زما په سر نَښلې؟
ورته وايې دا شاعر وړکی مې خوښ دی؟
د پخوا رقم اوس هم درنه خپه شي؟
ورته ښايې؟ دا شاعر وړکی مې خوښ دی؟
شبو! مۀ پوښته له ما چې څنګه يمه
شبو! زه خو له تا پس خاورې ايرې يم
زنده ګي لکه د تيږو لوی کمر دی
او زه وچه خوله يم ماتې ماتې پښې يم
اوس دې زنه کې هماغه کنده شته دی؟
چې خندل به دې جوته ښکارېدله
ما به وې دا مې خوښېږي ګلابمخې!
نو حيا به دې اوچته ښکارېدله
237
لس بجې دي يولــس به شـــي دولــس به شي
زه مې په خوب باندې باور لرم چې نه به راځي
رنځ
😒😔✌️
237
لکه په ښار کې مو چې پام وي له جیبونو سره
اوس یې څوک نشي وړﺉ اوښیار شولو له زړونو سره
ما ویل ویده شم شاید داسې به مې هیره شې نور
خوب کې دې وینم سنګه وکړم له خوبونو سره
ټکسیوان نه یم خو دَ ښار کوڅه کوڅه بلد یم
دَ زړه تنګون مرض ملګرﺉ کړم واټونو سره
باران نوح
237
Repost from پښتو شعرونه
د شپې يوه بجه ده او نشه يمه لالیه
دا شپه زما په شان ده؟ که زه شپه یمه لالیه
دا ځان راته نن تاسره بدل، بدل لیده شي
یقین راکړه چې ستا یم هم هغه یمه لالیه
څه تا دې د ململ جامې اغوستي ستمګره
څه زه لکه د مست باران شېبه یمه لالیه
زما خود آزارۍ ته دې ونه کتل پخلا شوې
ته پرېږده کنه نن درنه خفه یمه لالیه
راځه په هر صورت کې مې کتلی شې راځه
جام جام، ساقي ساقي، پیاله پیاله یمه لالیه
چې ندې نازوم نزاکتونه دې برهم شي
ویل مې درته نه، چې ډیر ساده یمه لالیه
مـمتاز یم، که کامیاب یم که ناکام بلا پسې
په خپل ځان شوې خپله تجربه یمه لالیه
*ممتاز اورکزی*
237
دا چې ستا له دره ځواب شوی یم
مه پوښته چې څومره پعذاب شوی یم
تا باندې مئین یمه خو ستا لخوا
ستا په مینه والو حساب شوی یم
راشه کنه رنګ ته مې لږ وګوره
وبه ژاړې دومره خراب شوی یم
نه مې شي زغمی د چم ګاونډ خلک
نورو ته اوس هم اضطراب شوی یم
پل کله د عشق نافرماني کړې
زه کله په مینه سراب شوی یم
237
یو ګومان زما په زړه دی پیدا شوی
څوک له مانه تاته ښه دی پیدا شوی
ستا خبرې د پخوا په څېر اوس نه دي
قصد دې ماسره په څه دی پیدا شوی
لا د ژوند فلم کې ښه کردار مړ کېږي
لا د فلم هلک نه دی پیدا شوی
رسوایي خو ستا د زلفو شفقت دی
تار یې زما په ګرېوانه دی پیدا شوی
پله وایي چې څوک واک له مانه واخلي
د مور داسې ځوی لا نه دی پیدا شوی
*عبدالمجيد پل*
