آکادمی حمید رضایی | روان‌شناسی کاربردی نسل امروز

خیلی‌ها تا اسم یه چالش یا دوره به گوششون می‌خوره، اولین چیزی که تو سرشون جرقه می‌زنه این سؤاله:

«خب، تهش چند روز پاک می‌مونم؟ قراره رکورد بزنم؟»

اما اگه بخوایم رک حرف بزنیم، یه چیزِ خیلی مهم‌تر از این عدد و رقم‌ها هست: اگه یه جا زدی به جدول و دیو ار🚘، فرمون از دستت دررفت و همه‌چی ریخت به‌هم، بعدش می‌خوای چی‌کار کنی؟ . زمین خوردن اتفاقیه که ممکنه بیفته؛ گیرِ ماجرا اونجاست که یه بار لغزیدن، تبدیل می‌شه به دو روز، سه روز، یا یه هفته بی‌خیال دنیا شدن💔 و کلاً شوت کردن کاسه‌کوزه. انگار ذهن آدم می‌گه: «دیگه خراب شد، آب که از سر گذشت، بذار تا خرخره برم توش.»😃 اتفاقاً این چند وقته توی گزارش‌های بچه‌های دژ، چیزی که چشمم رو گرفت دقیقاً همین نقطه بود. مثلاً یکی‌شون نوشته بود این بار بعد از لغزش، مثل دفعات قبل یک‌راست شیرجه نزد وسط مصرف باتلاق🚒 یکی دیگه‌شون می‌گفت قبلاً کافی بود یه سرسوزن برنامه‌اش به‌هم بخوره تا کل روزش متلاشی بشه و دست بکشه؛ ولی این بار، بعد از به هم ریختن اوضاع، دوباره خودش رو جمع‌وجور کرد، برگشت سر ریل برنامه و ولش نکرد.🌟

برای من، این اتفاق‌ها از صدتا عدد خشک و ردیف کردن روزهای تقویم مهم‌تره.

چون این یعنی تو داری یه مهارت واقعی تو دست‌وبالت ذخیره می‌کنی: دژ ساخته شده تا وسط همین زندگی واقعی با همه‌ی دست‌اندازهاش، فقط متکی به اون «اراده‌ی لحظه‌آخری» نباشی. قرار بر اینه که یه سیستمِ زنده داشته باشی: بفهمی چی داره می‌گذره، اجراش کنی، جایی که خراب شد اصلاحش کنی، و برگشتن رو بلد باشی. اگه می‌خوای جزئیات ثبت‌نام و مسیرها رو ببینی، کلمه‌ی «دژ» رو بفرست.

🤩یه روزهایی هست که موتور آدم روشنه، انگیزه بالاست و همه‌چی به شکل عجیبی ساده به نظر می‌رسه. 📍دفترچه رو باز می‌کنی، برنامه می‌نویسی، با خودت عهد می‌بندی و سفت می‌گی: «این دفعه دیگه فرق داره، جدیِ جدی‌ام.» ولی گیر اصلی کار هیچ‌وقت اون روزهای آفتابی نیست. داستان از روزی شروع می‌شه که دیشبش درست نخوابیدی، کلافه‌ای، ذهن و اعصابت درگیره،مغزت داغ کرده و آخر شب تازه با عذاب‌وجدان یادت می‌افته که ای بابا، یه برنامه‌ای هم وسط بود.🤩 دقیقاً به همین خاطره که توی دژ تغییر کردن ما به حال خوب بدمون بستگی نداره!😈 اولِ هر روز باید همه‌چیز شفاف روی کاغذ معلوم باشه: یاد میگیری چه طوری برنامه روزتو جمع کنی. چه طوری چهار چشمی مواظب خودت باشی تا تو تله نیفتی و تازه یاد میگیری اگه اوضاع خراب شد و عقب موندی دقیقا چه طوری برگردی همین جزئیات به‌ظاهر ساده‌ست که کم‌کم بهت آمار می‌ده و چم‌وخم خودت رو دستت می‌ذاره. اینجاست که چیزهایی مثل داشبورد، برنامه‌ی روزانه، گزارش‌دادن و بازبینی مداوم معنا پیدا می‌کنن. اگه تا حالا بارها با موج انگیزه استارت زدی ولی بعدِ چند روز کاسه‌کوزه‌ات ریخته به‌هم، شاید مشکلت بی ارادگی نیست احتمالاً چیزی که کم داری، یه ساختار درست و محکمه که وقتی انگیزه‌ات افتاد، زیر پات خالی نشه. اگه می‌خوای ببینی دژ تو واقعیت چطور پیاده می‌شه و کدوم مسیرش به حال‌وهوای شرایط تو می‌خوره، کلمه‌ی «دژ» رو بفرست.

