منابع بیگانه

این کتاب رو فرصت کردید بخونید. در این زمینه روشنگره: دموکراسی؛ خدایی که شکست خورد اثر هانس هرمان هوپه

میرزا ملکم‌خان (ناظم‌الدوله) با بهره‌گیری ابزاری از دین در راستای تحقق هدف خود، یعنی رهایی از استبداد، در واقع دست به خلق یک کلان‌روایت زد.

روزنامه‌ی قانون و پیشگامی در صورت‌بندی اندیشه‌ی حکومت اسلامی و بدیل سیاسی سلطنت قاجار 1. طرح ایده‌ی حکومت مبتنی بر مرجعیت دینی: بازتاب اندیشه‌ی شکل‌گیری نظمی سیاسی با اتکا به آموزه‌های اسلامی و اصول برگرفته از قرآن و شریعت. 2. کاربرد مفهوم انقلاب در ادبیات سیاسی ایران: روزنامه‌ی قانون و جایگاه آن در ورود و ترویج مفهوم انقلاب در گفتمان سیاسی و مطبوعاتی ایران. 3. بازتعریف مشروطه بر مبنای اسلام: طرح الگویی از مشروطه‌خواهی که مشروعیت و مبانی حقوقی و سیاسی خود را از اسلام و قرآن اخذ می‌کند. 4. آلترناتیوسازی در برابر سلطنت قاجار: ارائه‌ی تصوری متفاوت از ساختار قدرت سیاسی، با تکیه بر اقتدار مرجعیت دینی و امکان جایگزینی سلطنت موروثی با رهبری روحانی. 5. میرزا حسن شیرازی به‌مثابه رئیس روحانی و رهبر سیاسی: طرح جایگاه میرزا حسن شیرازی به‌عنوان «رئیس روحانی ملت» و محور اقتدار دینی و سیاسی در برابر شاه و حاکمان عرفی. این ایده را می‌توان از نمونه‌های اولیه‌ی تصور رهبری سیاسی مبتنی بر مرجعیت شیعه در تاریخ اندیشه‌ی سیاسی ایران دانست. 6. طرح مسئله‌ی انقراض سلسله‌ی قاجار: بازتاب اندیشه‌ی پایان سلطنت قاجار و جست‌وجوی نظمی سیاسی جایگزین، در پیوند با اقتدار و مشروعیت مرجعیت دینی. 7. تحصن به‌مثابه نخستین شیوه‌ی کنش اعتراضی و انقلابی: معرفی تحصن به‌عنوان یکی از نخستین ابزارهای سازمان‌یافته‌ی اعتراض سیاسی در گفتمان مورد بحث روزنامه. 8. سیاسی‌شدن شعار الله‌اکبر: تبدیل یک عبارت اعتقادی و مذهبی به شعاری با کارکرد سیاسی و اعتراضی و پیوند میان هویت دینی و کنش سیاسی. 9. کاربرد اصطلاح «رئیس روحانی»: بازتاب شکل‌گیری مفاهیم جدید درباره‌ی نسبت رهبری دینی، اقتدار اجتماعی و حاکمیت سیاسی. 10. ورود واژه‌ی «زنان» به ادبیات مطبوعاتی: توجه به کاربرد این واژه در روزنامه‌ی قانون و بررسی جایگاه زنان در گفتمان اجتماعی و سیاسی مطبوعات دوره‌ی قاجار. پ‌ن۱: اهمیت این موضوع در آن است که روزنامه‌ی قانون، حدود یک قرن پیش از انقلاب ۱۳۵۷، برخی از مسائل بنیادین نسبت میان دین و دولت، مشروعیت سیاسی، رهبری روحانی و ساختار حکومت را وارد عرصه‌ی بحث سیاسی کرده بود. پ‌ن۲: یکی از مسائل اساسی در بررسی اندیشه‌ی سیاسی میرزا ملکم‌خان، تمایز میان زبان و صورت‌بندی دینی روزنامه‌ی قانون و اهداف سیاسی او در مواجهه با ساختار سلطنت قاجار است. می‌توان این فرضیه را مطرح کرد که ملکم‌خان با بهره‌گیری از مفاهیم اسلامی، آموزه‌های قرآنی، اقتدار مرجعیت دینی و اصطلاحاتی نظیر «رئیس روحانی»، درصدد ایجاد زبانی مشترک برای بسیج نیروهای مذهبی و اجتماعی علیه استبداد قاجار بود. بر این اساس، کاربرد مفاهیم دینی در روزنامه را نباید لزوماً بازتاب اعتقاد او به استقرار حکومتی مبتنی بر حاکمیت روحانیون تلقی کرد؛ بلکه باید کارکرد سیاسی و راهبردی این مفاهیم را در پیشبرد پروژه‌ی اصلاح و تغییر ساختار قدرت بررسی کرد.

