منابع بیگانه

برای بررسی نظام‌های نشانه‌شناختی دوره ساسانی، با یکی از بچه‌ها دنبال منابع مرتبط می‌گشتیم و تصمیم گرفتیم فهرستی از رفرنس‌های مصور این حوزه تهیه کنیم. این دوست عزیز زحمت جمع‌آوری و مرتب‌کردن فهرست رو کشید و من هم اینجا به اشتراک می‌ذارمش؛ شاید برای شما هم مفید باشه و به کارتون بیاد. سنگ نگاره‌های ساسانی مجموعه هنرهای ساسانی سکه‌ها و آتشدان‌های ساسانی مهرها و نقش‌های حک شده ساسانی پارچه‌ها و نقوش تکرار‌شونده ساسانی ظروف و شکارها و زندگی درباری ساسانی موزه بریتانیا، اشیای دوره ساسانی آغازین آیین Bema مانوی تصویر روحانیان و جامعه مانوی کتاب تصاویرِ مانی یکی از تصاویر مهم کتاب تصاویر مانی مانوی‌بودنِ یک تصویر لزوماً به معنای ایرانی‌بودنِ همهٔ عناصر بصری آن نیست

آزادی سوال پرسیدن و آزادی کنجکاوی خودش به تنهایی یه ارزشه. اینکه شگفت‌زده بشی، تعجب کنی، با یه ایده بازی کنی و دنبال سوالاتت بری. این یه آزادیه که نه تایید هیچ شرکتی رو می‌خواد و نه اجازه یه سری آدم رو که خودشون رو قیم بقیه می‌دونند. این آزادی ارزشمنده و لازم نیست کسی از قبل وعده بده که من قراره کشفی بکنم، که من استعداد خاصی دارم و یا نیت خیری دارم. ما حق داریم که کنجکاو باشیم. دانش تخصصی چی می‌شه؟ راه رو برای بقیه روشن می‌کنه، ولی هیچ حقی برای کسی ایجاد نمی‌کنه. اتفاقات اخیر نشون داد که ریاضیدان‌های حرفه‌ای با اینکه سهم مهمی در ریاضیات داشتند دیگه اون انحصاری که در ۱۵۰ سال گذشته داشتند، ندارند. من از دیدن این پایان ناراحت نیستم. دانشجوها آزادند که تجربه کنند، تحت تاثیر قرار نگیرند، لذت ببرند یا اصلا کنار بکشند. کسی به ریاضیات بدهکار نیست. https://proofsandprompts.com/2026/10/12/free-inquiry-in-mathematics/

آموزش علمی، آنطور که امروزه می‌شناسیم، دقیقاً همین هدف را دارد. این آموزش، «علم» را با ساده‌سازیِ شرکت‌کنندگان آن ساده می‌کند: ابتدا، یک حوزه تحقیقاتی تعریف می‌شود. این حوزه از بقیه تاریخ جدا می‌شود (برای مثال، فیزیک از متافیزیک و الهیات جدا می‌شود) و «منطق» خاص خود را پیدا می‌کند. آمادگی کامل در این «منطق»، کسانی را که در این حوزه کار می‌کنند، مشروط می‌کند؛ این امر کارهای آنها را یکسان‌تر می‌کند و بخش زیادی از روند تاریخی را منجمد می‌کند. بنابراین، اتفاقی که می‌افتد این است: «حقایق» پایدار، علیرغم فراز و نشیب‌های تاریخ، پدیدار می‌شوند و پابرجا می‌مانند. بخش اساسی آموزشی که امکان پدیدار شدن چنین حقایقی را فراهم می‌کند، تلاش برای مهار شهودهایی است که ممکن است منجر به محو شدن مرزهای بین یک حوزه و حوزه دیگر شود. به عنوان مثال، دین یک فرد، یا متافیزیک او، یا حس شوخ‌طبعی او (حس شوخ‌طبعی طبیعی او، نه از نوع اکتسابی و تقریباً همیشه خنده‌داری ناخوشایندی که در برخی از حرفه‌های تخصصی یافت می‌شود) نباید هیچ ارتباطی با فعالیت علمی او داشته باشد. تخیل او سرکوب می‌شود و حتی زبان او دیگر یک زبان شخصی نیست. این نگرش سپس دوباره در ماهیت «حقایق» علمی که به عنوان [چیزهایی] تجربه می‌شوند، منعکس می‌شود. #AgainstMethod پ‌ن. به عبارتی چیزی که در خود علم شرح داده نمی‌شه، دقیقا خود اون روندیه که توسطش علم تولید می‌شه. همه‌ی ما دانشمند نیستیم. برای اینکه باشیم، باید یک روندی رو طی کنیم که مارو دانشمند کنه و بهمون صلاحیت تحقیق و حرف زدن بده (در روش کنونی). این یعنی اینکه از ما یک چیزهایی حذف می شه و یک نوع نگاه‌هایی اضافه می شه. ما برای اینکه چنین چیزی بشیم تغییر می‌کنیم. مثلا پونصدسال پیش اگر کسی حکیم بود، نباید اینکارو میکرد. یک کلیاتی رو از مسائل مختلف داشت و این کلیات بودن که بهش امکان اکتشاف و اختراع میدادن. تصور و خیال داشت. ما اما این امکان رو از دست دادیم چون فقط به روش‌های خاص مشخصی محدود شدیم.