این بار دژ برام با چالش‌های قبلی فرق داره یکی از بچه‌های چالش بعد از حدود ۸ روز گزارشش رو فرستاده تا اینجا می‌گه پورن ندیده و خودارضایی نکرده؛ اما بخشی که برای من جالب‌تر بود، خود عدد ۸ روز نبود گفت: ویدئوهایی که ساختی دید تازه‌ای بهم داد و باعث شد یه تکونی به خودم بدم و بعد یک جمله دیگه نوشت که برای من خیلی مهم بود: تأثیر دژ این دفعه خیلی عمیق‌تره روی من و بقیه بچه‌ها. نمی‌گم کاملاً بی‌نقصه، اما خداوکیلی خوبه ی چیزی توی آموزش‌های این دوره باعث شده این بار نگاهش به مسیر تغییر کنه و دوباره برای تغییر خودش حرکت کنه

🛡 ثبت‌نام دوره جدید «دژ» شروع شد ☑۳۰ روز برای پس گرفتن کنترل. دژ یک چالش ۳۰ روزه‌ست که به‌جای اینکه فقط بگه «انجامش نده»، کمکت می‌کنه بفهمی: ◾️ چه چیزهایی محرکت می‌کنن ◾️ کجا می‌تونی قبل از وسوسه از زنجیره خارج بشی ◾️ چطور محیطت رو طوری بچینی که کمتر وابسته به اراده باشی ◾️ و اگر لغزش کردی، چطور بدون «همه‌چی خراب شد» برگردی به مسیر هدف فقط ۳۰ روز مقاومت کردن نیست؛ هدف اینه کنترل بیشتری روی رفتارت پیدا کنی. داخل دژ: 🛡 برنامه و مأموریت‌های روزانه 📊 اپ شخصی برای ریکاوری 👥 گروه همراه 🎧 آموزش‌ها و دسترسی دائمی 🧭 و در پلن‌های بالاتر، همراهی و بازخورد نزدیک‌تر تمرکز اصلی دژ روی پورن و خودارضاییه و ابزارهای تغییر رفتار رو قدم‌به‌قدم تمرین می‌کنیم. ضمن اینکه برای امتحان کردنش ریسک بزرگی نداری: تا پایان روز اول، بازگشت کامل وجه بدون شرط داری. 🚨 ثبت‌نام دوره جدید الان بازه. جزئیات پلن‌ها و ثبت‌نام رو خواستید کلمه دژ رو ارسال کنید @warrior_admin

ad

🛡 ثبت‌نام دوره جدید «دژ» شروع شد

☑۳۰ روز برای پس گرفتن کنترل.

اگه بارها گفتی «این بار دیگه تمومه»، چند روز جلو رفتی و دوباره برگشتی به همون چرخه، شاید چیزی که کم داری اراده بیشتر نیست؛ یک سیستم بهتر برای تغییر رفتاره. دژ یک چالش ۳۰ روزه‌ست که به‌جای اینکه فقط بگه «انجامش نده»، کمکت می‌کنه بفهمی: ◾️ چه چیزهایی محرکت می‌کنن ◾️ کجا می‌تونی قبل از وسوسه از زنجیره خارج بشی ◾️ چطور محیطت رو طوری بچینی که کمتر وابسته به اراده باشی ◾️ و اگر لغزش کردی، چطور بدون «همه‌چی خراب شد» برگردی به مسیر هدف فقط ۳۰ روز مقاومت کردن نیست؛ هدف اینه کنترل بیشتری روی رفتارت پیدا کنی. داخل دژ: 🛡 برنامه و مأموریت‌های روزانه 📊 یه اپ داشبورد داری که میتونی مسیرت رو ببینی و کارت رو تیک بزنی 👥 گروه همراه 🎧 آموزش‌ها و دسترسی دائمی 🧭 و در پلن‌های بالاتر، همراهی و بازخورد نزدیک‌تر تمرکز اصلی دژ روی پورن و خودارضاییه و ابزارهای تغییر رفتار رو قدم‌به‌قدم تمرین می‌کنیم. ضمن اینکه برای امتحان کردنش ریسک بزرگی نداری: تا پایان روز اول، بازگشت کامل وجه بدون شرط داری. 🚨 ثبت‌نام دوره جدید الان بازه و برای ثبتام دژ رو ارسال کن @warrior_admin

