✨रंगले जग कवितांचे✨ Owner= प्रांजल

जीवनात प्रत्येकाला मनासारखं जगता आलं असतं तर खरं सुख कोणालाच कळलं नसतं कारण सर्वांना तो एक काल्पनिक खेळ वाटला असता म्हणून देवाने कमी अधिक फरकाने प्रत्येकाचा आयुष्यात सुखदुःखाची सांगळ घालून दिलेली आहे म्हणूनच जे काही आपल्याकडे आहे त्यात आनंदी राहण्याचा प्रयत्न करा कारण आपण जसं जगत असतो तसं जगण्याचं कित्येकाचं स्वप्नं असू शकते बाकी  सर्वांचा हिशोब आप आपल्या कर्मानुसार होत असते हे मात्र निश्चित 💯!,,,✍🏻 एकमन#लेखक @Ommshelke

मी सरनावरचा सम्राट या आयुष्याचा पट संपुष्टात येण्यापूर्वी, मी शोधून काढीन... मरणयातनांच्या अथांग डोहात धगधगणारे, भावनांचे ते दाहक निखारे! त्यानंतर... नयनांतील त्या पुसटशा आसवांना, एक नवा आणि गहिरा रंग देण्यासाठी, कवेत घेईन हे अथांग, भरगच्च आभाळ! जेव्हा सुरू होईल माझा हा अंतिम प्रवास, तेव्हा त्या स्मशानाच्या उंबरठ्यावर, छातीठोकपणे सांगेन मी या जगण्याला— "बघ, तू दिलेला हा अनमोल जन्म, मी यत्किंचितही व्यर्थ जाऊ दिला नाही!" आणि मग... एका सम्राटासारखा, चेहऱ्यावर हसू लेवून, मी विराजमान होईन त्या सरणाच्या सिंहासनावर; एक धगधगती राख होण्यासाठी, स्वतःलाच जळत ठेवून! विकास सुखधाने,साहित्यिक

अनामिक वाटा कोणत्या गावाला चालल्या, ह्या अनामिक वाटा? प्रवास जीवनाचा नेमका, कुठे थांबणार आहे? किती प्रवासी गेलेत ह्याच वाटेने पुढे पुढे, लागणार का शोध त्यांच्या, त्या वस्तीचा आहे? हे कोणते वर्तूळ फिरत राहते, सभोवती सारखे? बालपण, तारुण्य, वार्धक्य, हाच खरा भोवरा आहे. शोध सुखाचा, संसार, घर प्रपंचाचा म्हणावा का? अर्थ या चक्रव्यूहाचा, स्मशानीच कळणार आहे. डोळ्याकाठी काळाचे, हे काळे वण उमटतात म्हणे, शेवटी हा आरसा, एकटाच उरणार आहे. मान्य कर ह्या गोष्टी, अन् भरभरून जगून घे, सात जन्मांच्या आशेवर, हा एकच जन्म संपणार आहे. — विकास सुखधाने

शिवराज्याभिषेक सुरवात नव्या युगाची 🙏 नक्की वाचा...

मला एका मित्राने विचारलं भाऊ तू प्रत्येकाला शुभेच्छा देताना छत्रपती शिवाजी महाराजांच नाव का घेत शिवाजी महाराज काय देव आहेत काय मी म्हटल दादा तुझं अगदी खरं आहे पण छत्रपती शिवाजी महाराज हे देव नाहीत मात्र देवापेक्षा कमी पण नाहीत कारण त्यांच्यामुळे आज पण आबादीत आहेत मंदिरावरील कळस आणि दारातील तुळस गोठ्यामधली गाय घरातली माय शिवछत्रपतीमुळेच शाबुत आहे आपल्या डोक्यावरचा तिळा व जमिनीचा तुकडा म्हणून मी महाराजांना देवापेक्षा वरच मानतो कारण आपल्यात जो काही स्वाभिमान जिवंत फक्त आणि फक्त आपल्या राज्यामुळे माणसाच्या रूपाने जन्म घेऊन दैवत प्राप्त करणार एकमेव उदरणं म्हणजे आपलं राज🚩👏🏻     @Ommshelke

*कवितेचा आत्मसन्मान* मान सम्मानासाठी माझ्या कवितेने कधी पसरले नाहीत हात कधीच हापापली नाही ती कोणत्याही पुरस्कारासाठी माझी कविता मला शिकवत गेली जगणे आत्मसन्मानासाठी... शब्द केवळ‌ कागदावर उतरवायचे असतात का कविता लिहायची म्हणून? व्यक्त व्हायचं असतं का प्रेमावर सौंदर्यावर शब्द सुचतात म्हणून? मी मनातल्या मांडत नाही कधीच माझ्या भावना माझी कविता येते करपत चालेल्या काळ्या मातीतल्या पिकांतून शेताला पडलेल्या भेगातून राबणाऱ्या फाटलेल्या टाचेतून कर्जापायी गळफास घेऊ पाहणाऱ्या लाचार बापाच्या मनातून आटलेल्या विहिरीतून ताहानलेल्या पाखरांच्या चोचीतून गणगोत उसवलेल्या गरिबांच्या ताटव्याच्या झोपडीतून दारू पायी उद्ध्वस्त झालेल्या पोळलेल्या संसारातून पिढ्यान्पिढ्याच्या रणकंदन सोसलेल्या बदनामीतून माझी कविता जन्माला येते इथल्या प्रत्येक वांझोट्या पाहाटेतून घेते कवेत मला लपेटून तोंड दाबून मार खाल्लेल्या खस्ता लिहिण्यासाठी! ती करतच नाही कधीच अपेक्षा कोणत्याही पुरस्कारासाठी तीला लिहायचं आहे मुर्द्याच्या अंगावर पडलेल्या ढिगभर मातीचे आत्मवृत्त... - विकास सुखधाने