من این چندوقت درگیر کارهای عملی بودم و کمتر به مسائل تئوریک و یادگیری رسیدم. با اینحال چون شما شاهد تغییرات مسیر و قدم به قدم پیش رفتنای من بودید، خوشحال می‌شم شمارو هم توی خلاصه‌ی مسیر شریک کنم و دعوتتون کنم تا اینجارو یه نگاهی بندازید و با من این مسیر رو مرور کنید: Nikally.com

این ویدئو پشم‌ریزون در مورد این که ترافیک‌ها چطوری به وجود میان رو ببینید [Swoosh • insta] @sut_tw

یه پلتفرم جدید ریاضی درست کردند و اسمش رو گذاشتند MathDB ظاهرا یه ترکیبی از چند تا سایت معروف در این زمینه. اثبات‌ها، حدس‌ها و چیزهای دیگه. کاری از دانشگاه Caltech از اعضای هیات علمی تا دانشجوی کارشناسی. گفتند: در واکنش به اتفاقات اخیر و رشد سریع دانش ریاضی نیاز به همچین چیزی احساس می‌شه. هدف اصلی کارشون رو گفتند که Exposition هست. می‌گن: توضیح‌دادن هم بخش مهمی از ریاضیات بوده و می‌خوایم اون insight هایی که همیشه توی گفتگوها و یا پای تخته ایجاد می‌شه رو حفظ کنیم. https://mathdb.com/

برای بررسی نظام‌های نشانه‌شناختی دوره ساسانی، با یکی از بچه‌ها دنبال منابع مرتبط می‌گشتیم و تصمیم گرفتیم فهرستی از رفرنس‌های مصور این حوزه تهیه کنیم. این دوست عزیز زحمت جمع‌آوری و مرتب‌کردن فهرست رو کشید و من هم اینجا به اشتراک می‌ذارمش؛ شاید برای شما هم مفید باشه و به کارتون بیاد. سنگ نگاره‌های ساسانی مجموعه هنرهای ساسانی سکه‌ها و آتشدان‌های ساسانی مهرها و نقش‌های حک شده ساسانی پارچه‌ها و نقوش تکرار‌شونده ساسانی ظروف و شکارها و زندگی درباری ساسانی موزه بریتانیا، اشیای دوره ساسانی آغازین آیین Bema مانوی تصویر روحانیان و جامعه مانوی کتاب تصاویرِ مانی یکی از تصاویر مهم کتاب تصاویر مانی مانوی‌بودنِ یک تصویر لزوماً به معنای ایرانی‌بودنِ همهٔ عناصر بصری آن نیست

آزادی سوال پرسیدن و آزادی کنجکاوی خودش به تنهایی یه ارزشه. اینکه شگفت‌زده بشی، تعجب کنی، با یه ایده بازی کنی و دنبال سوالاتت بری. این یه آزادیه که نه تایید هیچ شرکتی رو می‌خواد و نه اجازه یه سری آدم رو که خودشون رو قیم بقیه می‌دونند. این آزادی ارزشمنده و لازم نیست کسی از قبل وعده بده که من قراره کشفی بکنم، که من استعداد خاصی دارم و یا نیت خیری دارم. ما حق داریم که کنجکاو باشیم. دانش تخصصی چی می‌شه؟ راه رو برای بقیه روشن می‌کنه، ولی هیچ حقی برای کسی ایجاد نمی‌کنه. اتفاقات اخیر نشون داد که ریاضیدان‌های حرفه‌ای با اینکه سهم مهمی در ریاضیات داشتند دیگه اون انحصاری که در ۱۵۰ سال گذشته داشتند، ندارند. من از دیدن این پایان ناراحت نیستم. دانشجوها آزادند که تجربه کنند، تحت تاثیر قرار نگیرند، لذت ببرند یا اصلا کنار بکشند. کسی به ریاضیات بدهکار نیست. https://proofsandprompts.com/2026/10/12/free-inquiry-in-mathematics/

