کانال سروش معرفت[هادی سروش]

🔴 *دست از نسبت دادن امور پیش روی به اهلبیت (ع) و مقایسه افراد با آن حضرات بردارید.* ✍️ *هادی سروش* قصه ی نسبت دادن سخنی و حضور و یا حرکتی به اهلبیت (سلام الله علیهم) ؛ قصه پر غصه ای است تا جائیکه ، دلهای پاک و آگاه شیعیان ، خون است ! این انحراف از روز رحلت پیامبر خدا (صلوات الله علیه و علی عترته) شروع شد که غیر معصوم در جای معصوم نشانده شد! مقام معصوم را پایین کشیدند ! و مقام انسانهای عادی را به آن سوی آسمان بردند! در این بین برای آسمانی معرفی کردن محبوبان خود دست به کارهای عجیبی زدند! به تصریح علامه امینی در کتاب الغدیر ؛ حدود ۷۰۰ نفر جعل حدیث میکردند و برخی از آنان بیش از ۱۰۰ هزار حدیث ساختند ! این انحراف در شیعه بشکل دیگری در عصر غیبت (و حتی بعضاً در عصر حضور) رقم خورد! روزی فتوای یک فقیه مانند شیخ مفید (ره) را به حضرت بقیه الله (عج) اسناد داده شد و دیگر و دیگر .. در حالیکه فقیهان بر اساس ادله شرعیه اجتهاد میکنند و ممکن است همان مسئله در نزد فقیه دیگر بشکل دیگری مورد فتوا باشد. و امروز قصه پر غصه انتساب به اهلبیت (ع) بشکل دیگری در اوج است! امروز متاسفانه رسانه های [به اسم] دینی؛ از خطیبان و مداحان امواج سنگینی از نسبت های غیرقابل اثبات و حتی خرافه بر اساس خواب و خیال و تخمین و آرزو ؛ به معصومین (ع) [معاذالله] نسبت داده می شود !! غیر از خون دل خوردن ؛ از اعاظم حوزه ، و از اساتید ، و از فضلاء درس خوانده، و خُطبایی که محققانه سخن میگویند انتظار است ؛ بر این چالش های مهم دینی سکوت نکرده و روشنگری داشته باشند. و الا [معاذالله] فردا چیزی از محکمات دین و آیین باقی نخواهد ماند . این دو روایت خواندنی است؛ اول ؛ طبق نقل شیخ حرالعاملی در وسائل الشیعه ؛ امام جواد (ع) کسانی را به اهلبیت اقدامی [غیرمستند] را نسبت می دهند ، لعنت کرده . دوم ؛ طبق نقل شیخ کلینی در کافی ؛ امام صادق (ع) ؛ کسانی به نام اهلبیت (ع) در محافل دینی معرکه می گیرند و بدنبال شهرت هستند را از خود بیگانه و اعلامِ بیزار از آنان نموده معرفی نموده . متن سخن امام صادق (ع) چنین است: "حلقه‌هايی‌ در مسجد تشكيل می‌‌شود كه هم ما را مشهور می‌‌كنند و هم خود را، نه آنها از مايند و نه ما از آنها،من می‌‌روم و نهان می‌‌شوم و پرده بر خود می‌‌افكنم ولی‌ آنها پردۀ ما را می‌‌درند،خدا پردۀ ايشان را بدرد.می‌‌گويند:امام،بخدا سوگند من امام نيستم مگر برای‌ آن كس كه از من فرمان برد ولی‌ امام كسی‌ كه از فرمان من سر بتابد نيستم.چرا اينها به نام من می‌‌آويزند؟چرا نام مرا از زبانشان نمی‌‌افكنند؟بخدا سوگند،پروردگار من و آنها را در يك سرای‌ گرد نياورد. " متن عربی حدیث ؛ "حَلَقٌ فِي اَلْمَسْجِدِ يَشْهَرُونَّا وَ يَشْهَرُونَ أَنْفُسَهُمْ أُولَئِكَ لَيْسُوا مِنَّا وَ لاَ نَحْنُ مِنْهُمْ أَنْطَلِقُ فَأُوَارِي وَ أَسْتُرُ فَيَهْتِكُونَ سِتْرِي هَتَكَ اَللَّهُ سُتُورَهُمْ يَقُولُونَ إِمَامٌ أَمَا وَ اَللَّهِ مَا أَنَا بِإِمَامٍ إِلاَّ لِمَنْ أَطَاعَنِي فَأَمَّا مَنْ عَصَانِي فَلَسْتُ لَهُ بِإِمَامٍ لِمَ يَتَعَلَّقُونَ بِاسْمِي أَ لاَ يَكُفُّونَ اِسْمِي مِنْ أَفْوَاهِهِمْ فَوَ اَللَّهِ لاَ يَجْمَعُنِي اَللَّهُ وَ إِيَّاهُمْ فِي دَارٍ." جذابیت دلها ؛ در جای دیگری است. دلها مجذوب کسانی است که در دوری از ریاست خواهی شُهره هستند ، و در گرامیداشتِ تقوا و علم ؛ در درون شان ، و دلسوزی برای دین و مردم ؛ در برون شان سراسر فضیلت و خدمت است . هر که این فضائل را داشته باشد دیگر برای ایجاد جمعیت و جماعت در اطراف او ؛ نیازی به تخمینیات و خرافات نیست. والسلام https://t.me/soroushmarefat

مجموعه مباحث طرح شده در هیئت انصارالمهدی که در طول نزدیک به چهار سال (مهر از سال ۱۴۰۰ تا اسفند سال ۱۴۰۳) با موضوع "خطاهای دینداران" با محوریت کتاب "اصول کافی" در ۶۷ جلسه رقم خورده تقدیم میشود. امیداست در آینده نزدیک در کتاب تدوین شده و تقدین گردد. فایل های صوتی  👇 جلسه۶۷ ttps://t.me/soroushmarefat/5748 جلسه۶۶ https://t.me/soroushmarefat/5715 جلسه۶۵ https://t.me/soroushmarefat/5694 جلسه۶۴ https://t.me/soroushmarefat/5651 جلسه۶۳ https://t.me/soroushmarefat/5592 جلسه۶۲ https://t.me/soroushmarefat/5575 جلسه۶۱ https://t.me/soroushmarefat/5552 جلسه۶۰ https://t.me/soroushmarefat/5415 جلسه۵۹ https://t.me/soroushmarefat/5395 جلسه۵۸ https://t.me/soroushmarefat/5390 جلسه۵۷ https://t.me/soroushmarefat/5378 جلسه۵۶ https://t.me/soroushmarefat/5364 جلسه۵۵ https://t.me/soroushmarefat/5339 جلسه۵۴ https://t.me/soroushmarefat/5321 جلسه۵۳ https://t.me/soroushmarefat/4887 جلسه۵۲ https://t.me/soroushmarefat/4860 جلسه۵۱ https://t.me/soroushmarefat/4840 جلسه۵۰ https://t.me/soroushmarefat/4791 جلسه۴۹ https://t.me/soroushmarefat/4752 جلسه۴۸ https://t.me/soroushmarefat/4739 جلسه۴۷ https://t.me/soroushmarefat/4430 جلسه۴۶ https://t.me/soroushmarefat/4380 جلسه۴۵ https://t.me/soroushmarefat/4323 جلسه۴۴ https://t.me/soroushmarefat/3500 جلسه۴۳ https://t.me/soroushmarefat/3466 جلسه۴۲ https://t.me/soroushmarefat/3420 جلسه۴۱ https://t.me/soroushmarefat/3394 جلسه۴۰ https://t.me/soroushmarefat/3380 جلسه۳۹ https://t.me/soroushmarefat/3350 جلسه۳۸ https://t.me/soroushmarefat/3326 جلسه۳۷ https://t.me/soroushmarefat/3305 جلسه۳۶ https://t.me/soroushmarefat/3298 جلسه۳۵ https://t.me/soroushmarefat/3014 جلسه۳۴ https://t.me/soroushmarefat/2958 جلسه۳۳ https://t.me/soroushmarefat/2895 جلسه۳۲ https://t.me/soroushmarefat/2853 جلسه۳۱ https://t.me/soroushmarefat/2835 جلسه۳۰ https://t.me/soroushmarefat/2817 جلسه۲۹ https://t.me/soroushmarefat/2805 جلسه۲۸ https://t.me/soroushmarefat/2804 جلسه۲۷ https://t.me/soroushmarefat/2758 جلسه۲۶ https://t.me/soroushmarefat/2705 جلسه۲۵ https://t.me/soroushmarefat/2392 جلسه۲۴ https://t.me/soroushmarefat/2380 جلسه۲۳ https://t.me/soroushmarefat/2366 جلسه۲۲ https://t.me/soroushmarefat/2334 جلسه۲۱ https://t.me/soroushmarefat/2306 جلسه۲۰ https://t.me/soroushmarefat/2295 جلسه۱۹ https://t.me/soroushmarefat/2281 جلسه۱۸ https://t.me/soroushmarefat/2251 جلسه۱۷ https://t.me/soroushmarefat/2242 جلسه۱۶ https://t.me/soroushmarefat/2225 جلسه۱۵ https://t.me/soroushmarefat/2212 جلسه۱۴ https://t.me/soroushmarefat/2196 جلسه۱۳ https://t.me/soroushmarefat/2195 جلسه۱۳ https://t.me/soroushmarefat/1604 جلسه۱۲ https://t.me/soroushmarefat/1598 جلسه۱۱ https://t.me/soroushmarefat/1592 جلسه۱۰ https://t.me/soroushmarefat/1588 جلسه۹ https://t.me/soroushmarefat/1570 جلسه۸ https://t.me/soroushmarefat/1568 جلسه۷ https://t.me/soroushmarefat/1564 جلسه۶ https://t.me/soroushmarefat/1562 جلسه۵ https://t.me/soroushmarefat/1559 جلسه۴ https://t.me/soroushmarefat/1556 جلسه۳ https://t.me/soroushmarefat/1554 جلسه۲ https://t.me/soroushmarefat/1551 جلسه ۱ https://t.me/soroushmarefat/1543

