وردة حمراء🥀

دوستان، مهم‌تر از خود مشکلات، شیوه‌ی مواجهه‌ی ما با آن‌هاست. ابتلا بخشی جدانشدنی از زندگی دنیاست؛ اما برای عبور از آن بی‌راهه‌های زیادی پیش روی ماست و نسخه‌ی قرآن، امن‌ترین راهنماست. در روزهای سخت، باید بیشتر به آنچه قرآن به ما آموخته پناه ببریم: ذکر و اوراد، صبری که با شکایت و بی‌تابی درنیامیزد، و مشورت با اهلِ تخصص و دلسوزی که هم مسئله را بفهمند و هم خیر ما را بخواهند. قرار نیست همیشه بتوانیم از آمدن ابتلا جلوگیری کنیم اما می‌توانیم کاری کنیم که در عبور از آن، کمتر آسیب ببینیم و بیشتر ساخته شویم.

بخدا دارم بهتون مشکوک میشم، قضیه چیه اینو همش دارید کجا فوروارد میزنید😕

یکی از دوستانم دیروز حرف زیبایی زد. می‌گفت: نباید فرزندانمان را گاه‌به‌گاه به مسجد بفرستیم بلکه، باید در مسجد باشند و گاهی به خانه بیایند...

امروز در مسجد، جشنی بزرگ و باشکوه برای شاگردان و نوجوانانمان برگزار شد؛ جشنی برای شکرانه‌ی حضور نسلی که دلمان می‌خواهد دوباره راه مسجد را بشناسد و با آن انس بگیرد. چند روز است که همه برای این مراسم در تلاش‌اند؛ اما امروز، بیش از هر چیز دلسوزی خواهرانی را دیدم که برای این نسل وقت و دل گذاشته بودند؛ از پختن آش و آماده کردن شربت گرفته تا تمیز کردن و آراستن مسجد، خریدن هدیه و جایزه و هزار کار ریز و درشت دیگر. بارها میان همین تلاش‌ها دستِ یاری خدا را دیدم؛ جاهایی که راهی باز شد، کاری پیش رفت و چیزی که شاید به نظرمان دشوار می‌آمد به لطف او آسان شد. خوشحالم که در دیارمان، هنوز کسانی هستند که می‌خواهند پرده‌های غفلت را کنار بزنند و برای تربیت دوباره‌ی نسلی قرآنی و ایمانی قدم بردارند. در روزگاری که دنیا با زیباترین و پرزرق‌وبرق‌ترین چهره‌اش خود را به فرزندانمان عرضه می‌کند و پشت بسیاری از این جلوه‌ها، راه‌هایی است که آرام‌آرام دل و ایمانشان را می‌بلعد، مسجد نباید فقط جایی برای نماز باشد؛ باید پناه، خانه و مأمن این نسل باشد. امروز، وقتی شادی بچه‌ها را در مسجد دیدم و دست‌هایشان را پر از هدیه و دل‌هایشان را پر از شوق دیدم با خودم فکر کردم شاید همین لحظه‌های ساده آغاز یک بازگشت بزرگ باشند. باشد که این جشن‌ها این محبت‌ها و این تلاش‌های بی‌ادعا سببی شوند برای روشن‌تر شدن دوباره‌ی چراغ ایمان در دیارمان و مسجد، دوباره خانه‌ای شود که نسل ما و نسل بعد، با دل خود به سویش برگردند.

عددها به سرعت بزرگ‌تر می‌شوند و فرصت‌ها، کوتاه‌تر... ۲۹ سالگیم سلام... ۱۴۰۵/۰۶/۳۱🤍

ثبت‌نام کلاس صرف و نحو عربی در رده سنی ۱۵ تا ۲۵ سال برای بانوان انجام می‌شود. در صورت تمایل به شرکت در کلاس، لطفاً پیام دهید. توجه: ظرفیت کلاس محدوده و برای داخل ایران هست @Arabic_iran13

آخرین عصر راز آلود تابستانی را از دست ندهیم و با کثرت صلوات و دعا برای امت و عاقبت خیری خود و عزیزانمان آن را بدرقه کنیم.🤍🌱

دوستان فردا ۲۷ شهریور، آخرین مهلت برای ثبت نام در برنامهٔ حفظ آل عمران هست. 📎لطفا اگر قصد شرکت دارید یا قصد دارید به دوستانتون خبر بدین که بیان عجله کنید...این ۲۷ اگر ۲۸ شد دیگه نمیشه کاریش کرد.

نمیدونم چرا وقتی به یکی زنگ می‌زنم و جواب نمیده، دو دقیقه بعد که خودش زنگ می‌زنه دیگه حوصله ندارم جواب بدم!

پول، پول میاره گناهم، گناه میاره... #بابا

به آن‌ها بگو که رفتن‌های ما هجرت نبود! گریز بود سفر نکردیم کوچانده شدیم! سلمان امین

پاییز از لای روزها سرک کشیده....

با اینکه دلم میخواد یه موج دیگه راه بندازم و‌بگم پودرسیرم برا این عالیه... ولی نه سکوت میکنم.

مال من خیاره ماست میریزم توش اونیکه شما میگید ماسته خیار توش می‌ریزید! پ.ن؛ توجیه زورکی...

ایشونم متخصصه

اینام بلههه ولی این ترکیبات مام امتحان کنید حتما. تا کشفیات بعدی...

ایشون از ما نیست بلاکشون کنید.

از متخصص خیار ماست تقاضا میشود رسپی خود برای مومنان در کانال درج بفرمایند... باتشکر.