قبلاً فقط می‌گفتم وسوسه شدم الان دارم می‌فهمم قبل از وسوسه دقیقاً چه اتفاقی میفته یکی از بچه‌های دژ توی گزارشش نوشته این چند روز یک چیز مهم درباره خودش فهمیده: وقتی از گوشی و Triggerها فاصله می‌گیره و خودش رو درگیر هدف‌ها و کارهاش می‌کنه، وسوسه‌ها خیلی کمتر می‌شن و حالش هم بهتره اما وقتی بیکار می‌مونه و دوباره میره سراغ گوشی، وارد منطقه قرمز خودش میشه و کم‌کم حتی Triggerهای مشخصش رو هم پیدا کرده این بخش برای من مهمه چون خیلی وقت‌ها آدم فکر می‌کنه: یهویی وسوسه شدم نمیدونم چرا؟ در حالی که اگر چند بار زنجیره رو دقیق نگاه کنی، می‌بینی قبلش معمولاً چیزهایی تکرار می‌شن: بیکاری تنهایی گوشی یک شبکه اجتماعی یک فکر مشخص اضطراب یا یک رفتار کوچیک که تو ظاهر بی‌اهمیته ولی تو رو چند قدم به رفتار اصلی نزدیک می‌کنه یکی از هدف‌های دژ دقیقاً همینه: اینکه قبل از اینکه به آخر زنجیره برسی، منطقه‌های قرمز خودت رو بشناسی و برای اون‌ها Plan داشته باشی

بخشی از محتوای روز یازدهم دژ

قرار نیست ی نسخه برای مشکل همه جوب بده هرکدوم از ما باید یاد بگیریم راه و مسیر خودمون رو بریم

این بار دژ برام با چالش‌های قبلی فرق داره یکی از بچه‌های چالش بعد از حدود ۸ روز گزارشش رو فرستاده تا اینجا می‌گه پورن ندیده و خودارضایی نکرده؛ اما بخشی که برای من جالب‌تر بود، خود عدد ۸ روز نبود گفت: ویدئوهایی که ساختی دید تازه‌ای بهم داد و باعث شد یه تکونی به خودم بدم و بعد یک جمله دیگه نوشت که برای من خیلی مهم بود: تأثیر دژ این دفعه خیلی عمیق‌تره روی من و بقیه بچه‌ها. نمی‌گم کاملاً بی‌نقصه، اما خداوکیلی خوبه ی چیزی توی آموزش‌های این دوره باعث شده این بار نگاهش به مسیر تغییر کنه و دوباره برای تغییر خودش حرکت کنه

سه بار لغزش کرده؛ پس چرا من این پیام رو جزو نتایج دژ می‌ذارم؟ چون برای ما صرف اینکه اینکه چند روز پاک بودی این آدم توی همین مدت سه بار لغزش داشته اما فرق مهمی که ایجاد شده اینه که دیگه فقط بعدش خودش رو سرزنش نمی‌کنه؛ داره می‌شینه و می‌بینه قبل از هر لغزش دقیقاً چه اتفاقی افتاده : یک بار دسترسی راحت به محتوای محرک یک بار کم‌خوابی، تنهایی و برگشتن از امتحان بدون برنامه یک بار خستگی و نیاز به استراحت، ولی بدون یک تفریح یا پاداش سالم کم‌کم یک الگو از دل این سه اتفاق بیرون اومده اما بخشی از گزارشش که بیشتر از همه دوست داشتم، این بود: والیبال رو کسی خوب بازی نمی‌کنه که درباره سرویس و اسپک بیشتر از همه می‌دونه؛ کسی خوب بازی می‌کنه که تمرین کرده. ترک هم برای من همین شده. هرچقدر آموزش ببینم، اگه تمرین نکنم اتفاقی نمی‌افته به نظرم این یکی از مهم‌ترین تغییرهاییه که می‌تونه وسط مسیر اتفاق بیفته اینکه از فقط باید بیشتر درباره ترک یاد بگیرم برسی به باید مهارت تغییر رفتار رو تمرین کنم خودش هم می‌گه یکی از چیزهایی که واقعاً کمکش کرده جلسات هفتگی دژ بوده؛ اینکه بدونه آخر هفته دوباره برمی‌گرده، با بقیه حرف می‌زنه و باید بگه این هفته برای تغییرش چه کاری کرده