مجموعه مباحث طرح شده در هیئت انصارالمهدی که در طول نزدیک به چهار سال (مهر از سال ۱۴۰۰ تا اسفند سال ۱۴۰۳) با موضوع "خطاهای دینداران" با محوریت کتاب "اصول کافی" در ۶۷ جلسه رقم خورده تقدیم میشود. امیداست در آینده نزدیک در کتاب تدوین شده و تقدین گردد. فایل های صوتی 👇

. 🌦 @Barankavir 🔴 نقش حاکمان در ترویج یا تخریب اخلاق جامعه 🟢 پیامدهای ویرانگر بی‌اخلاقی در ساختارهای سیاسی و اجتماعی 💠 حجت‌الاسلام و المسلمین هادی سروش، در مراسم عزاداری هیئت محبان الزهراء (س) در ورامین، در سخنرانی خود به تحلیل عمیق جایگاه اخلاق در حاکمیت و پیامدهای فرسایش آن در بدنه جامعه پرداخت. وی با تبیین ریشه‌های بی‌اخلاقی و نقش صاحبان قدرت، بر ضرورت تقدم اخلاق بر مدیریت و قدرت تأکید کرد. 🔰 پیامدهای ویرانگر فروپاشی اخلاقی 🔸استاد سروش با استناد به خطبه ۲۱۶ نهج‌البلاغه، هشدار داد که فقدان اخلاق، هزینه‌های سنگینی برای تک‌تک اعضای جامعه به همراه خواهد داشت. 🔻وی چهار محور اصلی برای پیامدهای این بحران برشمرد: ▪️نخست، نهادینه شدن ستم به‌صورت سیستمی که حتی افراد خوش‌نیت را نیز به سمت ظلم سوق می‌دهد. ▪️دوم، تبدیل شدن دین به ابزاری برای رسیدن به امیال شخصی و گروه‌های خاص. ▪️سوم، مهجوریت سنت‌ها و آموزه‌های اصیل پیامبر (ص) در فضایی که کینه و ریاست‌طلبی حاکم است. ▪️و در نهایت، گسترش بیماری‌های روحی و آسیب‌های روانی که منجر به از بین رفتن نظم اجتماعی می‌شود. 🔸وی تأکید کرد که در چنین شرایطی، قبح بی‌اخلاقی شکسته شده و رقابت برای پیشی گرفتن در رفتارهای غیراخلاقی، جامعه را به سوی نابودی می‌برد. 🔰 سه گروه اصلی عامل بی‌اخلاقی 🔸وی در ادامه سخنان خود، ریشه بی‌اخلاقی را در رفتار کسانی دانست که از نفوذ و اثرگذاری بالایی برخوردارند. وی با استناد به آموزه‌های قرآنی، سه گروه را عامل اصلی انحراف اخلاقی معرفی کرد: ◾️ ۱. اشراف و چهره‌های اجتماعی (مَلَأ): افرادی خودبرتربین که با برخورد غیرمتمدنانه و نداشتن ارزش‌های انسانی، الگویی منفی برای توده‌ها می‌سازند. ◾️ ۲. صاحبان قدرت سیاسی: مدیرانی که با سوءاستفاده از جایگاه خود، فساد را نهادینه کرده و طبق آیات قرآن، باعث نابودی دارایی‌های مادی، معنوی و نسل‌های آینده می‌شوند. ◾️ ۳. ثروتمندان رفاه‌زده (مُترَفین): کسانی که مادیات و آسایش شخصی را بر هر ارزش دیگری مقدم داشته و با سبک زندگی بی‌قید و بند، زمینه‌ساز انحراف می‌شوند. 🔰 تقدم اخلاق بر مدیریت و قدرت 🔸حجت‌الاسلام سروش با رد دیدگاه‌های انحرافی، تأکید کرد که اخلاق مقدم بر هرگونه جایگاه دینی یا سیاسی است. وی افزود ادعای اینکه پیامبر (ص) صرفاً برای «مدیریت» مبعوث شده‌اند یا ولایت مقدم بر عدالت است، راه را برای سلطه گروه‌های فاسد باز کرده و در نهایت منجر به نابودی دین و مردم می‌شود. وی خاطرنشان کرد که اصلاح یک جامعه یا شهر، مستلزم اصلاح مدیران آن است؛ چرا که بالاترین سطح اخلاق باید در بالاترین سطح مدیریت تجلی یابد. 🔰 الگوهای حکمرانی و نگاه اولیا به قدرت 🔸وی در بخش پایانی سخنان خود به دو الگوی بی‌بدیل پرداخت: امام علی (ع) به‌عنوان الگوی موفق حکمرانی اخلاقی که در سخت‌ترین شرایط و همزمان با جنگ‌ها، توانست رفاه و عدالت را برقرار کرده و گرسنگی و بی‌خانمانی را از میان ببرد. 🔸امام حسین (ع) به‌عنوان مظهر عظمت روحی که قدرت‌های دنیوی را در صورت همراهی با ذلت و بی‌اخلاقی، به اندازه «لُماظه» (باقیمانده غذای لای دندان) بی‌ارزش می‌دانست. وی با استناد به تحلیل‌های استاد شهید مطهری، خاطرنشان کرد که از نظر اولیای الهی، حاکمیت بر کل جهان در صورت از دست رفتن کرامت انسانی، هیچ ارزشی ندارد. 🔸در نهایت، وی هشدار داد که سقوط اخلاق ابتدا به تشتت و اختلاف می‌انجامد، سپس منجر به «مرگ دین» شده و در نهایت به «فنای انسانیت» ختم می‌شود؛ وضعیتی که در آن انسان‌های واقعی از میان رفته و جامعه به سمت وحشی‌گری سوق می‌یابد. ♦️متن کامل سخنرانی را در شفقنا بخوانید 🌦 باران‌کویر 🇮🇷 @Barankavir

