ﾑ尺乇乙u

به کوچکی‌ی گل یخ بیژن الهی باید گفت. پشت این اشکها که می‌ریزد باید گفت باید گفت. خورشیدی سیاه که میان شاخه‌ها می‌درخشد نگاه تو را آزرده نمی‌کند. از شیشه‌ها دانه‌یی نور بچین به این شاخه‌ها بیآویز. شاید با دیدگانم به موسم نارسیده بگویم گل یخ پیش از انتظارهای سپید شکفت. باید گفت. بیا کلید این خزان پیش من است من برف دارم و مرغابی من اشک دارم و تو را دارم.