وقتی می‌دونی باید چی کار کنی، ولی انجامش نمی‌دی

یه مدل از گیر کردن هست که از «نمی‌دونم باید چی کار کنم» خیلی خسته‌کننده‌تره🤷🏻‍♂️ اونجایی که اتفاقاً دقیقاً می‌دونی باید چی کار کنی. می‌دونی باید بری سراغ اون پروژه. می‌دونی باید درس بخونی. می‌دونی باید ورزش رو شروع کنی. می‌دونی باید یه تماس رو بالاخره بگیری. می‌دونی باید گوشی رو کمتر دستت بگیری. می‌دونی یه کاری مدت‌هاست عقب افتاده و باید جمعش کنی.

حتی ممکنه براش برنامه هم نوشته باشی.

ولی باز نمی‌ری سراغش. فرداش دوباره همون تصمیم رو می‌گیری. باز می‌گی از فردا. باز عقبش می‌ندازی. و بعد از یه مدت، مسئله فقط اون کار نیست. یه چیز دیگه هم شروع می‌شه:

«من چرا هرچی به خودم می‌گم انجام نمی‌دم؟»

چیزی که این موضوع رو برام جالب می‌کنه اینه که آدم‌ها به یک دلیل گیر نمی‌کنن. یکی اصلاً نمی‌تونه شروع کنه. یکی شروع می‌کنه، ولی خیلی زود رها می‌کنه. یکی انقدر کار و فکر روی سرشه که نمی‌دونه اول کدوم رو برداره. یکی هم فقط وقتی حال و انگیزه داره جلو می‌ره. می‌خوام یه مدت جدی‌تر روی همین موضوع کار کنم. اگه بخوای فقط یک کار رو بگی: الان چه کاری توی زندگیت هست که می‌دونی باید انجامش بدی، ولی مدام عقبش می‌ندازی؟ اگه دوست داشتی، اینم بنویس: خودت فکر می‌کنی چرا انجامش نمی‌دی؟ جواب‌هاتون رو می‌خونم.

۲۵ روز بدون لغزش؛ اما چیزی که یاد گرفته از خود این عدد خیلی مهم‌تره یکی از بچه‌های دژ بعد از ۲۵ روز گزارشش رو این‌طور فرستاده: تا الان حتی یک‌بار هم لغزش نداشته ولی چیزی که پیامش رو برای من جالب می‌کنهاینه که خودش می‌گه از بین آموزش‌ها و تمرین‌ها سه چیز بیشتر از همه براش روشن شده: خواب قطع کردن زنجیره قبل از اینکه کامل شروع بشه و داشتن یک Plan برای موقعیت خطر یعنی به‌جای اینکه صبر کنی هوس به نقطه‌ای برسه که همه ذهنت رو گرفته و بعد تازه بخوای با اراده مقاومت کنی، زودتر وارد ماجرا می‌شی : کجا خوابم به‌هم ریخته؟ کجا زنجیره داره شروع می‌شه؟ اگر شرایط خطرناک شد، Plan من چیه؟ نکته جالب دیگه اینه که با وجود ۲۵ روز بدون لغزش، خودش می‌گه چند روزه هوس‌ها دوباره دارن برمی‌گردن این قسمت رو هم دوست دارم چون هدف دژ این نیست که بهت القا کنه اگر چند هفته جلو رفتی، دیگه برای همیشه هوس نخواهی داشت هدف اینه که وقتی هوس برگشت، بی‌دفاع نباشی و یک بخش دیگه از دژ که خودش بیشتر از همه ازش تعریف کرده Dashboard بوده؛ جایی که مسیر، تمرین‌ها و وضعیت خودت رو به‌جای حدس‌زدن، جلوی چشمت می‌بینی