وداع با رهبر شهید انقلاب

 📽 هادی سروش 🟣 درباره تسبیح موجودات 🔺️ تسبیح موجودات به معنای آیت و نشانه بودن است و یا بمعنای تسبیحِ حالی است ؟ / علامه طباطبایی تسبیح موجوادت عالَم را تسبیحِ نطقی و حقیقی میداند .. / به تعبیر مولوی ؛ ما سمیعیم و بصیر و باهشیم / با شما نامحرمان ما خاموشیم ⬅️فایل کامل صوتی این سخنرانی 👇 https://t.me/soroushmarefat/7324 🌍 | کانال سروش معرفت @soroushmarefat

🔴 *استاد هادی سروش تبیین کرد: نقش حاکمان در «ترویج اخلاق» یا «تخریب اخلاق»* ⬅️ استاد هادی سروش در ایام شهادت حضرت اباعبدالله(ع) در جمع عزاداران حسینی هیئت محبان الزهراء ورامین به بررسی جایگاه و ضرورت اخلاق در جامعه و حاکمیت پرداخت. ⬅️پیامدهای بی اخلاقی در جامعه بسیار سنگین است. بر اساس خطبه ۲۱۶ نهج‌البلاغه، اگر اخلاق رعایت نشود، چه بخواهیم و چه نخواهیم، باید هزینه‌های سنگینی بپردازیم؛ ۱‌ – «تَظَاهَرَتْ مَعَالِمُ الْجَوْرِ» (نشانه‌های ستم آشکار می‌شود): عرب به تابلوهای راهنما «معالم» می‌گوید. علی(ع) می‌فرماید با کنار رفتن اخلاق، تابلوهایی در جامعه نمایان می‌شود که بی‌اخلاقی را به همگان آموزش می‌دهد؛ بدین معنا که ظلم و جور به صورت سیستمی و ساختاری ترویج می‌شود. در چنین شرایطی،اگر فردی قصدبی‌اخلاقی نداشته باشد، جامعهِ بی‌اخلاق، او را به ظلم سوق می‌دهد. ۲ – «كَثُرَتِ الْأَدْغَالُ فِي الدِّينِ» (تباهی و ناخالصی در دین فراوان می‌گردد): با رواج بی‌اخلاقی، دین به ملعبه و بازیچه تبدیل می‌شود. ۳ – «تُرِكَتْ مَحَاجُّ السُّنَنِ» (راه‌های روشن سنت‌ها متروک می‌ماند): در جامعه‌ای که بی‌اخلاقی حاکم باشد، تمامی آموزه‌های پیامبر (ص) به فراموشی سپرده می‌شود. نمونه بارز آن این است که در چنان جامعه‌ای، حتی نمی‌توان یک حدیث را با خیال آسوده بیان کرد. در جامعه‌ای که آلوده به ریاست‌طلبی، کینه‌توزی و تهمت‌زنی (که همگی ضد اخلاق‌اند) باشد، سخن و روش پیامبر خریداری ندارد؛ چه رسد به سخن پیامبر، در چنین فضایی گاهی حتی آیات قرآن را نیز نمی‌توان تلاوت کرد! ۴‌ - «كَثُرَتْ عِلَلُ النُّفُوسِ» (بیماری‌های روحی و روانی فزونی می‌یابد): در این حالت، انسان‌های بیمار در جامعه کثرت می‌یابند؛ منظور بیماری جسمی نیست، بلکه بیماری‌های روحی است. قبح بی‌اخلاقی شکسته می‌شود، نظم اجتماعی فرو می‌پاشد و از آنجا که محوریت با بی‌اخلاقی است، هیچ‌کس حاضر نیست در این مسیر از دیگران عقب بماند. ⬅️ریشه اخلاق در اخلاقی شدنِ حاکمیت و مدیران هستند . ملامهدی نراقی، از عالمان برجسته و نفرات طراز اول در علم اخلاق و صاحب کتاب شریف «جامع السعادات»، بر این باور است که بالاترین سطح اخلاق را باید کسانی رعایت کنند که مدیران سطح بالای جامعه هستند. یک روستا یا یک شهر، تنها زمانی اصلاح می‌شود که مدیران آن اصلاح شوند. ⬅️بی اخلاقی و تباهیِ دین و انسانیت ؛ علامه طباطبایی (ره) نیز در جلد دوم تفسیر المیزان، در خصوص پیامدهای فقدان اخلاق در سطوح مختلف (از بالا تا پایین) جامعه، کلام بسیار تأمل‌برانگیزی دارند. ایشان می‌فرمایند: «فَسَادُ الْأَخْلَاقِ يُؤَدِّي إِلَى اخْتِلَافِ الْكَلِمَةِ، وَ مَوْتِ الدِّينِ، وَ فَنَاءِ الْإِنْسَانِيَّةِ». اگر اخلاق در جامعه رعایت نشود، در وهله نخست، مجموعه جامعه مملو از تشتت و اختلاف نظر می‌شود؛ سپس «موت الدین» رخ می‌دهد (دین می‌میرد)، و در نهایت «فناء الانسانیه» فرا می‌رسد و دیگر یک انسان واقعی پیدا نمی‌شود؛ تا جایی که زبان حال جامعه این شعر خواهد بود: «از دیو و دد ملولم و انسانم آرزوست!» https://fa.shafaqna.com/news/2302707/ جزئیات 👆👆 🌍 | خبرگزاری بین المللی شفقنا @shafaqna_farsi

🔴 استاد هادی سروش تبیین کرد: نقش حاکمان در «ترویج اخلاق» یا «تخریب اخلاق» ⬅️ استاد هادی سروش در ایام شهادت حضرت اباعبدالله(ع) در جمع عزاداران حسینی هیئت محبان الزهراء ورامین به بررسی جایگاه و ضرورت اخلاق در جامعه و حاکمیت پرداخت. سابقه اخلاق ورزی از خلقت انسان اخلاق در جهان غرب و شرق قرآن و موضوع اخلاق اخلاق؛ تابلوی معرفیِ قرآنی پیامبر معیار اخلاقی زیستن پیامدهای فقدان اخلاق در جامعه ریشه اخلاق در جامعه تقدم اخلاق بر همه آموزه ها و جایگاه های دینی حکومت علی (ع)؛ الگوی موفق حکومتِ اخلاقی موفقیت بزرگ حکومت امام علی در ابعاد اقتصادی و سیاسی و مبارزه با فساد هم زمان با سه جنگ بزرگ در حاکمیت اخلاق ، مردم دست به فساد و بی اخلاقی نمی زنند https://fa.shafaqna.com/news/2302707/ 🌍 | خبرگزاری بین المللی شفقنا @shafaqna_farsi

