ﾑ尺乇乙u

امروز خیلی عجیب و غریب بود 👩🏻‍🦯

به قول آقای کامو، تو هرگز زیباتر از آن شبی نبودی که گفتی خوش‌حالی. و چون دشمن ما دشمن زیباییه، هرچقدر هم سخت و دور؛ بیا خوش‌حال‌تر باشیم عزیزدلم.

غم‌انگیز‌ بودن یک پایان، یعنی اینکه اون داستان لحظات خوش زیادی داشته. به خودم میگم زندگی به هرکس این فرصت‌ها رو نمیده و کمی از غمم رو قورت میدم.

اگر یک روز فهمیدی در حق کسی جفا کردی و دیگه فرصت جبرانش رو نداشتی، باور کن که چاره‌اش سرزنش و حمل کردن اون اشتباه تا آخر عمر روی دوش خودت نیست. جبرانِ بعضی از زخم‌ها فقط اینه که هیچکس رو دوباره اون شکلی زخمی نکنی، و کاری کنی که اون خطا در تو به فهم، مراقبت و انسان بهتری تبدیل شه. شاید جبران برای بعضی آدم‌ها جلوی خودشون دیگه ممکن نباشه، اما تو جبران کن و اجازه بده فقط خدا و آدم‌هایی که سر راهت قرار می‌گیرن شاهدش باشن.

ما بدو ، آرزوها-جوونی-آینده‌ی خوب بدو

دست ترس، آلوده به خون رویاهاس.

عاشق صدای رعد و برقم 🤌🏻

امیدوارم تو هیچ‌وقت اون لحظه‌ای رو فراموش نکنی که فهمیدی می‌تونی کاری رو که فکر می‌کردی از پسش برنمیای، انجام بدی. چون من فکر می‌کنم تو خیلی وقت‌ها قبل از اینکه واقعاً شکست بخوری، خودت رو می‌ترسونی که شاید نتونی. ولی بعد انجامش می‌دی. و امیدوارم یک روز دیگه لازم نباشه کسی بهت بگه "تو می‌تونی". امیدوارم خودت قبل از همه بدونی.

بنده‌ی خوشی‌های کوچیکم.