آموزش علمی، آنطور که امروزه می‌شناسیم، دقیقاً همین هدف را دارد. این آموزش، «علم» را با ساده‌سازیِ شرکت‌کنندگان آن ساده می‌کند: ابتدا، یک حوزه تحقیقاتی تعریف می‌شود. این حوزه از بقیه تاریخ جدا می‌شود (برای مثال، فیزیک از متافیزیک و الهیات جدا می‌شود) و «منطق» خاص خود را پیدا می‌کند. آمادگی کامل در این «منطق»، کسانی را که در این حوزه کار می‌کنند، مشروط می‌کند؛ این امر کارهای آنها را یکسان‌تر می‌کند و بخش زیادی از روند تاریخی را منجمد می‌کند. بنابراین، اتفاقی که می‌افتد این است: «حقایق» پایدار، علیرغم فراز و نشیب‌های تاریخ، پدیدار می‌شوند و پابرجا می‌مانند. بخش اساسی آموزشی که امکان پدیدار شدن چنین حقایقی را فراهم می‌کند، تلاش برای مهار شهودهایی است که ممکن است منجر به محو شدن مرزهای بین یک حوزه و حوزه دیگر شود. به عنوان مثال، دین یک فرد، یا متافیزیک او، یا حس شوخ‌طبعی او (حس شوخ‌طبعی طبیعی او، نه از نوع اکتسابی و تقریباً همیشه خنده‌داری ناخوشایندی که در برخی از حرفه‌های تخصصی یافت می‌شود) نباید هیچ ارتباطی با فعالیت علمی او داشته باشد. تخیل او سرکوب می‌شود و حتی زبان او دیگر یک زبان شخصی نیست. این نگرش سپس دوباره در ماهیت «حقایق» علمی که به عنوان [چیزهایی] تجربه می‌شوند، منعکس می‌شود. #AgainstMethod پ‌ن. به عبارتی چیزی که در خود علم شرح داده نمی‌شه، دقیقا خود اون روندیه که توسطش علم تولید می‌شه. همه‌ی ما دانشمند نیستیم. برای اینکه باشیم، باید یک روندی رو طی کنیم که مارو دانشمند کنه و بهمون صلاحیت تحقیق و حرف زدن بده (در روش کنونی). این یعنی اینکه از ما یک چیزهایی حذف می شه و یک نوع نگاه‌هایی اضافه می شه. ما برای اینکه چنین چیزی بشیم تغییر می‌کنیم. مثلا پونصدسال پیش اگر کسی حکیم بود، نباید اینکارو میکرد. یک کلیاتی رو از مسائل مختلف داشت و این کلیات بودن که بهش امکان اکتشاف و اختراع میدادن. تصور و خیال داشت. ما اما این امکان رو از دست دادیم چون فقط به روش‌های خاص مشخصی محدود شدیم.

علم اساساً یک امر آنارشیستی است: آنارشیسم نظری، در مقایسه با جایگزین‌های مبتنی بر نظم و قانون، انسان‌دوستانه‌تر اند و بیشتر پذیرای پیشرفت و تشویق است. #AgainstMethod

یکی از ضعف‌های بزرگ امروزه‌ی ساینس اینه که به حدی داخلش مقالات جدید میاد و گاهی حتی این مقالات بسیار شگفت‌انگیزن، همونقدر داخلش تلاش برای کنار هم گذاشتن دانش و دیدن تصویر کلی ضعف وجود داره. خیلی وقت‌ها یا انقدر مقالات مشابه هم تولید می‌شه که کاملا شاخه‌ی ضدش کنار گذاشته می‌شه یا که انقدر فراموشمون شده تصویر کلی ببینیم که فکر می‌کنیم درحال دوباره کشف کردن چیزی هستیم که از پیش دربارش کار شده. خلاصه دعوت می‌کنه به اینکه بریم مسائل رو کنار هم بگذاریم. بررسی کنیم ببینیم چیا از قبل انجام شده و چیا نشده و به شاخه‌هایی که ضد روش‌های کنونی و متداول بودن هم بها بدیم چون اون‌ها هم چیزهایی رو دیدن که خوبه بهش بپردازیم و فکر نکنیم صرف تفاوت یا ضدیت، صلاحیت ندارن و بدرد نخورن. - مطالعه‌ی بیشتر

در این راستا بیایید بازی کنیم! این بار رفتم سراغ تعاریف پایه‌ی ژنتیکی برای اینکه کمتر گولمون بزنن و خودشونو علامه‌ دهر نشون بدن.

ایونتی که من شاهدش بودن همکاری با Robotiq بود https://robotiq.com/physical-ai

هوش مصنوعی بدنمند یعنی چی؟ یعنی ما دیگه با مدل های جبری طرف نیستیم بلکه با مدل های تطبیق پذیر طرفیم که فقط یک تسک رو عالی انجام نمی دن بلکه اگر بشه دیتای مناسب فراهم کرد قادرن با کارهای متنوع تطبيق پیدا کنن و خودشون رو بهبود بدن. اما چرا تطبیق پذیرن ؟ چون توی فرایند برنامه نویسیشون حالا دیگه هوش مصنوعی دست می بره و براساس کانتکست و تسک خودش رو باز نویسی می کنه معایب تایم زیادی میبره و دیتای زیادی میخواد مزیت یه بار دیگه ست بشه، هم دیگه ست کردن نمیخواد و هم دیتاش قابل انتقال میشه به باقی ربات ها. کلیدواژه برای سرچ بیشتر: physical AI