حکومت علی (ع) ؛ الگوی موفق حکومتِ اخلاقی در این میان، راهنما و الگوی عملی اخلاق، وجود نازنین امیرالمؤمنین علی (ع) است. شیخ مفید در کتاب «الاختصاص» روایتی را نقل می‌کند که باید دید آیا موجب شرمندگی است یا مایه شادی و مباهات؟ یک روز پیش از شهادت امیرالمؤمنین (ع)، یعنی در بیستم ماه رمضان، عده‌ای از مردم کوفه خدمت ایشان رسیدند و پس از خروج، گرد هم جمع شده و شهادت دادند: «قَدْ وَفَّرَ فَيْئَنَا، وَ لَمْ يَرْتَشِ» (ثروت و بیت‌المال ما را افزون کرد و هرگز رشوه‌ای نگرفت). در ادامه، آنان گواهی دادند که در دوران حکومت امیرالمؤمنین(ع)  بیت‌المال افزایش یافت، حضرت از تمام مواهب دنیا چشم‌پوشی کرد و در حکومت خویش حتی ذره‌ای از رانت استفاده ننمود. موفقیت بزرگ حکومت امام علی در ابعاد اقتصادی و سیاسی و مبارزه با فساد هم زمان با سه جنگ بزرگ این مسئله بسیار شگفت‌انگیز است؛ در دوران حکومت پنج‌ساله ایشان که از سه جهت با دشمن درگیر بودند، شرایط رفاه و اقتصاد به گونه‌ای بهبود یافت که طبق شهادت مردم، حتی یک انسان بی‌خانمان یا گرسنه در حکومت ایشان یافت نمی‌شد. در حاکمیت اخلاق ، مردم دست به فساد و بی اخلاقی نمیزنند اما جمله و نکته طلایی در سیره ایشان داستان دیگری است. روزی ابوموسی اشعری سؤالی از امیرالمؤمنین پرسید. حضرت پیش از پاسخ فرمودند: این سؤال، سؤالِ تو نیست! ماجرا از این قرار بود که معاویه نامه‌ای به ابوموسی نوشته و از او خواسته بود این مسئله را از امیرالمؤمنین بپرسد: «اگر مرد نامحرمی در غیاب صاحب‌خانه وارد حریم خصوصی او شود و صاحب‌خانه سر برسد و آن غریبه را بکشد، تکلیف چیست و چه باید کرد؟» هنگامی که ابوموسی این سؤال را مطرح کرد، حضرت بلافاصله و پیش از ارائه جواب فقهی فرمودند: «هَذِهِ مَسْأَلَةٌ لَيْسَتْ فِي بِلَادِنَا...» (این مسئله و چنین جرمی در سرزمین‌ها و محدوده حکومت ما رخ نمی‌دهد؛ چه کسی گفته این را از من بپرسی؟!). ابوموسی اعتراف کرد که معاویه به او گفته است و حضرت فرمودند: بله، چنین اتفاقاتی در شام (تحت حکومت معاویه) رخ می‌دهد، نه در حکومت علی بن ابی‌طالب! ریشه اخلاق در اخلاقی شدنِ حاکمیت و مدیران است ملا محمدمهدی نراقی، از عالمان برجسته و نفرات طراز اول در علم اخلاق و صاحب کتاب شریف «جامع السعادات»، بر این باور است که بالاترین سطح اخلاق را باید کسانی رعایت کنند که مدیران سطح بالای جامعه هستند. یک روستا یا یک شهر، تنها زمانی اصلاح می‌شود که مدیران آن اصلاح شوند. بی اخلاقی و تباهیِ دین و انسانیت علامه طباطبایی (ره) نیز در جلد دوم تفسیر المیزان، در خصوص پیامدهای فقدان اخلاق در سطوح مختلف (از بالا تا پایین) جامعه، کلام بسیار تأمل‌برانگیزی دارند. ایشان می‌فرمایند: «فَسَادُ الْأَخْلَاقِ يُؤَدِّي إِلَى اخْتِلَافِ الْكَلِمَةِ، وَ مَوْتِ الدِّينِ، وَ فَنَاءِ الْإِنْسَانِيَّةِ». اگر اخلاق در جامعه رعایت نشود، در وهله نخست، مجموعه جامعه مملو از تشتت و اختلاف نظر می‌شود؛ سپس «موت الدین» رخ می‌دهد (دین می‌میرد)، و در نهایت «فناء الانسانیه» فرا می‌رسد و دیگر یک انسان واقعی پیدا نمی‌شود؛ تا جایی که زبان حال جامعه این شعر خواهد بود: «از دیو و دد ملولم و انسانم آرزوست!» تجلی اخلاق بی نظیر در حرکت امام حسین تجلی این عظمت روحی و اخلاقی را می‌توان در کلام و سیره امام حسین (ع) مشاهده کرد؛ جمله‌ای که استاد شهید مطهری (ره) می‌فرمایند عظمت روح سیدالشهدا را باید در آن جستجو کرد. در طول تاریخ جنگ‌ها، شاید کناره‌گیری یکی دو سرباز عادی امری طبیعی باشد، اما در کدام جنگ سراغ دارید که ارشدترین فرمانده سپاه دشمن، بدون هیچ‌گونه طمع، تشویق یا فریبی، با میل قلبی خود را تسلیم سپاهی کند که به ظاهر محکوم به شکست است؟ این اتفاق شگرف تنها در ماجرای امام حسین (ع) و حُر بن یزید ریاحی رخ داد. امثال حر چه چیزی دیدند؟ آن‌ها اخلاق امام حسین (ع) را دیدند! ریاست ها را لُماظه (باقی غذای دهان) بدانیم امام حسین (ع) درباره ارزش قدرت‌های دنیوی می‌فرمایند: اگر شرق و غرب عالم را به شما بدهند، اما در کنارش بخواهند پستی و ذلتی را به شما تحمیل کنند، این قدرت‌ها به اندازه «لُمَاظَة» (باقیمانده غذای لای دندان) نیز ارزش ندارد. بله، سمت‌ها و قدرت‌های مادی در نگاه اولیای الهی، همچون غذای مانده لای دندان است. به تعبیر استاد مطهری، اگر می‌خواهید امام حسین (ع) را بشناسید، باید در این جمله تأمل کنید که ایشان حکومت بر کل کره زمین را (در صورت همراه شدن با بی‌اخلاقی و ذلت)، چیزی در حد غذای مانده لای دندان معرفی نموده است. 🆔https://t.me/soroushmarefat

