یادداشت‌ها

To be honest:

“Find something worth suffering for!”

بالاخره بعد از چند روز چشم ما به جمال آفتاب کابل روشن شد!

کاش کارهایم زودتر تمام شوند که برگردم مزار؛ چیزی نمانده از دلتنگی بترکم!

Chandler Bing once said:

“You cannot be wise and in love at the same time!” -Bob Dylan

هی که چقدر با این حرف Joey خودم را گول زدم!

بزرگسالی مزه‌ی خاک می‌ده، مزه‌ی خرمالوی نرسیده. اندوه کدر.

“Stop wondering if you are good enough. You are not!”

هوای کابل چقدر پاک و صاف شده!

«شخصیتی داشت سرشار از تناقض.» . .

آخرین باری که یکی چشم چپ‌اش می‌پرید؛ با این‌که عقیده‌ی آن‌چنانی به این حرف‌ها ندارم برایش گفتم قرار است خبر خوشی بشنوی. یک هفته بعدش خبری که منتظرش بود را شنید که یکی از بزرگ‌ترین گره‌های زنده‌گی‌اش باز شد. حالا چشم چپ خودم می‌پرد و امیدوارم آن گره‌ی کور زندگی‌ام باز شود.

هنگامی که رنگ‌ها سرکش می‌شوند:

این چند روز آسمان مزار خیلی دیوانه شده است، اغلب زیباست.

داشتم فکر می‌فکردم که شور زندگی از کجا می‌آید؛ همان نیرویی که صبح‌ها آخرین دلیل برای برخاستن‌ است؟ از عشق می‌آید یا امید یا معنا یا خواستن یا حرکت‌کردن؟ هرچه کردم شور را ازین‌ها جدا نتوانستم و نه هم آن‌ را مختص به یکی. وقتی آغازش را فهمیدم جریانِ شور زندگی را از رنج جدا ندیدم. دنبال رنج زندگی گشتم؛ کنجکاو بودم که از کجا می‌آید؟ دیدم از همان جایی می‌آید که شور زندگی آمده است. چون می‌خواهم شاید به دست نیاورم و آن‌گه رنج خواهیم کشید، چون دوست دارم شاید از دست بدهم، چون امید دارم شاید ناامید شوم، چون معنا می‌جویم شاید روزی به پوچی برسم. اگر هیچ نخواهم رنجم کمتر خواهد شد، اما شور زندگی سرد می‌شود. شایدم رنج بهایی‌ست که برای شور زندگی باید پرداخت. #وحیده_مایار

“You’re allowed to close the window that hurts you, no matter how beautiful the view is. Ocean is beautiful, but drowning in it will kill you!”

«مردم از من می‌پرسند: آیا زندگی‌ات خوب است؟ و من لبخند می‌زنم. اما هیچ‌کس نمی‌پرسد: آیا زندگی‌ات معنا دارد؟ و این است سؤال واقعی‌ای که از آن فرار می‌کنیم…» _تولستوی _اعتراف ———- -گفت چگونه ای؟ +گفتم: در من امیدی بسیار همراه با نَمی اَشک کَمی رنج و بی حوصلگی پیدا می‌شود...

سیزده را همه عالم به در امروز از شهر من خود آن سیزدهم کز همه عالم به درم -شهریار