احتمالاً شنیدی میفرمایند :«۹۰ روز پورن نبین، مغزت ریست می‌شه. 😄

ولی مغز دکمه Reset نداره که روز ۹۱ ناگهان به تنظیمات کارخانه برگرده.تا امروز شواهد معتبری نداریم که نشون بده ۹۰ روز یک مرز زیستی خاص برای ریکاوری مغزه. یعنی نمی‌تونیم بگیم دقیقاً بعد از ۹۰ روز: گیرنده‌های دوپامین «نرمال» می‌شن ولع و میل ها تموم می‌شه یا مشکلات مرتبط با پورن برای همه برطرف می‌شن. تغییرات رفتاری و مغزی معمولاً تدریجی‌اند و سرعتشون بین آدم‌ها فرق می‌کنه.

اما این یعنی چالش ۹۰ روزه بی‌فایده‌ست؟

نه. ۳۰، ۶۰ یا ۹۰ روز می‌تونه یک چارچوب خوب باشه برای شناخت محرک‌ها، تمرین کنترل رفتار و ساختن عادت‌های جدید. فقط یک اشتباه نکن: چارچوب رفتاری رو با قانون زیستی اشتباه نگیر. به‌جای اینکه فقط بپرسی: «چند روزه ترک کردم؟» بپرس: «چقدر اختیار بیشتری روی رفتارم پیدا کردم؟» #پورن #ترک_پورن #اعتیاد_به_پورن #نوفپ #NoFap #اعتیاد_رفتاری #تغییر_رفتار #روانشناسی #ریکاوری ⚔️ اختیارتو پس بگیر : @JOIN_WARRIORS ا💊 آموزش عمیق: @HamidRezaeiAcademy ا💎 نتایج و تجربه‌ها: @HamidRezaEI_Results ا 🌐 وبسایت : hamidrezaei.com ⭐️ ارتباط : @warrior_admin

یکی از بچه‌های دژ توی گزارشش نوشته که از وقتی وارد چالش شده تا الان لغزش نداشته اما برای من چیزی که مهم تر از لغزش داشتن یا نداشتنش بود این بود که فهمیده فشار کار و درس چطور میتونه اون رو به سمت این رفتار هل بده خودش میگه تو این موقعیت‌ها ذهنش سریع این بهونه ها رو می‌سازد : اگر برم سمت این کار، فشار و عصبیت کمتر می‌شه و بعد خودش یک مشاهده خیلی مهم داره: این اتفاق اگر هم بیفتد، فقط برای چند ساعت حالمو خوب میکنه یعنی کم‌کم دارد میفهمه این رفتار همیشه از میل جنسی شروع نمیشه گاهی تبدیل می‌شود به یک راهِ موقت برای فرار از فشار، تنش و آشفتگی این دقیقاً یکی از چیزهایی است که تو دژ روش آن کار می‌کنیم: اینکه بفهمی چه موقعیت‌هایی تو رو به سمتش می‌بره، ذهنت چه داستانی برات می‌سازه و این رفتار واقعاً چه چیزی رو برات موقتاً کم می‌کنه وقتی الگو را می‌بینی، تازه تغییر واقعی رو حس میکنی