حکومت علی (ع) ؛ الگوی موفق حکومتِ اخلاقی در این میان، راهنما و الگوی عملی اخلاق، وجود نازنین امیرالمؤمنین علی (ع) است. شیخ مفید در کتاب «الاختصاص» روایتی را نقل می‌کند که باید دید آیا موجب شرمندگی است یا مایه شادی و مباهات؟ یک روز پیش از شهادت امیرالمؤمنین (ع)، یعنی در بیستم ماه رمضان، عده‌ای از مردم کوفه خدمت ایشان رسیدند و پس از خروج، گرد هم جمع شده و شهادت دادند: «قَدْ وَفَّرَ فَيْئَنَا، وَ لَمْ يَرْتَشِ» (ثروت و بیت‌المال ما را افزون کرد و هرگز رشوه‌ای نگرفت). در ادامه، آنان گواهی دادند که در دوران حکومت امیرالمؤمنین(ع) بیت‌المال افزایش یافت، حضرت از تمام مواهب دنیا چشم‌پوشی کرد و در حکومت خویش حتی ذره‌ای از رانت استفاده ننمود. موفقیت بزرگ حکومت امام علی در ابعاد اقتصادی و سیاسی و مبارزه با فساد هم زمان با سه جنگ بزرگ این مسئله بسیار شگفت‌انگیز است؛ در دوران حکومت پنج‌ساله ایشان که از سه جهت با دشمن درگیر بودند، شرایط رفاه و اقتصاد به گونه‌ای بهبود یافت که طبق شهادت مردم، حتی یک انسان بی‌خانمان یا گرسنه در حکومت ایشان یافت نمی‌شد. در حاکمیت اخلاق ، مردم دست به فساد و بی اخلاقی نمیزنند اما جمله و نکته طلایی در سیره ایشان داستان دیگری است. روزی ابوموسی اشعری سؤالی از امیرالمؤمنین پرسید. حضرت پیش از پاسخ فرمودند: این سؤال، سؤالِ تو نیست! ماجرا از این قرار بود که معاویه نامه‌ای به ابوموسی نوشته و از او خواسته بود این مسئله را از امیرالمؤمنین بپرسد: «اگر مرد نامحرمی در غیاب صاحب‌خانه وارد حریم خصوصی او شود و صاحب‌خانه سر برسد و آن غریبه را بکشد، تکلیف چیست و چه باید کرد؟» هنگامی که ابوموسی این سؤال را مطرح کرد، حضرت بلافاصله و پیش از ارائه جواب فقهی فرمودند: «هَذِهِ مَسْأَلَةٌ لَيْسَتْ فِي بِلَادِنَا...» (این مسئله و چنین جرمی در سرزمین‌ها و محدوده حکومت ما رخ نمی‌دهد؛ چه کسی گفته این را از من بپرسی؟!). ابوموسی اعتراف کرد که معاویه به او گفته است و حضرت فرمودند: بله، چنین اتفاقاتی در شام (تحت حکومت معاویه) رخ می‌دهد، نه در حکومت علی بن ابی‌طالب! ریشه اخلاق در اخلاقی شدنِ حاکمیت و مدیران است ملا محمدمهدی نراقی، از عالمان برجسته و نفرات طراز اول در علم اخلاق و صاحب کتاب شریف «جامع السعادات»، بر این باور است که بالاترین سطح اخلاق را باید کسانی رعایت کنند که مدیران سطح بالای جامعه هستند. یک روستا یا یک شهر، تنها زمانی اصلاح می‌شود که مدیران آن اصلاح شوند. بی اخلاقی و تباهیِ دین و انسانیت علامه طباطبایی (ره) نیز در جلد دوم تفسیر المیزان، در خصوص پیامدهای فقدان اخلاق در سطوح مختلف (از بالا تا پایین) جامعه، کلام بسیار تأمل‌برانگیزی دارند. ایشان می‌فرمایند: «فَسَادُ الْأَخْلَاقِ يُؤَدِّي إِلَى اخْتِلَافِ الْكَلِمَةِ، وَ مَوْتِ الدِّينِ، وَ فَنَاءِ الْإِنْسَانِيَّةِ». اگر اخلاق در جامعه رعایت نشود، در وهله نخست، مجموعه جامعه مملو از تشتت و اختلاف نظر می‌شود؛ سپس «موت الدین» رخ می‌دهد (دین می‌میرد)، و در نهایت «فناء الانسانیه» فرا می‌رسد و دیگر یک انسان واقعی پیدا نمی‌شود؛ تا جایی که زبان حال جامعه این شعر خواهد بود: «از دیو و دد ملولم و انسانم آرزوست!» تجلی اخلاق بی نظیر در حرکت امام حسین تجلی این عظمت روحی و اخلاقی را می‌توان در کلام و سیره امام حسین (ع) مشاهده کرد؛ جمله‌ای که استاد شهید مطهری (ره) می‌فرمایند عظمت روح سیدالشهدا را باید در آن جستجو کرد. در طول تاریخ جنگ‌ها، شاید کناره‌گیری یکی دو سرباز عادی امری طبیعی باشد، اما در کدام جنگ سراغ دارید که ارشدترین فرمانده سپاه دشمن، بدون هیچ‌گونه طمع، تشویق یا فریبی، با میل قلبی خود را تسلیم سپاهی کند که به ظاهر محکوم به شکست است؟ این اتفاق شگرف تنها در ماجرای امام حسین (ع) و حُر بن یزید ریاحی رخ داد. امثال حر چه چیزی دیدند؟ آن‌ها اخلاق امام حسین (ع) را دیدند! ریاست ها را لُماظه (باقی غذای دهان) بدانیم امام حسین (ع) درباره ارزش قدرت‌های دنیوی می‌فرمایند: اگر شرق و غرب عالم را به شما بدهند، اما در کنارش بخواهند پستی و ذلتی را به شما تحمیل کنند، این قدرت‌ها به اندازه «لُمَاظَة» (باقیمانده غذای لای دندان) نیز ارزش ندارد. بله، سمت‌ها و قدرت‌های مادی در نگاه اولیای الهی، همچون غذای مانده لای دندان است. به تعبیر استاد مطهری، اگر می‌خواهید امام حسین (ع) را بشناسید، باید در این جمله تأمل کنید که ایشان حکومت بر کل کره زمین را (در صورت همراه شدن با بی‌اخلاقی و ذلت)، چیزی در حد غذای مانده لای دندان معرفی نموده است. https://t.me/soroushmarefat

۲ - «كَثُرَتِ الْأَدْغَالُ فِي الدِّينِ» (تباهی و ناخالصی در دین فراوان می‌گردد): با رواج بی‌اخلاقی، دین به ملعبه و بازیچه تبدیل می‌شود. ۳ - «تُرِكَتْ مَحَاجُّ السُّنَنِ» (راه‌های روشن سنت‌ها متروک می‌ماند): در جامعه‌ای که بی‌اخلاقی حاکم باشد، تمامی آموزه‌های پیامبر (ص) به فراموشی سپرده می‌شود. نمونه بارز آن این است که در چنان جامعه‌ای، حتی نمی‌توان یک حدیث را با خیال آسوده بیان کرد. در جامعه‌ای که آلوده به ریاست‌طلبی، کینه‌توزی و تهمت‌زنی (که همگی ضد اخلاق‌اند) باشد، سخن و روش پیامبر خریداری ندارد؛ چه رسد به سخن پیامبر، در چنین فضایی گاهی حتی آیات قرآن را نیز نمی‌توان تلاوت کرد! ۴. «كَثُرَتْ عِلَلُ النُّفُوسِ» (بیماری‌های روحی و روانی فزونی می‌یابد): در این حالت، انسان‌های بیمار در جامعه کثرت می‌یابند؛ منظور بیماری جسمی نیست، بلکه بیماری‌های روحی است. قبح بی‌اخلاقی شکسته می‌شود، نظم اجتماعی فرو می‌پاشد و از آنجا که محوریت با بی‌اخلاقی است، هیچ‌کس حاضر نیست در این مسیر از دیگران عقب بماند. ریشه اخلاق در جامعه ریشه و شالوده اخلاق در جامعه، در دست کسانی است که از نفوذ و اثرگذاری بالایی برخوردارند. سه گروه بی اخلاق که در جای اخلاق می نشینند! قرآن کریم سه گروه را معرفی می‌کند که در سوق دادن جامعه به سوی بی‌اخلاقی نقش بسیار مؤثری ایفا می‌کنند: نخست، گروهی که قرآن از آن‌ها با تعبیر «مَلَأ» یاد می‌کند؛ یعنی اشراف، چهره‌های شناخته‌شده و کسانی که دارای قدرت اجتماعی هستند. اینان نخستین گروهی‌اند که تأثیر غیراخلاقی بر جامعه می‌گذارند؛ انسان‌هایی خودبرتربین که خود را چیزی جدای از توده مردم می‌دانند. واژه «معتمدین» (در معنای سلبی آن) توصیف مناسبی برای این گروه است؛ معتمدانی توخالی که صرفاً نام و جایگاه دارند. دوم، اصحاب قدرت سیاسی، یعنی مدیران و مسئولانی که می‌توانند سطح اخلاقی جامعه را تعیین کنند. خداوند در آیه ۲۰۵ سوره بقره در خصوص فساد اهل قدرت می‌فرماید: «وَإِذَا تَوَلَّىٰ سَعَىٰ فِي الْأَرْضِ لِيُفْسِدَ فِيهَا وَيُهْلِكَ الْحَرْثَ وَالنَّسْلَ» ؛ و چون به ریاست و قدرت رسد، در زمین می‌کوشد تا در آن فساد کند و کِشت و نسل را نابود سازد. مدیرانی که پس از رسیدن به قدرت، هیچ مرز و محدوده‌ای قائل نیستند، با فساد خود، دارایی‌های مادی و معنوی، دین، فرهنگ و جوانان یک ملت را به ورطه نابودی می‌کشانند. در روایات نیز تصریح شده است که هلاکت «حرث و نسل» به معنای از بین بردن دین و جامعه است. اینان همان مدیران فاسدند. سوم، گروهی که قرآن از آن‌ها با عنوان «مُتْرَفین» یاد می‌کند. این واژه که به کرات در قرآن آمده، به معنای ثروتمندان رفاه‌زده و خوش‌گذرانی است که همه چیز را فدای آسایش خود کرده و تمام امکانات را صرفاً برای راحتی خویش می‌طلبند. بنابراین، اگر این سه گروه (صاحبان قدرت سیاسی، اجتماعی و اقتصادی) به جای ترویج اخلاق، پایه‌گذار بی‌اخلاقی در جامعه شوند، دیگر چیزی باقی نخواهد ماند. تلاش رهبران الهی همچون پیامبر اکرم (ص)، امیرالمؤمنین و امام حسین (علیهماالسلام) همواره بر این بوده است که مدیران و صاحبان قدرت در جامعه، بر مدار اخلاق حرکت کنند. تقدم اخلاق بر همه آموزه ها و جایگاه های دینی با وجود این، متأسفانه برخی ادعا کرده‌اند که ولایت مقدم بر اخلاق و عدالت است! و یا در سخن انحرافی دیگر گفتند : حدیث شریف «إِنَّمَا بُعِثْتُ لِأُتَمِّمَ مَكَارِمَ الْأَخْلَاقِ» (من تنها برای تمام کردن مکارم اخلاق مبعوث شده‌ام) نادرست است و پیامبر صرفاً برای «مدیریت» آمده است! نتیجه چنین تفکری، منتهی شدن امور به دست همان سه گروه فاسد است که ماحصل آن، نابودی دین و مردم خواهد بود. ادامه 👇

