Saved Messages
前往频道在 Telegram
2 445
订阅者
+124 小时
+57 天
-1730 天
帖子存档
2 445
من روز جهانی و غیرجهانی نمیشناسم عزیزم. هر روز روز توئه تویی که تکتک مشکلات رو رو شونهت کشیدی، حلشون کردی، دستت رو تو قلبم کردی و پروانههاشو به پرواز درآوردی. روز تو هر روز و هر روز مبارکم.
18 11月, 19:34
2 445
چنان حق در باطل و باطل در حق آمیخته شده است که گمان میکنم توان تمایز میان آنان را از دست دادهام. اینک فقط میتوانم در حد وسع خود بکوشم که گامهای من رو به سوی حق باشد و باقی ماجرا را به تقدیر میسپارم.
18 11月, 12:42
2 445
Repost from نـــــــگــــــاهــــ
روان سالم قابلیت انعطاف داره. یعنی میتونه در طول زمان شناختهای خودش رو از فرد، موقعیتها و روابط به روز رسانی کنه. میتونه اشتباهات فردی رو به پای تمامی شخصیت یک فرد نذاره و باور داشته باشه آدمها و روابط قابلیت رشد و تغییر(چه منفی، چه مثبت) دارن.
17 11月, 13:16
2 445
هربار خواستم زندگی را به زیبایی یاد کنم به یاد آوردم که تو را دیدم. هر بار خواستم که سرنوشتم را به سیاهی متهم کنم، به یاد آوردم که تو را دیدم.
17 11月, 08:32
2 445
من میروم و کلید این خانهی دلگیر را زیر هیچ گلدانی نخواهم گذاشت. دلتنگ که شدی، آمدی نبودم نگرد. باران هرگز شبیه آنچه بود به آسمان برنمیگردد.
16 11月, 11:32
2 445
کاش میتوانستم خاک را کمی پس بزنم و ببینم که هنوز لبخند میزنی. هنوز هم رگهای عسل در چشمانت جاریست و عشق درون قلبت میتپد. در آغوش بگیرمت و چنان بفشارمت که اگر خدا داعیهی پس گرفتنت را داشت، مرا هم با تو ببرد.
15 11月, 12:51
2 445
همونطور که آقای هنری دیوید ثورو فرمودند، من هم تا کنون رفیقی پیدا نکردهام که به اندازهی تنهایی قابل رفاقت باشد.
14 11月, 13:31
14 11月, ~15:17
2 445
اینکه بتوانی از خودت بپرسی که مگر من چه کم داشتم خودش سعادت کمرنگیست. من هرگز هیچ کجای زندگی نتوانستم چنین چیزی بر زبان بیاورم چراکه در سرتاسر زندگیام همواره همه چیز کم بود.
11 11月, 16:40
2 445
باید سعی کنم از این شوکهتر نشوم. بخش رایگان جهان به پایان رسیده و قسمت پولی آن فعال شده است. همه چیز به طرز غیرقابل باوری گران شده. و امیدی هم به پایین آمدن قیمت چیزها نیست. چیز امیدوارکنندهی چندانی برایم باقی نمانده. اما حرفی هم که امیدی را ناامید کند، عالَم از من نخواهد شنید. باید تا دیر نشده بنشینم و چیزهایی که داشتنشان پول میخواهد را از چیزهایی که نمیخواهد جدا کنم. شبیه وقتی سنگریزهها را از بین لوبیاها جدا میکنم. باید دنیایم را به دو قسمت چیزهای پولی و چیزهای غیرپولی تقسیم کنم. باید خودم را آمادهتر کنم. باید دقیقا وقتی دیگر بیشتر از این نمیتوانم، فشار بیشتری بیاورم. در نهایت هیچکدام از اینها اهمیتی نخواهند داشت. باید یک کاغذ بردارم و یک خط از بالا تا پایین آن بکشم. در یک سمت چیزهایی که هنوز هم میتوانم پول آنها را پرداخت کنم را بنویسم. و در سمت مقابل چیزهایی که دیگر پولی برای داشتنشان برایم باقی نمانده لیست کنم. باید کمکم بپذیرم که جهان هم با من همین کار را دارد میکند. دارد زندگیام را به دو بخش "میتوانی بهشان برسی" و "هرگز نخواهی توانست" تقسیم میکند. سرعت گرانتر شدن چیزها از سرعت پول درآوردن من بیشتر شده. و نوشتن اینها اینجا، بیشتر به یک تمرین ذهنی میمانَد. تا شاید سعی کنم از این شوکهتر نشوم.
10 11月, 11:33
2 445
مرا ببخش عزیزم برای نبودنم. برای آنکه کمحوصلهام و کمتر تو را میشنوم، برای آنکه غمگینم و هربار میپرسی چرا، پاسخی ندارم. ببخش مرا که این روزها اینهمه ویران شدهام. ببخش اگر تار موهای سپیدم تو را غمگین میکنند. ببخش که این همه سرد و تاریک و لبریزم و در این آشفتهحالی از تو دور میشوم. آنقدر دور که مبادا تاریکیام، خورشید وجودت را ببلعد. ببخش که نیستم. ببخش که اینهمه دورم و اینهمه کنار تو نیستم. دقیقا همین منی که کنار توام، اینهمه نیستم.
09 11月, 10:34
2 445
اینطور هم نبود که خودم را وادار به نوشتن برای تو کنم؛ تو آغاز کلمهها و سکوت ناگفتهها بودی.
06 11月, 09:33
2 445
توی ذهن کسی که فراموشت کرده، برای خودت جا باز نکن. خودت را به یاد کسی نینداز که نبودنت را حس نمیکند. دنبال نشانه نگرد، سکوتش را تفسیر نکن، و برای حضورت در جایی که دیگر سهمی از آن نداری، دلیل نساز. بعضی آدمها از زندگی ما بیرون میروند و عجیب این است که هنوز مدتها بعد، ما در زندگی خودمان مشغول نگه داشتن جای آنها هستیم. رها کردن میتواند همینطور باشد. نه اینکه آنها را فراموش کنی، بلکه دیگر خودت را به کسی یادآوری نکنی که انتخاب کرده تو را به یاد نیاورد.
03 11月, 07:21
2 445
اما عزیز من اگر حتم داری که دیگر درست نمیشود، بگذار تمام شود. گاهی تمام شدن هیچ تفاوتی با درست شدن ندارد.
01 11月, 10:30
2 445
ناگهان احساس کردم آنقدر تنها و خستهام، آنقدر جان ندارم، که زین پس هرچه از مسیر بروم، نه سلانه سلانه، نه افتان و خیزان، که سینهخیز است. و آدمیزاد تا کجای راه، اینگونه میتواند؟
30 10月, 08:32
2 445
دوستت دارم و این دوست داشتن آخرین دِژ من است در برابر این جهان فرسوده، زمانی که تمام وزنش را بر دل خستهام میگذارد. دوستت دارم در این عصر بیمروّت که آدمی از فرط رنج به جلّاد خویش شبیه میشود. جهان تکهای تاریک است و تو تنها چراغش؛ من تو را در میان همهی این شرارتها و ویرانیها دوست دارم.
28 10月, 16:02