دو هفته پیش، هر لغزش دو روز از زندگیش رو می‌گرفت. خودش می‌گه بعد از هر بار، شروع می‌کرد به لعنت کردن خودش، هیچ‌کدوم از کارهاش رو جلو نمی‌برد و منتظر می‌موند دوباره انگیزه و حال خوب برگرده الان هنوز لغزش داره اتفاقاً توی همین پیام می‌گه سه بار لغزش داشته اما چه فرقی کرده؟ این بار وقتی هوس اومده، مستقیم نرفته سراغ پورن اول Plan A و B رو امتحان کرده بعد فهمیده هر سه لغزش تقریباً در یک بازه زمانی اتفاق افتاده: حوالی ۱۲ تا ۱ شب برای دفعه بعد Keep Me Out نصب کرده؛ وقتی وسوسه اومده، گوشی رو نیم ساعت قفل کرده و خوابیده و حتی بعد از لغزش هم برنامه‌اش رو ول نکرده یک جمله‌اش برای من از همه مهم‌تر بود: دو هفته پیش بعد هر لغزش تا دو روز خودمو لعنت می‌کردم... الان می‌رم برنامه امروزمو تموم کنم این یکی از چیزهاییه که توی چالش دژ خیلی روی اون کار می‌کنیم هدف فقط این نیست که یک عدد بسازی و بگی چند روز لغزش نکردم باید یاد بگیری: هوس معمولاً کجا شروع می‌شه؟ چه ساعت‌ها و موقعیت‌هایی برای تو خطرناک‌ترن؟ قبل از رفتار چه کاری می‌تونی انجام بدی؟

قبل از چالش، تقریباً هر ۲–۳ روز یک‌بار لغزش می‌کرد. توی این سه هفته، رسیده به حدود هفته‌ای یک‌بار چیزی که برای من تو این پیام مهمه فقط کمترشدن لغزش نیست ، نکته مهم‌تر اینه که می‌گه بالاخره یک مدل عملی برای مدیریت موقعیت لغزش پیدا کرده خیلی‌ها مشکلشون اینه که تو لحظه خطر، تو لحظه میل، تو لحظه‌ای که دوباره همه‌چیز شروع میشه ، نمیدونن دقیقاً باید چه کار کنن؟! این شرکت‌کننده میگه تو این سه هفته، هم آموزش‌ها کمکش کرده‌اند، هم تماس تصویری هفتگی و هم گروهی که بچه‌ها داخلش تجربه‌های واقعی‌شان را از عبور از لغزش با هم به اشتراک می‌گذارند این دقیقاً یکی از تفاوت‌های دژ هست: کم‌کم برای موقعیت‌های واقعی زندگیت نقشه عمل پیدا میکنی

احتمالاً تو هم این روزها زیاد دیدی که می‌پرسن: «با پنجاه میلیون تومن چیکار کنم؟» و بعد یه نفر میاد خیلی قاطع می‌گه برو طلا بخر یا دلار جمع کن. ببین، این خطرناک‌ترین و احمقانه‌ترین سوالیه که می‌تونی بپرسی. وقتی کسی نمی‌دونه این پنجاه میلیون تمام دارایی توئه یا فقط یه پول اضافه برای ریسک کردن، چطور جرأت می‌کنه برات نسخه بپیچه؟ کسی که کل داراییش پنجاه میلیونه، نباید بره طلا بخره. اون آدم باید این پول رو روی مهارت خودش سرمایه‌گذاری کنه تا بتونه ماهی بیست میلیون درآمد بسازه. نسخه‌های عمومی و ثابت برای پول، فقط تله‌هایی هستن برای نابود کردن سرمایه تو. دنبال فرمول جادویی بقیه نگرد. اول از خودت بپرس: من کجای بازی‌ام و جریان نقدینگی ماهانه‌ام چقدره؟

لغزش‌هاش صفر نشده؛ ولی چیزی مهم‌تر عوض شده!!! اوایل چالش هنوز لغزش داشت اما این بار چیزای مهم تری تغییر کرده بود کم‌کم سؤال عوض شد: چه چیزی منو به این نقطه رسوند؟ چه شرایطی احتمال لغزش رو بیشتر کرد؟ دفعه بعد کجای این زنجیره می‌تونم دخالت کنم؟ و همین تغییر ظاهراً کوچک، فقط روی رفتارش اثر نذاشته خودش می‌گه خلقش بهتر شده، روی احساساتش کنترل بیشتری داره، تاب‌آورتر شده و زندگی‌اش نظم بیشتری گرفته. ورزش، کتاب‌خوندن، مدیتیشن و شکرگزاری هم کم‌کم وارد روتینش شده قبلاً بعضی رفتارهاش روی تحصیل، کار و رابطه‌اش اثر گذاشته بودن اما الان دیگه مثل قبل از اون‌ها فرار نمی‌کنه و داره مشکلاتش رو یکی‌یکی حل می‌کنه