جایگاه اخلاق / نقش حاکمان در ترویج اخلاق و یا تخریب اخلاق / اگر گروهِ فاسد جای اخلاق را غصب کنند دین و انسانیت به فناء میرود! هادی سروش در شب هفتم شهادت حضرت اباعبدالله الحسین (ع) در جمع عزاداران حسینی به بررسی جایگاه و ضرورت اخلاق در جامعه و حاکمیت پرداخت. متن نوشتاری آن گفتار تقدیم می شود . سابقه اخلاق ورزی از خلقت انسان مسئله اخلاق منحصراً به مسلمانان اختصاص ندارد، بلکه از نخستین لحظات آفرینش انسان، با او همراه بوده است. در طول تاریخ خلقت، نخستین فردی که اخلاق ورزی داشت جناب هابیل بود و اولین کسی که مرتکب بی‌اخلاقی شد قابیل بود؛ رویدادی که به عنوان اولین بی‌اخلاقی در تاریخ بشر ثبت گردید و دامنه آن تا به امروز نیز امتداد یافته است. اخلاق در جهان غرب و شرق در جهان اندیشه، از فلاسفه غربی همچون دکارت و کانت گرفته تا اندیشمندان شرقی، همگی در زمینه اخلاق تحقیق و ادعاهایی مطرح کرده‌اند. ریشه‌های این مباحث حتی به پیش از آنان، یعنی در تمدن‌های ایران و یونان باستان نیز بازمی‌گردد. بنابراین، از آغاز خلقت تا به امروز، در درون این انسان دوبعدی، همواره کشمکشی وجود داشته است؛ بعدی او را به سوی فضایل اخلاقی و بعدی دیگر به سوی رذایل سوق می‌دهد. در حقیقت، مفهوم اخلاق با عمر و سرشت آدمی عجین شده است. قرآن و موضوع اخلاق هدف قرآن کریم در پرداختن به مقوله اخلاق، وارسته ساختن انسان‌ها از طریق آراستگی به این فضایل است. اخلاق ؛ تابلوی معرفیِ قرآنی پیامبر با نگاهی به اوصاف و مشاغل انبیا درمی‌یابیم که پیامبر اکرم (ص) نیز مدتی به چوپانی و حضور در کاروان‌های تجاری اشتغال داشته‌اند. اما قرآن کریم، پیامبر ما را با چه صفتی برجسته می‌کند؟ آیا صرفاً به عنوان یک مجاهد یا عالم؟ اگرچه ایشان واجد این کمالات بوده‌اند، اما این موارد ویژگی اصلی و تابلوی معرف ایشان در قرآن نیستند. شاخصه اصلی و تابلوی شخصیتی پیامبر اعظم (ص) در قرآن، «اخلاق» است. قرآن درباره پیامبر خدا (ص) می‌فرماید: «وَإِنَّكَ لَعَلَىٰ خُلُقٍ عَظِيمٍ» ؛ و به راستی که تو اخلاق عظیم و برجسته‌ای داری - (سوره قلم، آیه ۴)، و نیز می‌فرماید: «أَلَمْ نَشْرَحْ لَكَ صَدْرَكَ» ؛ آیا سینه تو را گشاده نساختیم؟ (سوره انشراح، آیه ۱) و در جای دیگر تصریح می‌کند: «وَلَوْ كُنْتَ فَظًّا غَلِيظَ الْقَلْبِ لَانْفَضُّوا مِنْ حَوْلِكَ» ؛ و اگر تندخو و سخت‌دل بودی، قطعاً از پیرامون تو پراکنده می‌شدند (سوره آل عمران، آیه ۱۵۹). پیام این آیات آن است که ای پیامبر، اگر در برخورد با مردم تندخو بودی، هیچ‌کس در کنار تو باقی نمی‌ماند. اخلاق در جامعه اسلامی با معیار اخلاق پیامبر چگونه است ؟ حال جای طرح این پرسش است که ما به عنوان مسلمان، تا چه میزان از این پیامبرِ اخلاق، سجایای اخلاقی را کسب کرده‌ایم؟ علامه حسن‌زاده آملی (ره) در تمثیلی می‌فرمودند: «به شتری گفتند از کجا می‌آیی؟ گفت: از حمام. به او گفتند: از زانوهایت پیداست!» این حکایت، تمثیلی از حال امروز جوامع دینی است؛ ادعای مسلمانی ما کجا و بهره‌مندی عملی ما از اخلاق نبوی کجا؟ در مکتب این پیامبر، شاگرد اول، امیرالمؤمنین علی (ع) است و پس از ایشان، سایر اهل بیت (علیهم‌السلام) قرار دارند که همگی مجسمه و تندیس تمام‌عیار اخلاق‌اند. معیار اخلاقی زیستن اما معیار اخلاقی زیستن چیست؟ قرآن کریم می‌فرماید: «وَأَحْسِنْ كَمَا أَحْسَنَ اللَّهُ إِلَيْكَ» ؛ و نیکی کن، همان‌گونه که خدا به تو نیکی کرده است. (سوره قصص، آیه ۷۷) معیار این است که بنگری خداوند با تو چگونه رفتار کرده است، تو نیز همان‌گونه رفتار کن. در هنگام بیماری، ناخوشی و گرفتاری، مدارای خداوند با ما چگونه است؟ ما نیز باید نه تنها با عده‌ای خاص، بلکه با همه انسان‌ها رفتاری اخلاقی داشته باشیم. این آیه، درس بنیادین و اصلی اخلاق است. پیامدهای فقدان اخلاق در جامعه پیامدهای بی اخلاقی در جامعه بسیار سنگین است. اگر خدای‌نخواسته اخلاق از جامعه‌ای—چه در شهر، روستا، بازار، حوزه، دانشگاه، مراسم مذهبی و چه در تریبون‌ها—رخت بربندد، آن جامعه به کدام سو کشیده خواهد شد؟ بر اساس خطبه ۲۱۶ نهج‌البلاغه، اگر اخلاق رعایت نشود، چه بخواهیم و چه نخواهیم، باید هزینه‌های سنگینی بپردازیم. امیرالمؤمنین (ع) در این خطبه پیامدهای بی‌اخلاقی را چنین برمی‌شمارند: ۱‌ - «تَظَاهَرَتْ مَعَالِمُ الْجَوْرِ» (نشانه‌های ستم آشکار می‌شود): عرب به تابلوهای راهنما در مسیر، «معالم» می‌گوید. امیرالمؤمنین (ع) می‌فرمایند با کنار رفتن اخلاق، تابلوهایی در جامعه نمایان می‌شود که بی‌اخلاقی را به همگان آموزش می‌دهد؛ بدین معنا که ظلم و جور به صورت سیستمی و ساختاری ترویج می‌شود. در چنین شرایطی، حتی اگر فردی شخصاً قصد و نقشه‌ای برای بی‌اخلاقی نداشته باشد، جامعهِ بی‌اخلاق، او را خودبه‌خود به سوی ظلم سوق می‌دهد. ادامه 👇