علم اساساً یک امر آنارشیستی است: آنارشیسم نظری، در مقایسه با جایگزین‌های مبتنی بر نظم و قانون، انسان‌دوستانه‌تر اند و بیشتر پذیرای پیشرفت و تشویق است. #AgainstMethod

یکی از ضعف‌های بزرگ امروزه‌ی ساینس اینه که به حدی داخلش مقالات جدید میاد و گاهی حتی این مقالات بسیار شگفت‌انگیزن، همونقدر داخلش تلاش برای کنار هم گذاشتن دانش و دیدن تصویر کلی ضعف وجود داره. خیلی وقت‌ها یا انقدر مقالات مشابه هم تولید می‌شه که کاملا شاخه‌ی ضدش کنار گذاشته می‌شه یا که انقدر فراموشمون شده تصویر کلی ببینیم که فکر می‌کنیم درحال دوباره کشف کردن چیزی هستیم که از پیش دربارش کار شده. خلاصه دعوت می‌کنه به اینکه بریم مسائل رو کنار هم بگذاریم. بررسی کنیم ببینیم چیا از قبل انجام شده و چیا نشده و به شاخه‌هایی که ضد روش‌های کنونی و متداول بودن هم بها بدیم چون اون‌ها هم چیزهایی رو دیدن که خوبه بهش بپردازیم و فکر نکنیم صرف تفاوت یا ضدیت، صلاحیت ندارن و بدرد نخورن. - مطالعه‌ی بیشتر

در این راستا بیایید بازی کنیم! این بار رفتم سراغ تعاریف پایه‌ی ژنتیکی برای اینکه کمتر گولمون بزنن و خودشونو علامه‌ دهر نشون بدن.

ایونتی که من شاهدش بودن همکاری با Robotiq بود https://robotiq.com/physical-ai

هوش مصنوعی بدنمند یعنی چی؟ یعنی ما دیگه با مدل های جبری طرف نیستیم بلکه با مدل های تطبیق پذیر طرفیم که فقط یک تسک رو عالی انجام نمی دن بلکه اگر بشه دیتای مناسب فراهم کرد قادرن با کارهای متنوع تطبيق پیدا کنن و خودشون رو بهبود بدن. اما چرا تطبیق پذیرن ؟ چون توی فرایند برنامه نویسیشون حالا دیگه هوش مصنوعی دست می بره و براساس کانتکست و تسک خودش رو باز نویسی می کنه معایب تایم زیادی میبره و دیتای زیادی میخواد مزیت یه بار دیگه ست بشه، هم دیگه ست کردن نمیخواد و هم دیتاش قابل انتقال میشه به باقی ربات ها. کلیدواژه برای سرچ بیشتر: physical AI

چیزی که امروز شاهدش بودم هوش‌مصنوعی بدنمند بود. ربات‌هایی که با هوش‌مصنوعی ادغام شدن و از مدل جبری عبور کردن و دیپ‌لرنینگ رو با امکان بازبینی برنامه‌نویسی کنار هم آوردن تا بتونن مدل تطبیق‌پذیر بسازن. چون محدودیت دیتا وجود داره، دقت هنوز کمه اما تنوع بالاعه و به محض اینکه به حد خوبی از دیتا برسن، لازم نیست باقی هوش‌مصنوعی‌های بدنمند رو از اول برنامه‌ریزی کنن بلکه کافیه انتقال تجربه بدن. باید سنجید در چنین وضعیتی که هنوز مراحل اولیه‌است، چه کارکردی رو می‌تونیم پیش بگیریم تا از وضعیت آخرالزمانی یا انحصاری توسط دولت‌ها بتونیم خودمون رو حفظ کنیم و مطمئن بشیم حقوق انسان حفظ می‌شه.

گرچه دولت می‌تواند برابری در برابر قانون را به ارمغان بیاورد اما نمی‌تواند احساس برابری را تضمین کند. زمانی که تلاش کند احساس برابری را در شهروندان بوجود بیاورد، دیگر از یک مدافع حقوق خارج می‌شود و به کنترل‌کننده‌ی زندگی روزمره‌ی افراد تبدیل می‌شود. برای مطالعه‌ی بیشتر.

