Mah

بلوغ روان‌شناختی یعنی بتونی همه پاسخ‌ها را نداشته باشی، اما همچنان به حرکت ادامه بدی.

ایرانی‌ها همه سروهای ایستاده در طوفانند.

شاید کلیشه باشه ولی همیشه باید کاری رو بکنیم که فکر میکنیم درسته! حداقلش پشیمونیش کمتره از وقتی به توصیه یکی دیگه گوش میدی و همون گند میخوره به زندگیت که نباید.

یه چی بگم بهت؟ تو خیلی خوبی! خیلی هم خوب دووم آوردیا ولی یه مشکلی که داری اینه که خـــــیلی به خودت سخت می‌گیری؛ یه طوری به خودت سخت می‌گیری که انگار ایرانی نیستی و نمی‌دونی اصلا خاورمیانه کجای نقشه‌ی دنیاست.

اولین مدرک قانونی‌ای که توش متونستم حجاب نداشته باشم و یکمی حق و حقوق انسانی بهم میدن به واسطه‌اش، امروز رسید دستم و جالب اینجاس که خیلی حس خاصی ندارم بعد از چندماه زندگی کردن خارج از ایران. این نشانه‌ی دیگری از privilege is invisible to people who have it.

یکی از روش‌های رایج manipulation اینه که طرف میاد بهت یه خوبی خیلی بزرگی می‌کنه (پول گنده قرض می‌ده، وقت زیادی میذاره، ازت مراقبت می‌کنه ...) و بعد تا ابد فکر می‌کنه تو مدیونشی و ازت انتظارات بسیار زیاد داره. این جملات رایجشه: - فلانی خیلی بهت خوبی کرده. چطور تونستی فراموش کنی؟ - من شب تا صبح بالا سر تو بیدار بودم؛ حالا اینه جواب خوبیام. - من بزرگت کرده‌م. - باز یه روز می‌رسه بهم نیاز پیدا کنی. قدردان بودن، حسش به هیچ عنوان نباید شبیه تحمل کردن باشه. و به خصوص یه جاهایی که عدم توازن قدرت وجود داره؛ تو شاید جونتم بدی نتونی خوبی یه نفرو جبران کنی؛ پس قدردان بودن حتی شبیه جبران کردن و فداکاری هم نیست. قدردان بودن یعنی "من به خاطر دارم که تو به من یه روزی فلان خوبی رو کردی، بابتش ممنونم، و اگه یه روزی هم کاری بود که در توانایی من بود که برات انجام بدم؛ حاضرم برات اینکارو کنم."

مستی امشب از غم نجاتم داد

رشد همیشه با تشویق و دست زدن همراه نیست؛ بعضی وقتا با تنهایی شروع میشه.

مسیرت رو عوض کنی حتی وقتی کسی درکت نمی‌کنه.

برای آرامشت به آدم‌ها «نه» بگی حتی اگه ازت ناراحت شن و تنها بشی.

گاهی رشد کردن یعنی از چیزی که دوستش داری دل بکنی.

مسیر رشد همیشه قشنگ و رویایی نیست.

در واقع بعضی وقتا تلاش نمیکنم چون تنبلم و این باعث میشه احساس ناکافی بودن تو همه چیز بگیرم ولی آیا قدرت تغییر دادنشو دارم؟ فعلا خیر.

فقط چون می‌تونی بیشتر تلاش کنی، به معنی این نیست که کافی تلاش نمی‌کنی.

دوستی واقعاً مفهوم عمیق و ارزشمندیه؛ نمی‌شه به هر رابطه‌ای گفت رفاقت یا هر کسی رو دوست واقعی دونست. دوست خوب کم پیدا می‌شه و من واقعاً خوش‌شانسم که چند نفر رو توی زندگی‌ام دارم که می‌تونم اسم «دوست» روشون بذارم. فقط امیدوارم خودم هم برای دوستانم همونقدر دوست خوبی باشم؛ براش همیشه تلاش می‌کنم و هنوز هم در حال یاد گرفتنم. به سلامتی دوستی‌های پابرجا و قدیمی.

ثروتمند کسیه که نمی‌شماره؛ و هر زمان به شمردن افتادی، بدون در حالِ از دست دادنی.

Rich in mentality cause every single time I lay on the ground and cried my eyes out, I knew the come back would be stronger. It’s personal baby.