✅ نیاز امروز جهان اسلام و برجسته کردن جلوه های رحمانیِ پیامبر 📝 #استاد_هادی_سروش 📌 نقد دوگانه خشونت‌طلبان و سیاستمداران؛ ضرورت بازخوانی چهره رحمانی پیامبر (ص) 🔻 در شرایطی که تصویر اسلام توسط گروه‌های تندرو مخدوش شده و رویکرد برخی سیاستمداران داخلی نیز از «رحمت نبوی» فاصله گرفته است، بازخوانی سیره اخلاقی پیامبر (ص) به ضرورتی اجتماعی تبدیل شده است. 🔸 نویسنده با تأکید بر اینکه جهان معاصر بیش از هر زمان دیگری نیازمند شناخت جلوه‌های رحمانی رسول‌الله (ص) است، تصریح می‌کند که اقدامات گروه‌هایی همچون طالبان و داعش، چهره‌ای خشن از اسلام را به جهان مخابره کرده است. در کنار این تهدید خارجی، بخشی از جریان‌های سیاسی داخلی نیز برای تقویت اقتدار خود، از ترویج رویکرد رحمانی پیامبر غفلت می‌ورزند. 🔹 مطابق این تحلیل، «رحمت و محبت»، تابلوی اصلی شخصیت پیامبر برای جهانیان است. با استناد به روایتی از امام صادق (ع)، این رسالت رحمانی ریشه در شاکله وجودی پیامبر دارد که خداوند او را با عنصر محبت ارتقا بخشیده است. 🔸 نکته کلیدی در سیره نبوی، «شرح‌صدر» است که امکان مدارا با همگان، اعم از مؤمن و کافر را فراهم می‌کند. پیامبر (ص) رحمت و مدارای خود را تنها برای دوستان هزینه نمی‌کرد، بلکه در برابر دشمنان نیز با مدارا رفتار می‌نمود تا فرصت هدایت برای آنان محفوظ بماند. ♦️ نکات کلیدی: نقد دوگانه: هم‌سویی ناخواسته تندروی‌های گروه‌های تکفیری و غفلت سیاسیون داخلی در نادیده گرفتن چهره رحمانی اسلام. مدارا؛ نیازمند شرح‌صدر: مدارا صرفاً یک رفتار دیپلماتیک نیست، بلکه نتیجه «توسعه وجودی» و ظرفیت بالای فرد برای هضم ناگواری‌هاست. محور هدایت: نگاه پیامبر (ص) به دشمنان، نگاهی مبتنی بر باز نگه داشتن مسیر هدایت است، نه صرفاً تقابل و حذف. #معارف_و_کلام #یادداشت ⬇️ ادامه‌ی مطلب را در سایت بخوانید: https://andishehma.com/jahan-eslam-va-payambar-rahmat 📣پایگاه اندیشه ما 📱  تلگرام  | واتساپ | اینستگرام| ایتا

ادامه متن از بالا👇👇 حالا که حریم و حرمت را حفظ کردیم، سخن امام حسین علیه السلام این است: اگر کسی ما را دوست داشته باشد، دوستی‌اش با ما کاسب‌کارانه نباشد و دوستی متعصبانه هم نباشد. بلکه «انما احبنا لله و رسوله»؛ ما را به خاطر خدا دوست داشته باشد. آنگاه در روز قیامت با ماست و کنار ما، مانند دو انگشتی که کنار هم هستند. "رفته ها و جدا شده های از معنویت" را الگو موفق ندانیم جوان عزیز، یک وقت در دلمان و در خفایای ذهنمان هم نگوییم فلانی و فلانی از اهلبیت و مسجد و هیئت جدا شدند و رفتند و ما نرفتیم. خوب روشن است ؛ او لیاقت نداشته که نمانده. شما که ماندی پای این معنویت، لطفاً خودت را کنار او نگذار. چون امام حسین همین امشب به شما می‌گوید: خب آنهایی که رفتند چه به دست آوردند؟ هرچه به دست آوردند ما به شما میدهیم !..  آقا  چرا گله می‌کنیم؟ چرا منت می‌گذاریم ؟ اصلاً چرا حسین را با معاویه مقایسه می‌کنیم؟ محبت مان را خالص کنیم ببینید چقدر زیبا حضرت اباعبدالله الحسین علیه السلام این جمع شیعیان را به یک نقطه بالایی در محبت و معرفت رهبری فرمود و محبت کاسب کارانه و یا محبت متعصبانه را نقطه مثبت در رابطه با اهلبیت ندانست. ما در زمینه حضرت اباعبدالله الحسین علیه السلام یک آموزه مهمی دریافت کردیم و آن این بود که در ارتباط با امام حسین توقع نداشته باشیم، منت نگذاریم و ادب را در مواجهه با اهل بیت حفظ کنیم. و در محبت ، با امام حسین داد و ستد نکنیم و خالص باشیم. امام حسین وسیله کمال یابی و پرواز معنوی است حال اگر بخواهیم بوسیله حضرت اباعبدالله الحسین علیه السلام یک مقدار رتبه پیدا کنیم و ارزش بیشتری کسب کنیم، راهش چیست؟ ببینید ما یک روایتی داریم که می‌فرماید: «بالحسین تصعدون»؛ به واسطه حسین علیه السلام سعادتمند شوید، پرواز کنید و ارتقا روحی پیدا کنید. مفاد این روایت این است که اگر بخواهیم ارتقا پیدا کنیم و به حضرت اباعبدالله نزدیک‌تر شویم و قرب وجود مبارک آن حضرت را بیابیم، باید دو درس از امام حسین بگیریم. خیلی خلاصه و فشرده عرض می‌کنم. هویت و شخصیت خودتان را حفظ کنید درس اول امام حسین به همه عزادارانش این است ؛ هویت و شخصیت معنوی خود را حفظ کنید. بیش از آن تعداد موشکی که اسرائیل زد تا مملکت ما را تجزیه کند، ده‌ها برابر آن دارد تلاش می‌کند تا هویت و شخصیت شما را بگیرد. جوان عزیز شخصیت و هویت خود را حفظ کن. دیگر لازم نیست توضیح بدهم شخصیت شما چطور می‌تواند پایمال شود، توضیح واضحات است. امام حسینی که شما برایش عزاداری می‌کنید و به سر و سینه می‌زنید، وقتی در معرض حمله به هویت و شخصیت قرار گرفت ، فرمود: « شما نمی توانید هویت و شرافت و شخصیت مرا آسیب برسانید ؛ لاتقدرون علی هدم مجدی و محو عزی و شرفی». (موسوعه/ ۴۳۶ازاعیان الشیعهج۱ص۵۸۱) آمدید به من حمله کردید، خیلی چیزها را گرفتید، اما توانش را ندارید، مرد این میدان نیستید که بخواهید شخصیت حسین را بگیرید. از کمک به معنویت در جامعه غفلت نکنیم و در راه خدا در تمام زندگی پر تلاش باشیم درس دوم و آموزه دیگر از حضرت امام حسین همان سخن امام حسین در مسیر کربلا است که شخصیت خود را بر دو محور معرفی نمود: « من بپا خاستم تا دین یاری کنم و در مسیر خدا تلاش و مجاهده کنم ؛ قام بنصرة الدین الله و الجهاد فی سبیله»؛ (موسوعه / ۴۰۸ از تذکرةالخواص/۲۱۷) دوستان ، سخن حضرت امام حسین این است ؛  من حسین اینگونه‌ام: هر کجا دین نیاز به کمک داشته باشد، من هستم. نه دین‌فروشان، نه دروغ‌گویان به نام دین. دین، هر کجا نیاز داشته باشد من هستم. «و جاهد فی سبیله»؛ و در مسیر حضرت حق تعالی چیزی کم نمی‌گذارم. خلاصه کلام ؛ اگر می‌خواهیم با حضرت اباعبدالله قرین، نزدیک و صمیمی شویم، راهش این است که باید هویت خود را حفظ و در مسیر الهی مجاهد باشیم. مسیر الهی هم فقط جهاد و روزه‌های مستحبی و زیارت اربعین و اینها نیست. اینها هست ولی فقط اینها نیست. دوست عزیز من، احترام به پدر و مادر، احترام به خانواده، توجه به خواسته‌های خانواده ، توجه به فامیل ، توجه به نیازمندان و مانند آن همه و همه مجاهده در راه خداست. 🆔https://t.me/soroushmarefat