انحصار زمانی به صورت حقیقی از بین رفته که بشود با یک مجموعه به رقابت پرداخت. تا زمانی که رقابت بوسیله‌ی قوانین مختلف غیرممکن یا بسیار سخت باشد، نمی‌شود گفت که بازار آزاد وجود دارد. برای مطالعه‌ی بیشتر

«زبان سیاسی بدان‌گونه طرح‌ریزی شده است که دروغ را راست‌نما و قتل را موجه و محترم جلوه دهد.» — جورج اورول (۱۹۴۶) تجربیات زیستهٔ جورج اورول شناختی بی‌واسطه از ساختارهای سیاسی در اختیار او نهاد؛ ساختارهایی که بعدها دستمایهٔ واکاوی در آثار مکتوبش شد. او که در سال ۱۹۰۳ با نام اریک آرتور بلر زاده شد، مدتی در پلیس استعماری بریتانیا در برمه خدمت کرد، طعم تلخ فقر را در میان طبقات کارگری پاریس و لندن چشید و در بحبوحهٔ جنگ داخلی اسپانیا به آن دیار سفر کرد. این مواجهه‌ها از سویی تعهد او به سوسیالیسم دموکراتیک را شکل داد و از سوی دیگر، مخالفتش را با امپریالیسم، اقتدارگرایی و اطاعت کورکورانهٔ سیاسی دوچندان ساخت. اورول در جستارِ سال ۱۹۴۶ خود با عنوان سیاست و زبان انگلیسی، به بررسی این مسئله پرداخت که چگونه زبان سیاسی به‌جای روشنگری، واقعیت را تحریف می‌کند. استدلال او این بود که دولت‌ها و تشکل‌های سیاسی غالباً به تعابیر مبهم، واژگان پیچیده و صناعاتِ حسن تعبیر متوسل می‌شوند تا حقایق ناخوشایند را پرده‌پوشی کنند. با جایگزینی زبان انتزاعی به‌جای توصیفات سرراست و شفاف، رخدادهای سهمگینْ اموری عادی و غیرشخصی جلوه داده می‌شوند. از منظر اورول، نگارش نادقیق صرفاً ضعفی سبکی نیست، بلکه می‌تواند اندیشیدنِ به‌همان‌اندازه نادقیق و مغشوش را دامن زند. راهکار پیشنهادی او ساده و بی‌تکلف بود: برگزیدن واژگان مأنوس، پیراستن متن از کلمات زاید، و توصیف واقعیت در نهایتِ وضوح و شفافیت. او استعاره‌های فرسوده و اصطلاحات متکلفانه‌ای را که با هدف فاخرنمایی و بی‌پشتوانهٔ معنایی اصیل به کار می‌روند، آماج نقد قرار داد؛ هرچند خود اذعان داشت که اصول نگارشی‌اش نه احکامی قطعی، بلکه رهنمودهایی منعطف به‌شمار می‌روند. این دل‌مشغولی‌ها در رمانِ ۱۹۸۴ او نیز بازتاب یافت؛ جایی که زبان ساختگی «نیوسپیک» (زبان‌نو) نشان می‌دهد چگونه مهار دایرهٔ واژگان می‌تواند تفکر مستقل را تحدید کند. حزب حاکم می‌کوشد با کاستن نظام‌مند از شمار واژگان در دسترس مردم، بیان و صورت‌بندیِ برخی اندیشه‌ها را ناممکن یا به‌غایت دشوار سازد. اورول هم در جستارها و هم در آثار داستانی خود، پیوند میان زبان، قدرت سیاسی و آزادی اندیشهٔ مستقل را به‌دقت کاویده است. 🆔 @liberty_institute | انستیتو لیبرتی

قدیمی‌ترین صدای ضبط شده از انسان که تنها امروز قادر به شنیدنش هستیم. 🎬 Reel by @tempestinstruments

۴۰۰۰ سال پیش چطوری پیغوم پسغوم جا به جا می‌کردن؟ To find out more about this tablet and the scanning process, you can read the article 'Deciphering 4000-year-old cuneiform letters hidden in clay envelopes using a mobile X-ray computed tomography scanner' for free online! 🎬 Reel by @mesopotamiangeorge

وقتی می‌گیم بین خوب زیستن و آزاد زیستن باید انتخاب کرد بخاطر اینه.

و بعد بیشتر کنجاو شدم: https://youtu.be/UZEHBkBlalc?is=rP_t2uvzz5G6EkpM

درباره‌ی voynich manuscript کنجکاو شدم. https://youtu.be/8NS4CbBJQ84?is=jPHkswknViMMVOGF