🔴 متن سخنرانی شب تاسوعا در یادواره شهدای آبباریک ورامین 🟢 ما در ارتباط با امام حسین کجا ایستاده ایم‌؟ / جایگاه ارزشمند خود در ارتباط با اهلبیت (ع) قدر بدانیم / با محبت خالصانه به جایگاه مان در محضر اهلبیت ارتقاء دهیم / وظیفه جوان امروز در کمک به معنویت و جدیت داشتن برای خداست شب تاسوعای حسینی، مزین به نورانیت شهدای والامقام است. امسال، علاوه بر نورانیت همیشگی شب تاسوعا که نام شهدای این محله را در برداشت، نور دیگری نیز افزوده شد و آن، شهادتِ غیر قابل باور رهبرِ نظام اسلامی است. «وَلا تَحسَبَنَّ الَّذینَ قُتِلوا فی سَبیلِ اللَّهِ أَمواتًا ۚ بَل أَحیاءٌ عِندَ رَبِّهِم یُرزَقونَ». بر روح همه شهدای والامقام، از صدر اسلام تا امروز، شهدای عزیز این منطقه که ۳۶ شهید است درود و صلوات می فرستیم. تاسوعا و عاشورا فرصتی است که من معتقدم ما سخنرانان و روضه‌خوان‌ها، و مداح ها ، فرصت بسیار نابی از شما در اختیار می‌گیریم و باید بتوانیم از این فرصت مهم، چیزی به شما تحویل دهیم؛ وگرنه باید پاسخگو باشیم. در این فرصت محدود، بنا دارم به یک سوال پاسخ بدهم و آن سوال این است که ما ارادتمندان به حضرت اباعبدالله کجا ایستاده‌ایم؟ در چه نقطه‌ای قرار داریم و نسبت به چه نقطه‌ای باید فکر، تلاش و اراده کنیم و همت خود را جمع ببندیم؟ قدر خود را بدانیم اولاً قدر خودتان را بسیار بدانید. شما در نقطه‌ای ایستاده‌اید که امام صادق علیه السلام برایتان دعا کرده؛ و می‌فرماید: این آه تان، این ناله‌تان، مورد دعای ماست و دعای ما این است: «خدایا، اینهایی که برای جد ما حسین ابن علی ناله‌ای دارند، خدایا رحمت خود را شامل شان بفرما». بهرمندی از رحمت الهی ؛ این نقطه‌ای است که ما الان ایستاده‌ایم. بدانیم کجاییم و در چه فضای پر فضیلتی نفس می‌کشیم. متأسفانه گاهی از جایگاه خودمان غفلت می‌کنیم. اگر متوجه لطف خدا باشیم گله نمی کنیم شیخ صدوق نقل می‌کند که یکی و دو نفر آمدند خدمت امام هشتم حضرت علی بن موسی الرضا علیه السلام رسیدند. سخن شان با امام رضا علیه السلام این بود - تعبیر ساده‌ای که بین خودمان در محاورات داریم - که این چه وضعی است ما داریم؟ امام هشتم علیه السلام به این شیعیان فرمودند: شما مگر از خدا چه می‌خواهید؟ ... می‌خواهید کجا باشید؟ شیعه باید غافل باشد؟ شیعه نباید متوجه باشد چه فضیلتی دارد؟ اینکه مثل طاهر بن حسین -سردار بزرگ حکومت مامون- باشید؟ یعنی همه قدرت و ثروت را داشته باشید و کنار خلیفه باشید؟ دنبال این هستید؟ شیخ صدوق در ادامه حدیث نقل می‌کند که اینهایی که آمده بودند پیش امام رضا تا از خودشان و روزگارشان گله کنند، سرشان را پایین انداختند و شرمنده شدند. اصلاً ما فضائلی را که خداوند تبارک و تعالی در باورها و اعتقادات و محبتی که به اهل بیت داریم برای ما رقم زده، نباید به ما اجازه دهد از عمر و زندگی‌مان گله کنیم. این ناسپاسی و ناشکری است. امشب سخن من روی با کسانی است که قانع نیستند. متأسفانه این مشکل امروز بچه‌ها، جوان‌ها و جامعه ماست؛ قانع نیستند. عده ای پیش معاویه رفتند و ما خدمت شما رسیدیم این حدیث را مرحوم محدث برقی در کتاب محاسن نقل میکند و بعد او هم علامه مجلسی در بحار آورده ، توجه بفرمائید: جمعی پیش حضرت اباعبدالله الحسین آمدند و جور دیگری درخواست و التماس داشتند -خداکند آدم اگر اهل بیت را دوست دارد، معرفت داشته باشد. عزاداری اگر بدون معرفت باشد، نمونه‌اش همین است که عرض میکنم  . به حضرت حسین (ع)‌ گفتند : « یابن رسول الله، ان اصحابنا و فدوا الی معاویه...». بعضی از رفقای ما رفتند پیش کاخ سبز معاویه در شام و به او پیوستند و خدمت شما آمدیم ! امام حسین فرمود: «خب حالا یک عده‌ای از دوستان شما رفتند پیش معاویه، شما آمدید اینجا. چه می‌خواهید من به شما بدهم؟ همانی که معاویه به رفقای شما داده، راضی هستید من هم به شما بدهم؟!». در ادامه روایت است ، این عده متوجه سخن ناپسند خود شدند و ادبیات خود را عوض کردند. و حرف از جانفدا بودن زدند ؛  «قالوا جعلنا فداک»؛ متوجه شدند و گفتند : «انما جئنا مرتادین لدیننا»؛ صحبت و ادبیاتشان را تغییر دادند. به امام حسین علیه السلام عرض کردند: ببخشید، ما آمدیم تا از شما دین یاد بگیریم، معنویت‌مان را با شما تقویت کنیم. حضرت اباعبدالله مقداری مکث کردند و تأمل فرمودند، سپس سر مبارکشان را بلند کردند و فرمودند: «من احبنا لم یحبنا لقرابةبیننا و بینه و لا لمعروف اسدیناه الیه انما احبنا لله و رسوله ، فمن احبنا جتء معنا یوم القیمه کهاتین». سخن حضرت اباعبدالله الحسین علیه السلام در این شب تاسوعا، اولین درسی که گرفتیم، در زمزمه و صحبت خود با اهل بیت، بخصوص در این ایام با حضرت اباعبدالله، مراقب باشیم حریم ادب و احترام را نگه داریم. ادامه 👇👇

شب تاسوعا ، یادواره رهبر شهید و ۳۶ شهید منطقه